Alle inzendingen over werkkamp

Haar dagelijkse overpeinzingen als een meisje van veertien jaar; beschreef zij in het Achterhuis met een altijd aanwezig gevaar; dat zij zou worden weggevoerd naar de werkkampen in het buitenland. Naderhand heeft haar dagboek ons over haar leven geïnformeerd. Totdat zij naar het buitenland werd weggevoerd; had zij haar bevindingen genoteerd.…

En hij vertelde, hoe hij ingeklemd dagelijks de overtrekkende vele vogels volgde, de Franse conversatie van zijn werkende lotgenoot daar troostend dagelijks vertolkte. Hij schreef lyrisch over de prachtige nachtlucht het paars van de luneburgerheide in vogelvlucht, zelfs met zijn gedachtepalet over hoe lupinenpret soms onverlet dit mondenvolk…

Hun blinde ogen zullen het niet echt zien de tranen die in nachten wel eens stromen, het zijn niet hun nachtmerries of dromen niet hun verwanten die soms onverwachts komen, onverplicht dat ene bleke gezicht waar zo van werd gehouden vol vertrouwen. Dat kruis , die gezichten, die markeringen ja dat wat nog spookt soms in gedachtenis,…

Natuurrampen apart in bijlagen vermeld, werkkampen, gespecificeerd, neigen naar diskwalificatie, militaire missies prominent meegeteld.…

de kinderkleertjes aan prikkeldraad in de wind spelen tikkertje duistere nachten wat doet een mens als hij weet dat hij sterven moet biddend en wenend op weg naar de ondergang slalom naar de hel goed voor brood en soep het merkteken op zijn arm in zijn huid geprikt hoed je voor dromen het is de vlijmendste pijn als je weer ontwaakt…

Een werkkamp als Bergen Belsen, Kent, zoals ze zelf denken, vooral genade, Voor hen die hun rug voor de Nazi's krommen, met in hun handen een spade. Reizigers die straks graven Aan hun eigen graven. Totdat hun lichamen het begeven Na een leven als werkkamp slaven.…

Elke dag naar het werk marcheren Onbetaald in het werkkamp je maar niet verweren. Dagen van grijze barakken en grijze luchten Niet te hard van je sjofele bed in je zelf zuchten. Werken was ook een zekere dood Alleen in lichaamstaal gaf jij je mimend bloot.…

Piet Vittali, gevlucht uit een werkkamp in Duitsland werd gedood bij het Fokker bombardement 17 juli 1943, in zijn eigen huis dat in de Vinkenbuurt in de Laanweg stond.. 202 doden en driehonderd gewonden. Een enorme slag voor Amsterdam Noord.…

Hoe hij in de stad Przemysl was opgepakt en naar het werkkamp Blechhammer was gebracht waar hij het nummer 178545 op z'n linker onderarm kreeg aangebracht. En hoe hij in andere kampen verbleef met de lieflijk luidende namen St. Annaberg en Groß-Rosen, en uiteindelijk Buchenwald. Jakobs stem was zacht en schor toen hij erover vertelde.…