start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2077)
adel (46)
afscheid (1492)
algemeen (1895)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4197)
erotiek (596)
ex-liefde (540)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (174)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2397)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1017)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (301)
liefde (7899)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (727)
maatschappij (702)
mannen (124)
media (18)
milieu (130)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (455)
mystiek (477)
natuur (2479)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1148)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2500)
rampen (126)
reizen (474)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1217)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (223)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (274)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67377):

Zijn verhalen

En hij vertelde, hoe hij ingeklemd dagelijks
de overtrekkende vele vogels volgde,
de Franse conversatie van zijn werkende
lotgenoot daar troostend dagelijks vertolkte.

Hij schreef lyrisch over de prachtige nachtlucht
het paars van de luneburgerheide in vogelvlucht,
zelfs met zijn gedachtepalet over hoe lupinenpret
soms onverlet dit mondenvolk met zuurstof redt.

Hoe huid aanvoelde en horizonnen vervaagden
gedachten toen vaak maalden en doorzaagden.
De grenzen dan bezochten met het prikkeldraad
geweren in aanslag luid spraken ruggen kraakten.

De ook dreigende zon soms doodskleden toonde
hij als jong broekje die dan tijdelijke bewoonde.
De appelplaats en de geuren hem vaak wekten
stilzwijgend steeds met overleven MOET spekten.

Het wereldtheater zat in zijn hoofd met zinnen tjokvol
hoorndol zonder op verlofgaande soldatentendensen.
Hij zag alleen, vogels aan het firmament zijn vrij
nog jaren denkend aan dat tij, 't dagen in mei.

Wilde steeds opnieuw zijn jeugd delen, juist om
ook te beseffen wat behelst anderen leren velen.
Ik als nageslacht kan vertelbeelden tonen
die doorlevend ook 't mijne sindsdien bewonen.


© 03-5 -1999

Schrijver: annemieke steenbergen, 02-05-2018


Geplaatst in de categorie: oorlog

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 52 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:annemieke steenbergen
Datum:21-05-2018
Bericht:robflipse ja als spijkerman van huis uit , fluiten soms die gezangen van behang van toen door mijn ziel als doek strak gespannen dan weer als lied naar buiten als i.m van die gevangen mens die ik mijn vader noem naar wie ik aard. Dank je voor je treffende inlevende reactie die koester ik.

Naam:robflipse
Datum:18-05-2018
Emailadres:robflipseatgmail.com
Bericht:op gespannen doek / het blauw van een spijkerbroek / een denim soldaat


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)