Alle inzendingen over zeikerd

(een gedicht op maat, voor de dichter met de hoge zuurgraad) Je ziet het meteen, hij leest mijn gedicht, en ik voel het direct aan mijn water, dit hier is een echte humorhater. Zijn mondhoeken naar beneden gericht. Hij is alleen met zichzelf in z'n sas, want deze persoon, dat kan niet missen, zal zeker niet naast het potje pissen. Noem hem…

reptielen heersen over heel de aard beweert het nederdietse intellect dat slangsgewijs toch stevig is gebekt en denkt dat hij veel kennis heeft vergaard zijn achternaam betekent echter ezel men lacht ‘m uit: zijn ware aard is [k][w]ezel…

Vaak uitgemaakt voor 'zeikerd' en 'verrader' Maar achteraf in elke speculatie De zo gemiste redder van de natie Al brengt dat een verspeelde kans niet nader Aan heel zijn loopbaan tussen paal en lat Kleeft, nu nog meer, het eeuwige 'Stel dat...'…

Van drie bewoners mag het er niet bruisen: 's Lands grootste zeikerds wonen in Veenhuizen.…

En hiermee wist de rechter aan te tonen Dat in Veenhuizen grote zeikerds wonen.…

ze haalt me vroeg uit bed sleept me naar haar voerbak neemt me mee naar buiten door weer en wind de zeikerd ha loop eigelijk helemaal niet graag aan welk lijntje dan ook maar voor m’n labje maak ik graag een uitzondering de lieverd…

Kom op Mark Rutte sla ze op hun bek Je kan ze aan dat zootje oude wijven Wat een gelul ze blijven constant kijven Die oppositie...zeikerds...knettergek Krol, Buma, Pechtold, Roemer, Wilders...plurken! Opzouten...erger nog dan Nederturken…

Zonder vastigheid lijken dagen op elkaar de laatste weken Soms weet je niet meer welke dag het ook weer is je mist van alles maar dan denk je weer wat ben ik toch een zeikerd gezond en zeurend terwijl elke dag duizenden mensen doodgaan of erg ziek worden de tijd van afstand zal nog wel even blijven ongewoon gewoon…

dame zwierf door heel belgenland schreiend in haar auto over stuur sprak mijn leven zit vol apenzuur sinds gister is mijn hart nu overmand het is een nieuw lief waar ik voor val een hollander blauwe ogen rosse kuif belooft mij daag'lijks vrij en fuif zegt duifje ik haal je uit je papendal u moet weten ik ben reeds getrouwd met een zeikerd…

Dag kruk, dag zeikerds, dag café, hé fiets, ha slot, ga nou eens open, juist.…

-zelf vind ik dit dan weer een dooddoener van jewelste- Mijn kapper zegt me wat twintig kappers vóór hem ook al zeiden: dat het maar goed is dat we het weer niet kunnen sturen, maar toch, ik weet, ik ben een zeikerd, maar toch vind ik die appels duur.…

sprak, ze zei veel goeds Veel inhoud met veel woorden En dan haar prachtige liedjes Tineke Schouten Schoon, wonderschone liedjes Tekst en muziek, veel van haarzelf Maar te weinig akoestisch De versterking was te hard Het licht af en toe te verblindend Mijn ogen en oren bezerend Tine Schouten reageert: “Joh, jij ouwehoer niet zo Zeikerd…

Als ik mijn bouvier uitlaat stuur ik hem de voortuin in van die ouwe zeikerd op de hoek en laat hem daar precies voor de voordeur een dikke drol neerleggen.…

Ik negeer de zeikerds." Op de vraag: Waar vindt u de stof? was het antwoord kort en krachtig: "De stof ligt op straat. Net als de humor." Hij moest nu wel een beetje opschieten wilde hij z'n verhaal nog kunnen voorlezen.…

Maar ik ben dan ook een zure, niks waarderende zeikerd.…

Wat schijten betreft ben ik echt een zeikerd. Maar laten we reëel zijn, ik heb nog nooit iemand ontmoet die een trui van roze potpourri kon brijen. Het is nog altijd bruin geweest. In die tijd dat ik in dat studentenhuis bleef slapen, ging ik vaak 's nachts naar de wc, of als er veel mensen weg waren.…

Loopt u daar niet het gevaar er zelf een te worden, een óude zeikerd dan? Dat zou heel jammer wezen. Kom terug, stel ik u voor. Hier zult u weer jong en strijdlustig worden. We missen u. Sinds u deze provincieplaats in 1973 ontvluchtte, en na de dood van Belcampo, is het hier een culturele spookstad: geen echte schrijvers te bekennen.…