CIRCE

Daarnevens bromt het woelig bal. Hier, in de gangen,
hier zingt en brast men woest. Een weiflend gaslicht daalt
met spookrig weemlen op der drinkers paarse wangen
en speelt in 't gulden nat dat in de bekers kraalt.

Daar rijst zij op, de forse en zwierge leest omvangen
door rood fluweel, waarin het blank der borsten praalt,
het wezen door een nimb' van helse pracht omstraald,
de wulpsgeplooide mond vol bandeloze zangen.

Eens gaf een vrouw aan 't mensdom 't leven. Slechts de dood
huist in haar flanken. O! een afgrond is haar schoot,
een afgrond die verzwelgt goud, liefde, heil en leven.

Daar reist de Circe op, wijl in haar oog een vonk
der helle gloeit en, in een spotlach, 't glas geheven,
roept zij, met hese stem: 'Der Liefde deze dronk!'

Circe - tovenares die de tochtgenoten van Odysseus betoverde / verleidster

nimb' = nimbus - wolk; stralenkrans

Schrijver: Prosper van Langendonck
Inzender: Redactie, 19 juli 2026

infogedichten.nl

Biografie van deze schrijver

circe

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.1 met 10 stemmen 1.602