voeg je poëzie toe

Poëzie

1830-1899

poëzie (nr. 127):

M A A G D E N G R O E N

Virgineum decus

Niet lam en afgeleefd,
maar kroes, en in zijn' kreuken,
zo is het loof mij lief,
en ‘t groen, der groene beuken,
die in de zonne staan
en, hagewijs geleed,
de nieuwe pracht aandoen
nu van hun lentekleed.
Hoe zuiver is dat groen,
hoe nes, hoe ongenaakt,
met vlugge dons bezet,
die ‘t nog veel schoonder maakt!
Dit hete ik maagdengroen,
en mochte ‘t, lang na deze,
zo maagdelijk als nu,
van webbe en verwen, wezen!
Doch neen: ‘t onedel stof,
hierboven onbekend,
geschonden hebben zal ‘t,
eer nog de zomer endt!

Rijmsnoer(1897 )

Schrijver: Guido Gezelle
Inzender: JvdV, 2 maart 2003


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.009

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: