Een boek, dat heeft me altijd kunnen boeien,
Dat heeft me tot het schrijven aangezet,
Zo maak ik steeds een snedig snelsonnet,
Waarin ik wekelijks probeer te groeien.…

Ik lees een boek van achter naar voren en weet dat ik
zo meteen op de bladzijde kom waar iemand een kruisje
heeft gezet voor de allermooiste zin. Wat de allermooiste zin is
weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik 's nachts om huil…

Architecten van het eigen zwijgen
wij meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste…

Het was een mooie najaarsdag,
het najaarszonnetje scheen,
de laatste blaadjes dwarrelden
van bijna kale bomen heen.…

Voor Maria van Royen
Zij zeide langzaam verzen, en het was
Een zoet geruchten als van zomerregen
In windeloosheid, en het zeer genegen…