inloggen

Alle inzendingen van A

281 resultaten.

Sorteren op:

Gods vleugels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 43
Groep spreeuwen vliegt op fladdert van de grond en wervelt naar omhoog net als mijn oog om dan snavelsnel te duiken in het net ontstane rijk van scherp scherende schedeltjes graaiende pootjes, dwarrelende veren ze zijn al zo hoog en met zo velen samenzijn is een som der delen om daarmee een dans te creëren die het leven gaat eren…

Het regent tranen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 70
Het regent tranen, het oerwoud brand, en op het strand, ligt het teloorgegane. Het oerwoud brand, eeuwenoud, het moet verdwijnen, welvaart, vlakke lijnen verschijnen, voor meer en misverstand. En aan het strand, beuken de oliegolven, ’t land wordt bedolven, door de vooruitgang overmand. Het regent tranen, over het teloorgegane…

HET HAARDVUUR WIERP ZIJN RODE SCHIJN...

poëzie
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Het haardvuur wierp zijn rode schijn door ‘t kleine, geurige kamerkijn, op uw bleek gezichtje mede: waar vond men zoeter vrede? Maar, plagend staakt ge naar de vlam het kleine voetje... en ik nam het bevend, staamlend tussen mijn handen in en dekte ‘t toen met kussen. Dan vielt ge minziek aan mijn hals: en is een vrouwenhart zo vals? Wie…

Hebzucht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 63
Op de planeet waar ik sinds kort verblijf, hebben wij het voor elkaar gekregen, dat de warmte is gestegen, door de hebzucht die ons drijft. Hebzucht, het moet steeds meer, genoeg is zelden nog genoeg, voor matiging nog te vroeg, dus nemen we van wat er nog resteer. Al zijn de gletsjer aan ‘t ontdooien, we moeten ons steeds meer ontplooien…

DE TAVEERNE

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.786
Een echte oudduitse taveerne, zingende Burschen ter lindebank, op de drempel een blonde deerne, om ‘t houten geveltje wingerdrank; van binnen gerookte balken, een krachtig bruine schemertint, en een zonnestraal, de schalke, die dartelt over kroes en pint. De tabakswolken blauwen. Poes spint er bij de koele haard; en van de wanden schouwen…

Teveel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 60
Steeds meer en ieder neemt, aan onze hebzucht komt geen einde, en straks is ons het dichtstbijzijnde, het langst vertrouwde vreemd. Wat ooit bestond tussen zon en maan, en wisseling der jaargetijden, de natuur stond ons terzijde, is dat alles ons ontgaan? Wij worden nu nog slechts door tijd, en domheid van een ramp gescheiden, wie staat…

Morgenster

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 58
Het is de geborgenheid Van je hand op mijn schouder Het oneindig vertrouwen Dat jij er zult zijn Wanneer straks de wolven komen Om huilend aan mijn voeten te staan   Het is de menselijkheid Van je ziel en je zijn Met in je hart de ruimte Voor hen die anders zijn Met het oog voor de waarde Van wat achteloos wordt weggezet   Het is de…

Een psychiater

gedicht
3.0 met 72 stemmen aantal keer bekeken 23.820
Soms als er iemand op zijn divan ligt zich los te kronkelen uit een neurose, begint hij aan zijn binnenkant te blozen om wat er gaapt tussen zijn overwicht en 't knaapje dat nog altijd in hem leeft met spillebenen, lokken, meiden-kleren en, later, dat hardnekkig masturberen waarvan zijn moeder nooit geweten heeft. De angst dat al die anderen…

Genoeg

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 51
We roepen bezorgt minder C0 tweeën, maar halen de soja van over de wereldzeeën, voor de magen van onze kippen, varkens en koeien, want de vleesproductie moet blijven groeien. Bijna de halve wereld eet hier van mee, de economie gaat goed, Nederland hoezee, hoezee ! maar wie zijn dan toch die chagrijnen, die roepen dat hierdoor de bossen verdwijnen…

In slaap gesust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 84
Waar de Noordzee vriend'lijk bruisend, Neerlands smalle kust begroet, braken schoorstenen ontluisterd, steeds opnieuw hun zwarte roet. Daar blaast Neerlands staalfabriek, over het land ‘t giftig grafiet, maar, dat is de tragiek, aandeelhouder; u wil geschiedt. Waar de welvaart steeds moet groeien, waar slechts rendementen boeien, waar…

premier

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 75
Hoe ze ook roepen en graven, hij bezit de gaven, een kunst die hem is aangeboren, liegen … daar wil hij niets over horen. Zijn smoezen zijn al jaren afgekloven, toch moet men hem op zijn woord geloven, tenslotte doet hij zijn “stinkende” best, en stinken doet het … het parlementaire nest. Al jaren weet hij zijn lof te kraaien, steeds weer…

IK DENK SOMTIJDS...

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Ik denk somtijds, als ‘t avond wordt, hoe wij ‘t geluk met voeten vertraden om een nietig woord, en hoe we daarvoor boeten. Ik denk me een huizeke klein en rein met bloemen in alle hoeken, een gouden zonnestraal op de vloer, en hier en daar wat boeken. Daar midden, geurend en fleurend in, uw schoonheid, de schalke, de blonde: Och neen,…

‘k Laat het u nog weten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 56
Ach mijn vrouw wil op vakantie, voor verandering en vertier, maar ik vind dat geen garantie, voor meer ontspanning plezier. Waarom meid zo ver gereden, waarom blijven we niet lekker thuis, thuis ben ik ook tevreden, waarom begeven we ons in ’t gedruis. Thuis heb ik het vaak zo fijn, met ons eigen bed en mijn boeken, en ons dagelijkse glaasje…

Je suis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 21
Van het leven beroofd, Parijs slaat terug met enkel woorden, in de strijd tegen ‘t zinloos moorden, van hen die willen dat je zoals hen gelooft. Dit was zijn keuze, verblind door het eigen gelijk, overtuigd van Allah ‘s glorierijk, van deze fanatieke religieuze. Een spotprent of karikatuur, kan pijn doen, zeker bij deze religieuzen,…

Een metafoor

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 20
Hij zat daar op die kleine bank, met naast hem zijn zwijgzame gade, als Mater Dolorosa, een façade en sprak met treurige klank. Naast hen een treurig bloemboeket, en wat vergulden ornamenten, onderhouden van gemeenschapscenten, als decorum neergezet. Zo zag ik wat het torsen van een kroon, doet na langdurig dragen, je gaat je als onaantastbaar…

Woord voor woord

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 81
Toen mijn oom in een benarde tijd, nog geen enkel vloeitje had, maar wel een oude bijbel bezat, scheurde hij de dunne blaadjes zonder spijt. En met zijn dagelijkse oost, na wat drogen en vermalen, kon hij weer kuchend ademhalen, die tabak was zijn enige troost. Zo is hij de oorlog doorgekomen, om daarna in de bevrijde tijd, te trouwen…

Laat leven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 68
Het virus geeft een stil protest, mensen die elkaar mijden, als ooit, in vroege tijden de lijders aan lepra en de pest. Het knaagt aan fundamenten, en maakt de wereld koud en kil, jeugd die volop leven wil, getroffen door onnodige regelementen. Dit virus, wat hen nauwelijks lastig valt, beslist over hun jonge leven, waarom geen vrijheid…

Zwaaigarantie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 38
De begroting van het koningshuis is rond, we hebben weer een jaar zwaaigarantie, zijn uitkering verdiende enige expansie, een enkel kamerlid die zich er over opwond. Dus mogen wij ons komend jaar opnieuw vergapen, aan onze voorleesvader en zijn folklore, wel worden we volgend jaar extra geschoren, door de belastingdienst die onze centen kapen…

Mondkapjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 70
Als u zich voor de corona hoopt te behoeden, en met een mondkapje aan de regels houdt, dan gaat het volgens kenners toch nog fout, want het is slechts een doekje voor het bloeden. Het zal mij dan ook niet verbazen, dat onze regering straks in haar wijsheid beslist, dat wij, zoals iedere moslim al lang wist, allemaal een boerka moeten gaan dragen…

Het nieuwe normaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 40
Ik kon mezelf heel goed bedruipen, door regelmatig met mijn hand in iemands zak te kruipen, maar de anderhalve meter, het nieuwe normaal, ervaar ik nu als heel asociaal. Het heeft mij, mijn inkomen ontnomen, ja sterker nog, ik voel mij beetgenomen, ik groette iedereen altijd spontaan, en liet ze vaak zonder portemonnee verder gaan. Maar…

GRONINGEN

gedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.484
Stad, langs uw blinkend water liep ik voort, ik zag uw markten in het morgenlicht, ik heb van u gedronken en gedicht en 't stromen in uw aderen gehoord. De toren met het trillend vergezicht, een schrale trambel, die de morgen stoort,- ik daal en wandel langs het water voort het ruime land in, dat rondom u ligt. En zijn die u bewonen nors…

Liefste, wat kan ik je zeggen?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 108
Misschien dat een blik vaak voldoende is ? Dat goed kijken ook onzeker maakt Dat onzekerheid je wel laat denken Dat het niet om denken maar om voelen gaat Dat voelen niet zonder pijn bestaat En dat die pijn bij groeien hoort? Maar is op een platgetreden pad ook plek voor bloemen? Wat te doen wanneer zekerheid juist twijfel brengt Wanneer…

Om religieus van te worden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 30
Mag ik u als schilderij in monnikspij zo kwetsbaar als een net ontgonnen tekening dan zet ik u op aarde en ben eindelijk vrij wanneer ik leef in uw herinnering.…

Schilder, mag het wit ?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 129
Tevens mag het winter zijn met schaduw blauwen over wit satijn zoals Voerman wist dat het bestond een voetstap in zijn sneeuw werd een complete morgenstond hij laat alle kleuren rijpen tot vorm naar mijn betekenis ik probeer nooit iets te begrijpen wat al vanzelfsprekend is.…

Lieve jarige

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
Je huid is het glanzend papier Je ogen het verwonderde kind Je krullen de dansende slingers Je sproeten de gestrooide confetti Je billen zijn natuurlijk de ballonnen Je lach de vrolijk zingende visite Je wipneus de kers op de taart Je hart het huis waarin wij kunnen vieren Liefste, jij bent het cadeau van mijn leven…

'k Heb zoete liefde verdreven

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.845
‘k Heb zoete liefde verdreven uit het ontloverd nest; en als een slot omgeven mijn hart met wal en vest. De burchtpoort is gesloten, de hangbrug is gelicht; ‘t geheel is overgoten met mystisch treurig licht. Of in de voegen schijnen te bloeien bloemetjes blauw, zij zullen, zij moeten verkwijnen: zij derven zonglans en dauw. Nog zingt…

Bestemming Onbekend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 79
Het is een droommiddag het is zo heerlijk stil en vredig geen ander mens kan deze stemming nog bederven en de fles is heel erg ledig Ik moet nog naar het onbekende reiken zowel gerechtigd als veroordeeld tot het zijn met mijn gelijken zonder vroegtijdig te bezwijken Misschien kan ik nog reizen en geeft het onbekend terrein van vreemde…

De vrije val

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 48
De vrije val 8+++ Nu ben ik nergens meer ik trap in de val mijn brein vliegt door het luchtledige als een bamischijf door het heelal het doet niet alleen flink zeer maar hoe hard is de klap voor het bewustzijn deze keer ?…

Och! kon ik u vergeten

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.937
Och! kon ik u vergeten, mijn lief, mijn aangebeden; Maar, ijdle wens en ijdle hoop: Ik heb te veel geleden. Niet dat ik in uw armen, op uwe rode monde, geluk, te veel voor ‘t mensenhart, gezocht heb, - en gevonden. Maar dat ik om u geleden heb, geweend in doodsangstbeven al wat een hart aan tranen heeft: dat bindt me aan u voor ‘t leven…

Passie en vuur.

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 398
Het is zover, de gekte kan beginnen. De lusten en de passies laaien op, de bierverkoop bereikt een nieuwe top door zij die ’t bal- en benenspel beminnen. En heeft er al eens een een zware kop, of raakt er soms al iemand buiten zinnen, door al te hevig smeulend vuur vanbinnen, geen nood, die komt er heus wel bovenop. Al kan ik zelf die…
Meer laden...