857 resultaten.
MARTA GOEBBELS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
639 Een slaapmiddel, wat blauwzuur en een spuit
De kinderen in wit gewaad gekleed
Het was de dag na Adolfs huwelijkseed
Hij was niet meer, dat gold ook voor zijn bruid
Zijn grootste liefde was toch naar verluidt
Het Duitse Rijk nadat zij overleed
Zijn nichtje Geli, naar zijn beeld gekneed
Hij zat te dicht op haar veel jongere huid
Door zijn…
EVA BRAUN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 Een dag voor onze dood zijn we gehuwd
Mijn Alfie hield mij veertien jaar verborgen
Hij hield mij weg van politiek en zorgen
Niet - Ariërs hebben van hem gegruwd
Hij was met vele krijgslieden omstuwd
En werkte aan de Übermensch van morgen
Maar eenzaamheid probeerde mij te worgen
Ik heb mijn gal daarover vaak gespuwd
Dan lukte het hem steeds…
Jongste dag
gedicht
3.6 met 5 stemmen
10.854 aarde is het plafond, vol bleke tastende
ranken. We waren ten slotte onder het gras
beland, om van hartstocht te verteren.
Hoor, hoe in den hogen grote koren blij opeens kwelen!
Stop met ijle vingers me de oren toe: wie
kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk
en traag in humus opgaan, zinnen strelend
van de diepste stof? Wij zullen…
WEST- BENGALEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Hoe zit dat met dorpsoudsten
Vol vrouwenhaat en angst
Voor wezens die bloeden en
Baren
Hoe verwrongen hun geesten
Hoe beestachtig hun besluiten
Ze was pas twintig en had lief
Buiten de gemeenschap
Hoe gilt ze geluidloos, haar
Ziel een ravage
Hoe rijkelijk vloeit de Ganges
Uit ontheiligde ogen
Na een groepsverkrachting
In het…
GEEN FABELTJE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 Zelfs bij Ikea ben ik nog te vinden
Al staat mijn hoofd er op een lange stok
Met wieltjes onderaan, het was een schok
Mij zo verbeeld te zien tussen de hinden
Slangen en draken, ergens toch ook vrinden
Ik ben een edel dier; geen geitenbok
Maar goed, als ik een klant een kreet ontlok
Wil ik mijn scheve schaats wel onderbinden
Ze trok mijn…
EENHOORN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Jonge maagd
Veilig in omheinde tuin
Jij temt met je handen, streelt
De woestheid uit mij weg
Mijn hoofd leg ik in je schoot
God duwt al de ziel van Zijn
Zoon richting conceptie
Ik stond slechts symbool voor
Zijn latere Lijden
Men noemt mij fabeldier
Mythologisch, fallisch wel
Men is vergeten dat ik echt
Bestond, nog steeds besta…
GAUDI IN DECEMBER
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
613 In Barcelona was het zestien graden
En licht en donker brachten kleuren voort
Al zag ik ook hoe Christus werd verraden
Zij deden denken aan de hemelpoort
De architect koos voor moderne paden
Zijn werk was buitenaards, nieuw in zijn soort
De Spaanse burgeroorlog kon het schaden
Maar hij pakte het op, zoals dat hoort…
UITGEDOLD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Ze had haar wilde haren pas verloren
Toen ze een dametje op leeftijd was
Sindsdien was ze voortdurend in haar sas
Ze zegende in haar gezicht de voren
Ze voelde zich ervaren en herboren
En tegelijk ook wijs en groen als gras
Ze hief samen met winterpracht het glas
Ze had haar trouw aan Venus afgezworen
Blij als een kind ving ze de eerste…
ICOON
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 De mens weet als hij wil een kathedraal
Van goud en licht en glas in zich te bouwen
Verdient dan als hij sterft een hevig rouwen
En nagedachtenis in elke taal
Hij schreef geschiedenis op grote schaal
Kreeg tegenslag en duister te verstouwen
Liet anderen gerechtigheid aanschouwen
Was voorvechter van menig ideaal
Mandela, Gandhi, Marten Luther…
KERSVERS TREUREN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
825 Een middag in La Place bij V&D
Een man, een leestafel en wat lectuur
Hij zit er net als ik alweer een uur
Met appeltaart en met een kopje thee
Een middag in La Place bij V&D
November is het, buiten is het guur
Ik schrijf een briefje dat ik niet verstuur
Het wordt toch te persoonlijk, te privé
Een roze draakje spettert enkele vonken
Een…
HAIYAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 De mens staat tot natuurgeweld
Als klaproos staat tot natte kavel
Als vlieg tot scherpe vogelsnavel
Als lafaard staat tot superheld
Als boom tot kettingzaag die velt
Als frisse lucht tot vuur en zwavel
Als pluis tot een soort reuzennavel
De mens; speelbal van God en geld
Dit keer trof een tyfoon de Filipijnen
En duizend levens werden weggevaagd…
Ruïnes
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.231 Ze keren langzaam terug naar onbehouwen staat
en in verwering brengt zich iets ontzaglijkers
aan het licht, dat ook in het gezicht van doden
over een verleden leven triomfeert. Grondstof
door nietsziende kracht bewoond, als van goden,
in de grootste tempels en in broze geest vereerd.
--------------------------------------------
Uit: 'IJsgang…
BETREKKELIJKHEID (De pot verwijt de ketel)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 Natuurlijk triggeren ons vele beelden
De arts of architect die straten veegt
De moord of zelfdoding die wordt gepleegd
De macht van overmatig rijk bedeelden
De wonden van soldaten die niet heelden
Een kind in hongersnood dat haast niets weegt
Naar voedsel zoekt als huisvuil is geleegd
Of gifgas op een plein waar kinderen speelden
Een land…
LAMPEDUSA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Ze stapten vol vertrouwen in de boot
Die hen naar het beloofde land zou varen
De moeders brachten kinderen tot bedaren
Tot vrijwel iedereen de ogen sloot
Het aantal vluchtelingen was vrij groot
De boot een speelbal van de woeste baren
De kapitein dacht dat hij het zou klaren
Er wachtte hem immers een zilvervloot
Er rustte niet veel zegen…
EMILY DICKINSON 486
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
640 Thuis was ik onbetekenend
Ik had het kleinste kamertje
’s Nachts had ik er mijn lamp
Mijn boek en één geranium
Zo ingericht ving ik de geur
Van kruizemunt die nooit verdween
En slechts mijn mand
Eens denken, nee dat was het
Zeker weten
Ik zei geen woord, tenzij verzocht
Dan nog klonk het bedroefd en mat
Ik kon niet luidkeels…
AAN C.TER LINDEN (05)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 U zit mijns inziens teveel in uw hoofd
Meer is ondoenlijk zegt daarbij uw hart
Ja, ik weet alles van het nachtelijk zwart
Waar twijfel toeslaat en je wordt beroofd
Van liefde en vertrouwen in een Wezen
Dat voor ons mensen niet te vatten valt
Dat zwijgt en niet meer van de kansel bralt
Gestorven is en naar het schijnt verrezen
Natuurlijk…
AAN C. TER LINDEN (04)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Natuurlijk kan ik u volledig volgen
Wanneer het gaat om mensen- dierenleed
Zoals het wrede wijf dat paardje reed
Daarover ben ik vreselijk verbolgen
Het dier werd door mishandeling verzwolgen
Hoe ziekelijk en onvoorstelbaar wreed
Kan ’t iemand zijn die het blijkbaar vermeed
Respect te kweken? Dat verdient vervolgen
Ik worstel met u mee wat…
AAN C. TER LINDEN (03)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
463 De doden zijn veel dichterbij
Dan men zich voor kan stellen
Daar horen ook de sferen bij
Die wij niet kunnen spellen
Somtijds komen er krachten vrij
Die ongeloof doen hellen
De adem schuift dat niet opzij
Probeert iets te vertellen
Het bruist van leven na de dood
Dat durf ik te voorspellen
Zij die menen te weten
Achten de kans bijzonder…
aan C. ter LINDEN (02)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 De Hemelen zijn van een andere orde
Veel esoterischer dan ooit verwacht
Maar ja, er moest een sfeer worden bedacht
Aannemelijk en nodig voor de horde
Opdat het volk niet ontevreden morde
Over het klerikale goud met macht
Na ’t aardse tranendal wachtte de pracht
Of Hel waar Lucifer het vuur opporde
Nu weet ik er zijn vele werkelijkheden…
aan C. ter LINDEN (01)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 Het Ik-tijdperk loopt ongemerkt teneinde
Er is een nieuwe, frisse kijk ontstaan
Op You Tube dienen zich de goeroes aan
Illusies waren het waarop men deinde
’t Is afgelopen met het vastomlijnde
Dat er iets als een Hemel zou bestaan
Heeft zelfs voor theologen afgedaan
De oude Roos van Jericho verkwijnde
Er is geen ik dat ziet, ruikt hoort…
POST
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 Dank Conny Palmen dat u wilde delen
Met anderen hetgeen u hebt ervaren
Het logboek dat u schreef brengt tot bedaren
De dingen die in vele levens spelen
De dood komt niet alleen de liefste stelen
Maar ook een ik gevormd tot wij in jaren
Afwezigheid daarvan kan zorgen baren
Je valt uiteen en niemand kan je helen
Je droeg een symbolon met een…
BRIEF
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Hoe moet ik tot U spreken, Opperwezen
Nu mijn vriendinnetje straks sterven zal
Ze kwam, zoals U weet, lelijk ten val
En niets of niemand kan haar nog genezen
Ik heb haar wel op Uw Bestaan gewezen
Maar zij zit woedend in haar diepe dal
Charon de Veerman, zie ik, nadert al
Zeg, kan Uw engel er niet eerder wezen?
Ze is naast boos ook zo ontzettend…
HEMELVAARTSDAG '99
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Bedwelmend was de geur van de seringen
De tuin inzwevend langs het glas in lood
Hij nestelde zich vleiend op mijn schoot
Of ik zijn zoete zwaarte wou bezingen
Voor boeren, buitenlui en stedelingen
Liefelijk hij, mij, hofdichter, ontbood
Bedwelmend was de geur van de seringen
De tuin inzwevend langs het glas in lood
Al ‘t andere wist hij even…
TURF IN JE RANSEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
874 EEN OUD GRENADIERSLIED
Ik was een tikkeltje teleurgesteld
In wezen was ik toch een hoogtepunt
De dag dat eensgezindheid werd gegund
Te zien hoe waardigheid werd opgespeld
Bij Alexander, welgesteld en held
Verdeeldheid bleek die dag dus uitgedund
Werd terugbetaald en met gelijke munt
En ik bleef door één gast niet onvermeld
Terwijl een…
SATURNALIA Aan G. de Haas*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
875 Het leger der Romeinen was zeer wreed
Het vierde in december carnaval
Men nam een nar, daarna spoog men zijn gal
De koningsclown werd als monarch verkleed
Ook greep men wel een wapenbroeder beet
Die christen was en daardoor prooi vooral
Gaf hem een mantel, riet en bovenal
Slaag en een doornenkroon, waarna hij weet
Had van de zoveelste bizarre…
PLAGIAAT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
757 Maart roert zijn monsterlijke staart
Zwiept plantenpotten van terrassen
Dwingt jong en oud in winterjassen
Zet mijn vergissing op de kaart
Werpt zwerfvuil tegen huis en haard
Wist mij laaghartig te verrassen
-Ik vond het nogal onvolwassen-
Met kelen waarin nog geen baard
Ze vielen spoedig door de mand
De wilgen graaiden naar mijn lier…
EMILY DICKINSON 593
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
699 Ik dacht ik ben betoverd
Was eerst een somber kind
Ik las een vreemde schrijfster
Het donker was gewild
En of het nu ‘s nachts middag
Was of midden op de dag
Vanwege lichte gekte
Deed ik, slapjes, geen verslag
De bijen werden vlinders en
De vlinders werden zwaan
Zij pasten fier voor weinig gras
En juist de wreedste leuzen
Waarmee…
THE TORCH
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Weet ze wel hoe zwaar hij weegt
De fakkel die hij draagt, hoe die
Hem tegelijk verheft, zwaarte
Lichtvoetig maakt?
Zij zorgt ervoor dat het niet dooft
Het vuur dat wordt verspreidt, hij met
Zich meetorst als hij reist, hem door
Het stormen leidt
Zij lijkt gemaakt van sterrenstof
Zo helder is haar licht, samen
Met haar wil hij terug, zoekt…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (3)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Charlotte trouwde nog een predikant
Hoewel ze toegaf hem niet te beminnen
Zij werd zelfs zwanger, maar de schikgodinnen
Kluisterden al snel haar aan het ledikant
Een longontsteking hielp haar uit de brand
Ze liet de dood maar wat graag van haar winnen
Geen jaar gehuwd en God haalde haar binnen
Mijn schoonzoon nam de zorg voor mij ter hand…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
502 Mijn oudste dochters stierven kort nadien
Op kostschool heerste toen long tbc
God nam mijn kinderen allen voor mij mee
Zou ik ze in de Hemel wederzien?
Charlot en Emily hadden een pseudoniem
Hun meesterwerken maakten hun entree
Hun jongste zus had eveneens portee
Als vrouw te debuteren was een crime
Als Ellis, Currer en ook Acton Bell…