inloggen

Alle inzendingen van Antje.

281 resultaten.

Sorteren op:

Letters

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 42
In het donker van de nacht, terwijl de stormwind buiten loeit, komen letters aangesneld. Groeperen zich als koorden. Voor en achter of er tussenin. Zo vormen ze woorden, maken zo een mooie zin. Ik volg ze met mijn balpen, zodat ze niet verloren gaan. Luister naar de woorden. Probeer de zin ervan te verstaan. Verwissel hier en daar een klinkertje…
Antje7 januari 2024Lees meer…

Eeuwigheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 66
Op aarde is zwaartekracht, die houdt ons hier gebonden. Het kostte niet veel tijd om van jou te houden. Maar om je te vergeten duurt een eeuwigheid. In de stroom van de tijd hebben wij samen geleefd. Een moment in het bestaan van het universum. Kijkend op de eeuwigheid was het niet meer dan een zucht. Een nevel die even verscheen en zomaar…
Antje19 oktober 2023Lees meer…

Zekerheid...

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 85
Veel mensen geloven niet in het bestaan van een God. Want als hij zou bestaan, had hij allang iets aan al het lijden gedaan. Stel dat dit waar zou zijn, zou de Christus dan zijn zoon wel zijn? Hij heeft hier op aarde geleefd. Hij hield van mensen, verzachtte hun leed. Voedde velen met vis en met brood. Met een liefde zo groot. Was bereid…
Antje23 september 2023Lees meer…

Naar buiten

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 42
Ja, mijn rollator. Hij hoort zo bij mij. Altijd onder mijn handen, maakt er mijn leven een klein beetje vrij. Maar o, die wegen zo hier in de buurt. Geven angst om te falen, het zijn bergen en dalen, hoe goed je ook stuurt. Soms wil ik naar buiten, verzamel dan moed. Toe nou maar, kom, kom. Een druk op de knop en ik ben er, toch keer…
Antje10 augustus 2023Lees meer…

Weegschaal

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 150
Je geeft je woord zonder na te denken. Door het gevoel dat de ander je geeft. Je houdt je woord zolang die ander leeft. Waar blijft je woord als die ander er niet meer is. Laat je iemand anders in je leven toe? Je vraagt naar het waarom en hoe. Leg je woord eens op de weegschaal van het leven. Hoeveel weegt het nog, misschien nog iets.…
Antje30 juni 2023Lees meer…

Zeer...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 75
Vandaag werd er een gevoelige snaar geraakt, ik wist niet eens dat ik deze had. Hij wierp mij totaal omver, en trok met geweld aan mijn hart. Er rolden tranen zomaar uit het niets. onvoorbereid, en onbegrepen. Hoe kan zoiets, dit vreemd gebeuren. Ik wilde er met iemand over spreken. Ik wil het kwijt. Ik moet het toch vertellen. ’…
Antje27 juni 2023Lees meer…

Koud

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 106
De zon schijnt vrolijk door de ruiten, verwarmt mijn koude handen. Koud door de koude pen, waarmee ik schrijf. Het zijn nu koele woorden die ik opschrijf, uit een hart vol droefenis, door iemand die er niet meer is. Een die ik nu zo node mis. Iemand die mijn hart verwarmde, mijn hart dat nu zo eenzaam is. Zijn aanwezigheid was allesomvattend…

Stil verlangen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 101
Haar grijze haar, rust op het kussen. Verlangend naar de slaap. Ze houdt in haar armen het kind, dat haar wil ontvluchten. Het rukt aan haar oude hart. onwillig en met duizend zuchten. Het kind wil niet gaan slapen het wil naar buiten, naar de hei, waar rust is en geluk. Waar alle geuren als bedwelmend in een roes, een groot verlangen…

Zoveel leed...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 108
Je vult je dagen, met dingen die prettig zijn. Meestal zijn het herinneringen die liefdevol zijn. De dingen die vandaag gebeuren, zijn zo prettig niet. Het nieuws vertelt alleen maar narigheid, ellende en verdriet. Je schudt je hoofd, maar helpen doet dat niet. Het is hartverscheurend, alles wat je ziet. Wat kun je doen voor al het…
Antje8 maart 2023Lees meer…

Schrijven...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 118
Schrijven… Letters op papier… Hoe heb ik het kunnen leren. Zwart op wit, geschreven op papier. Tussen de lijntjes moest het, bij een kwaaie Juf. Haar figuur was goed gevuld. Zij hield niet zo van kinderen en had niet veel geduld. En toen we de letters kenden, schreven we het op de muur. Wij zijn niet bang, voor juffrouw Tang. Zij spuugde…
Antje18 februari 2023Lees meer…

Dagen...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 101
Ik woon hier in mijn hoekje op het pleintje, stil en vrij. Met de blauwe regen, bloeiend in Mei. Ik voel de kou van winter, grauw en grijs de dagen. Zoek wat warmte en welbehagen. Een merel zit doodstil te kijken. Hij kent me wel misschien. Alle dagen is hij hier, fijn om hem te zien. Want als de mezen komen, vertrekt hij weer, meteen…
Antje11 februari 2023Lees meer…

Dat ik je mis...

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 165
Stromen van tranen, van vreugde van blijheid. Soms ontroerend soms droef. Opgedroogd en weggegleden in de stroom van de tijd. Wat is gebleven? Een enkele traan, vergoten in het donker van de nacht. Een vleugje hoop op een weerzien, misschien. Dat is, wat er is. Dat ik je mis...…
Antje17 januari 2023Lees meer…

Trouw...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 36
De rollator naast mijn bed, staat maar getrouw te wachten. Hij past zich gewillig aan, aan al mijn dwaze gedachten. Ik heb hem zo nodig, elke stap die ik doe, is met hem. Hij blijft steeds geduldig, niet overbodig. Mijn handen en voeten, die dank ik aan hem. Toch ga ik niet ver, want op straat is gevaar, Met gaten en kuilen, voorzichtig…
Antje16 januari 2023Lees meer…

De dag...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 87
De dag… vandaag. Gisteren is voorbijgegaan, de zoveelste dag in mijn bestaan. Weet ik nog wat ik heb gedaan? Niet alles meer, vergeet soms weer. En dat is goed. Stel dat ik alles zou onthouden... Ik zou geen ruimte overhouden. Toch heb ik dingen opgeslagen. Gevoelens over iets wat me nog spijt, ik wil ze ook niet kwijt. Ik leer…
Antje5 januari 2023Lees meer…

Liefde blijft...

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 278
Is liefde te meten, in de uren van een dag? Uren gaan voorbij, dagen, jaren, eeuwen ze verdwijnen. Liefde niet, ze blijft in: uren, dagen, jaren, eeuwen ook misschien. Zelfs geen dood, die haar verdrijft. Liefde blijft.…
Antje19 december 2022Lees meer…

Slechts een gevoel...

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 139
Sentimentele gedachten, spelen door mijn hoofd. Gebruik toch je verstand... het lijkt wel als verdoofd. Mijn hart is vol verlangen, 'k zie jouw ogen, voel jouw handen. Nee, geen verdriet, tranen vergiet ik niet. Een gevoel van weemoed, naar wat eens was... De tijd verglijdt, dit gevoel beheerst al mijn gedachten. Ik hou het vast…
Antje10 december 2022Lees meer…

Even...

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 135
Ik zie van jou, alleen nog jouw gezicht. Je bent al jaren niet meer hier. Alleen maar een portret, een dood stukje papier. Ik put uit mijn herinnering voor iets meer, daar ik je mis. In mijn gedachten breng ik jou tot leven, voor zover dat mogelijk is. Soms helpt een woord dat iemand zegt, een klank, een geur, een stem. Een flits uit…
Antje23 november 2022Lees meer…

Afscheid...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 203
Ik heb haar eventjes gekend, mijn buurvrouw van hier tegenover. Vanmiddag mocht ik haar nog zien, ze lag daar met gesloten ogen. Waarom wilde ik haar nog zien, zo vraag ik mij? Omdat ik van haar hield misschien. Haar leven ging voorbij. Ze was een bijzonder mens. Zorgde steeds een beetje, ook voor mij. Waar had ik dat aan te danken. Misschien…
Antje29 oktober 2022Lees meer…

Liefde...

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 124
Wat is schoonheid? Is het, het uiterlijk van dingen? Dat ziet ons oog. Maar er is zoveel meer. Een prachtige roos beroert ons hart. Geeft ons een warm gevoel van binnen. Je weet niet waar het hem in zit. Is het haar geur? Misschien ook wel een beetje. ’t Is enkel maar een bloem. Haar schoonheid verwelkt. Dat geeft verdriet, maar…
Antje12 oktober 2022Lees meer…

wijze spreuk...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 102
Ga eerst naar huis, bezie het Uwe. Vindt ge daar dan geen gebreken, kunt ge vrij van het mijne spreken.…
Antje30 september 2022Lees meer…

Op reis...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 103
In mijn laatje vol met geuren, ruikt het naar lavendel. Als ik het laatje opentrek zie ik in gedachten, prachtig paarse velden. Heerlijk geurend in de zomerzon. Iedere morgen maak ik die reis. ’t Is toch bijzonder, die gedachten. Geen auto nodig of een trein. Een paar seconden en ik kan daar zijn. Daar is ook mijn geliefde. Samen lopen…
Antje15 september 2022Lees meer…

Een drievoudig snoer...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 317
Vroeger draaiden we een koordje voor onze knikkerzak, om te knikkeren in de pot. Mijn moeder wou heel zuinig zijn en gaf ons dan twee draadjes. Maar na een paar keer strikken, was het ding alweer kapot. Want voor een sterker snoertje, zijn drie draadjes nodig, zo wordt beweerd. maar wist zij veel, dat had ze niet geleerd. Want draai je…
Antje26 augustus 2022Lees meer…

Door je hart...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 117
Soms moet je door je hart heen… Daar kom je woorden tegen, uit lang vervlogen tijd. Woorden die je had vergeten. Je hart vertelt je dan: ‘ Ze nog te weten.’ Woorden: gefluisterd, in het donker van de nacht. Van gelach en vrolijkheid. Met iedere hartenklop, voel je, hoe de tijd verglijdt. Soms moet je door je hart heen, om verder te kunnen…
Antje21 augustus 2022Lees meer…

't Was maar een droom...

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 107
Water stroomt onder mijn voeten. Grote golven spoelen over straat. Kletsnatte schapen steken over, naar een stukje grasland over een sloot. In de verte zie ik jou. Ik zwaai en roep naar jou. Je kijkt niet en loopt snel verder. Verder van mij vandaan. Waarom, het doet zo zeer. Dus roep ik weer. Je reageert niet meer. Er staat een auto,…
Antje6 augustus 2022Lees meer…

Een glimlach...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 135
Een glimlach van mijn zoon en ik zie jou verschijnen. Hij weet niet wat het doet bij mij. Hoe kan hij ook, de dood liet jou verdwijnen. Dit gaat al jaren zo en echt het gaat niet weg. ’t Is steeds het onverwachte. Een pijl scheurt door mijn hart, nu ik het zeg. Ik wil jouw naam niet langer dragen. Te leven met een dode, dat is niets…
Antje26 juli 2022Lees meer…

Leven van de wind

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 133
Mijn moeder zei altijd: “Van de wind kun je niet leven. Laat me eens je handen zien. Hier, kijk maar even. In elke hand staat een letter en als je ze leest, staat daar: Mens werk. Het staat daar geschreven.” Ik keek en begreep, dat ik moest werken om te leven. Nu ben ik oud, in mijn handen staan ze nog geschreven. Oude handen, wat meer…

Leven

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 126
Het leven is niet alleen dat wat ik vanuit mijn venster zie. Het leven is veel meer. Ik weet het want ik heb het gehad. Het besef dat met het klimmen der jaren, de ruimte om je heen, steeds enger wordt. Dat is een stil ervaren. Mijn kinderen staan nu in het volle leven. Met hun eigen verwachtingen hun eigen idealen, zoals ze dat zelf…

Ochtend

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 121
De ochtend gloort. Toch lijkt het of de nacht nog niet wil wijken voor de dag. Alsof de zon maar nooit meer schijnen mag. Alsof het nog nacht was schuiven dikke laaghangende wolken over de huizen aan de overkant. De regen tekent strepen op mijn vensterglas. Maar wacht, daar buiten speelt een kind, het springtouw in haar hand. Haar…
Antje25 juni 2022Lees meer…

Een kameraad

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 75
De oude vrouw achter het raam, kijkt glimlachend toe. Naar alles wat er buiten gebeurt. En er gebeurt veel. Ze weet het waarom en hoe. Denkend aan herfst en winter, ziet ze nog die wilde kale pruikenbol. Hoe de merel af en toe kwam kijken. Nu ziet ze een enorme bladervracht Maar dat had ze ook verwacht. De blauwe regen heeft een kameraad…
Antje18 juni 2022Lees meer…

Op Texel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 59
Van de week was ik op Texel. Er was een bruiloft daar. Ik was ook uitgenodigd, en ik dacht: “Dan ga ik maar.” Ik zag er alle schapen, ze leken op elkaar. Maar ook zag ik de koeien, hele witte, ik keek er vrolijk naar. De bruiloft was voortreffelijk, met champagne en met heel veel geluk. Daarna allemaal in de bus, voor een reisje, over…
Meer laden...