Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.579):

Mijn moeder...

Er klinkt een lied.
Ik ken nog alle woorden,
hoor mijn moeders stem.
'k Was een kind toen ik ze hoorde.

Ze zong ze vaak.
Ik luisterde graag naar haar.
Kon toen nog niet beseffen.
Haar verdriet zo duidelijk en klaar.

Haar liefde voor een jonge man.
Zoveel geluk, zo groot.
Hij sneuvelde in de oorlog
ze droeg zijn kind in haar schoot.

Ze trouwde uit nood,
de eerste en niet de beste
Geen helpende hand
die troost aanbood.

Ze heeft het verdragen,
haar hele leven lang.
‘k Hoor nog elke dag,
haar droef gezang.

“Ik zou het liefste sterven,
dan was het eindelijk stil.”

“Ik zou het liefste sterven,
dan was het eindelijk stil.”

Antje

... Een lied dat mijn moeder zong. Ze was een Duitse. In einem kuhlen Grunde,da dreht ein Muhlenrad. Ze vertelde pas het verhaal toen ze op sterven lag. Ik begrijp nu pas haar verdriet, nu mijn man gestorven is. ...

Schrijver: Antje
Inzender: A.Stik-Snijder, 6 maart 2026