inloggen

Alle inzendingen van Emma

62 resultaten.
Sorteren op:

Draai bogen

gedicht
2,6 met 39 stemmen 13.174
Lok haar weg van het spooktoneel in de schemer van de coulissen. Schemer wat is dat? Schemer. Heeft mama mij nooit verteld. Draag haar op schouders naar de verte. Verte? Dat had papa wel eens kunnen zeggen. Spring haar los, touw. Draai bogen om haar diepe tonen. Meng haar lievelingsroze door de schemer. ---------------------------------…

Hoeveelheid klaproosblad

gedicht
3,7 met 13 stemmen 5.541
Er is een vos aan mij verloren, iemand ben ik die met woorden handelt, in komma's doet een punt aanprijst als was het Brussels kant, handenarbeid. Is het sluw of argeloos een woord te wegen in plaats van meel? Ik bestuif mij anders en gebruik het meel van anderen. Ik loop door tarwe en voel mij aan de akkers vreemd verwant, bereken…

Onze overgrootmoeder

gedicht
3,0 met 3 stemmen 9.579
Onze overgrootmoeder stierf toen ze voor het eerst beviel. De landerijen waren omsloten door water en rietpluimen. De min nam plaats achter het valgordijn en de schuifdeur. De wielen van het rijtuig hadden iets wolligs geraakt. Het valwild bleek een kleine knuffelvos, niet veel ouder dan het bakerkind. --------------------- uit:…

verankeren

gedicht
3,0 met 1 stemmen 1.533
Tijdens het gedreven vervoegen, versmelten en verankeren van taal dreigt afdwalen van het doelwit. Het omsingelen van het ongevormde vraagt een onbeschreven tactiek zoals voor het vangen van prooi in duister. Rond middernacht liep ik wat verloren tot aan de bosrand. Plots lichtten vuurvliegjes flonkerend op en kwam het firmament omlaag.…

verdoopt

gedicht
3,0 met 2 stemmen 1.473
Door aanhuwen werd ik verdoopt zoals mijn moeder en haar moeder andermans naam gingen dragen. Ik leef met de naam, lig erop, hang hem over mijn schouders, verleid hem zich thuis te voelen. Rolde na voortdurend haken hem bollend heen en terug. Voor het andere deel van mij nam ik hem aan en nu siert hij als tatoeage bundels in de kast…

Verlieven

gedicht
3,0 met 2 stemmen 7.622
Sommige ouderen laten zich vangen door het verlieven. Anderen ontkomen en omarmen verlies. Zij worden liever en koppelen zich aanminnig los. Zien hoe een kus als een hommel doelgericht een zweeftour over hagen maakt tot tegen hun raam. Bots maar terug, aanhalige, zoek verderop een wang. --------------------------- uit: 'Verzoenen',…

Verwarm me

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 259
De verwarming staat één voor hoogst, maar in mijn huid voelt het het koudst en gegund met stilzitten ben ik niet. Hoe graag ik het zou stoppen willen, mijn lichaam blijft zo zachtjes trillen dat ik twijfel of je het niet ziet.…

Geen woord durf ik te schrijven

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 242
en toch vergeet ik het gekookte water, de pan op het vuur. Ik zit maar kijk maar is de rust van korte duur. Verspreek me ontbreek me. Vergeet me een beetje want weet je ergens tussen brandende wonden van on-onthouden is er niets meer teruggevonden.…

Prooi

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 83
Gaat de wereld aan me voorbij als ik even niet kijk mis ik het maar kan niets tegelijk met twee handen buiten bereik is alles onmogelijk blijkt. Ik ben bang te vallen als niets naar mij omkijkt. Ik duw mezelf terwijl mij de wereld ontwijkt.…

Blind

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 130
Dit is hoe ik de weg kwijtraak op een rechtlopend pad. Hoe het donker me verblindt door de lichtvoetigheid van mijn gedachten. Dit is hoe ik niet meer weet of gisteren al voorbij is of vandaag nog beginnen moet. Hoe het kloppen van mijn hart en het stromen van mijn bloed me misselijk maakt. Dit is hoe ik het spoor bijster ben sinds…

Wie zijn we?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 195
Zo staan we wel eens hand uit hand tegen de rand van de stoep beide op zoek naar een ander. Zo lopen we elkaar misschien wel dagelijks voorbij zonder te zien of te weten wie we zijn.…

Begin

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 322
dit moet het ergste zijn meer dan de onwetendheid de zekerheid van besluitloosheid een dilemma tussen goed verstandig of slecht gevoelig en geheel niets doen het wachten op een hellend zwaartepunt tot het omvalt en niet meer terug kunt behoed me voor het gevaar of is het al te laat…

Val

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 553
Ergens in een val getrapt van losgelegen takken en bedekt met dode bladeren. Ergens ben ik misgestapt, heb ik niet goed uitgekeken, toen in een kuil gevallen. Ergens ben ik ingestort, neergestort vanaf boven. Ik weet niet meer hoe ik eruit moet komen.…

Verder

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 413
Geef mij iets van een woord waarmee ik spelen kan. Draai om mij een rondje waardoor ik volgen kan. Teken mij een zelfportret zodat ik jou herkennen kan. Help mij zodat ik verder kan.…

Laat of te laat

hartenkreet
4,0 met 2 stemmen 315
Gevoel bedacht gedachte gevoeld gedrag onbedoeld leeg gemaakt vraag gesteld niets verteld denkpatroon ongewoon elk persoon ander kwaad gevoel geschaad genoeg gepraat…

Twee paar ogen

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 179
Voor je kijken twee paar nieuwe ogen. Zien ze je? Jij ziet ze. Wegkijken, niets is interessanter. Omkijken naar toen je nog niet keek. Opkijken, de afstand is gekrompen. Een korte blik, afgewend. Nakijken? Wat als je je verkijkt? Toch de volgende weer bereikt.…

Vissen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 171
Vanavond dansen we de mensen van de vloer Maar misschien ook niet Misschien kunnen we beter gaan liggen Want liggen is fijn ’s nachts lig ik op mijn rug En tel ik de sterren van het plafond De discotheekvloer voelt anders dan Badkamertegels, matrassen, vloerbedekkingen We bevinden ons op de bodem van de zee In een volgend leven ben ik een…
Emma16 feb. 2013Lees meer…

Nu zij bij de valput staat.

gedicht
4,0 met 2 stemmen 4.335
Nu zij bij de valput staat. Vanouds speelden zij hier het zelfgekozen einde na. Het stonk er naar vlasafval. De blauwe bloem was een motief voor een breekbaar kinderservies. Tussen de dijken broeiden de stengels op tollen van vlas, mini-indianendorp. Zij schoot de klodde*) met de klakbuis*) af. Olie en linnen liggen thuis in de kast…

On-weer

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 156
Houten versteende muren tussen wat te zien is, - ooit zichtbaar was wat nu in het verleden past - staat buiten de grens van blindeloos verlangen gevallen glas door geschiedenis aangetast. Veilig gedwee leven met slechts regelmaat, gaaf gekwetst door turbulentie gestoord. Geef me aan, ga me na, duw me door de muur van wantrouwen geeft antwoord…
Emma12 feb. 2013Lees meer…

Ik ben een twijfelaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 361
Eén persoon met ruimte voor 0,5 ander die er eigenlijk niet past.…
Emma 9 feb. 2013Lees meer…

Mijn leven

hartenkreet
3,8 met 4 stemmen 989
Mijn leven gaat verkeerd, ik voel mezelf langzaam verdwijnen. Ik ben niet dood, mijn vader is dood daarom ben ik ook dood. Een stukje van mij vergaan, een stukje van mij naar de hemel. Ik weet dat je er komt, ik weet alleen niet wanneer. Ik zal je ontmoeten op een dag, die dag kijk ik naar uit. Ik heb je laten gaan, ik heb het geaccepteerd…

Heel even

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 317
Door de muziek lijkt de kamer nog leger weerkaatst het geluid tegen de muren gaat het dwars door me heen het zal nog dagen duren voordat een traan een glimlach wordt ongestoord weer wordt genoten het gevoel van mens-zijn geen moment wordt afgesloten. De kamer omarmt ons zacht ik slaap weer thuis vannacht.…
Emma30 jan. 2011Lees meer…

Waanzin(nig)

hartenkreet
3,2 met 4 stemmen 722
Zorgen lopen door gangen kruipen aarzelend spreken de muren of zwijgen ze een verbod. Geopende deuren zonder- en zich af en toe vergeten dicht te gaan na sluitingstijd. Roep kreten weiger geef toe het berecht onontkoombaar doch onzichtbaar. Bied hulp weiger heil.…
Emma13 dec. 2010Lees meer…

Cadeau

hartenkreet
0,8 met 5 stemmen 1.511
Liefelijk breekbaar vastgehouden of opgehangen opgeruimd na dagen spanning bewonder me voorbij de aanzwellende routine, een gift gegeven vergeef het ze lach het toe het blijft verwarmd in de kamer.…
Emma 6 dec. 2010Lees meer…

Uitweg

hartenkreet
3,0 met 17 stemmen 1.740
Opgesloten en aangedaan. Alsof er duizend olifanten hun gewicht op haar duwen en geen poging doen om op te staan. Pijn zal ze hebben, vraagtekens cirkelen rond haar hoofd. Terwijl sommigen veranderen in uitroeptekens, wordt ze door elk wederkerend vraagteken nogmaals verdoofd . Stilletjes koestert ze wrok tegen ieder die haar pijn heeft…
Emma23 nov. 2010Lees meer…

Jeanne D'arc

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 564
Daar stond ze dan voor het altaar, Stokstil staan geen stap verzetten, Grote angst voor het gevaar, Ze had beter op haar woorden moeten letten, Maar dat is nu al weer te laat, De engelen waren duidelijk tegen haar, Keer om, ga terug, ga weg van waar je staat, Maar ze luisterde niet, ging recht naar het gevaar. Ze keerde om maar niet op tijd,…

Een hart van appel.

hartenkreet
3,3 met 3 stemmen 332
Ik heb een hart van appel met rode randjes licht beschadigd met kleine stukjes zacht gedeukt. Ik heb een ziel van appel gegroeid door warmte gebeten door indringers. Ik heb een huid van appel schrammen van het vallen schimmel van het verouderen. Ik ben appel af- gehandeld.…
Emma13 okt. 2010Lees meer…

Morgen

hartenkreet
3,3 met 3 stemmen 577
Asjeblieft bedankt en graag gedaan. Morgen zal het anders gaan. De dagen dat ik niet meer bij je ben. Ik me in mijn oorspronkelijke leven niet meer herken en niet weet of ik daar nog wel wil zijn. Ik weet niet aan welke kant de zon opkomt, aan welke kant hij de wereld weer verlaat. Ik weet niet of hij terugkomt, mij in eenzaamheid…
Emma29 sep. 2010Lees meer…

Concentratie

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 194
vliegt weg bij het minste zuchtje wind begraaft zich diep onder het zand laat ik het er maar liggen omdat ik mijn handen niet vies wil maken er dwaalt een verloren wereld afgezonderd van wat niet zou moeten zondigen probeer ik het vast te houden ik zal er verder mee moeten komen focus mijn ogen op aanwezigheid dwing mijn verstand erbij…
Emma27 sep. 2010Lees meer…

Dus je lacht

hartenkreet
4,3 met 6 stemmen 734
Je straalt een licht van geluk met oneffenheden langs je slaap rimpelt je wang lichtelijk mee als je lacht. Zo zeker van jezelf verzekerd is een aarzeling te verwaarlozen je weet waar je voor zal zwijgen dus je lacht. Je danst op de maat van je voeten die je volgen naar jouw wens en de wereld ligt even in jouw handen als je lacht.…
Emma18 sep. 2010Lees meer…
Meer laden...