Alle inzendingen van Jan

Maakt muziek een stofje los of lost een stofje op in muziek?? Deze hartenkreet draag ik op aan Dick Swaab, hersenonderzoeker en auteur van "Wij zijn ons brein"…

Op het prikbord van m'n leven hangt m'n man, m'n hond, m'n kind zij zijn mijn intrinsiek beleven wat ik van ganse harte bemin op het prikbord van m'n leven hangt de intensie van het delen zowel m'n man, m'n hond, m'n kind mijn geloof, mijn leven, mijn helen op het prikbord van m'n leven mag je kijken, mag je zien lijkt het zo als gelukkig…

Papa tuiniert er op los Mama zingt er op los Dochter danst er op los Zoon voetbalt er op los Een los geslagen gezinnetje? Neen juist door verscheidenheid ontstaat intrinsieke eigenheid, herkenbaarheid, dierbaarheid, respectvolle verbondenheid en gefundeerde vastigheid. Zodoende lossen zij alles op! Toelichting: op bezoek bij vrienden…

Kom, laten we een prachtig spel gaan spelen, de grote klus is eindelijk geklaard, er valt het een en ander te verdelen, dat ene kleed is echt de moeite waard, dat moeten we niet zomaar gaan verscheuren, we dobbelen en zien wel wie er wint, wie nooit eens moedig waagt zal altijd treuren, we spreken af: wie 't hoogste gooit begint, -------…

Toelichting: aanleiding was "De Schepping" van Haydn uitgevoerd door het Amsterdams Gemengd Koor in het Concertgebouw, Amsterdam op zondag 27 maart 2011 matinee, waarin opgenomen de momenteel op tv lopende serie A'dam en E.V.A. en het komende tienjarige lustrum van het nederlands zogenaamde homo-huwelijk op 1 april a.s. Dit netwerkgedicht draag ik…

De wereld, zoals onze geest die kent ligt in de schoot van toekomst en verleden het onvergankelijke toegewend, dat zich voltrekt in haar verganklijkheden. Al wat zij voortbrengt heeft zich opgericht vanuit een aanvang, in zichzelf gevonden, en breidt zich uit en bloeit onder het licht, - en gaat dan in zichzelve weer te gronde. Maar over…

[Senryu] mijn denken vertraagt door het magnetische veld van jouw stilzwijgen…

Toelichting: mijn levenspartner en ik vliegen terug uit Zuid-Spanje op 23 maart 2011 om 7 uur in de ochtend. De dag verheft zich en het schouwspel raakt me zowel van buiten als van binen. MIJN GROOTSTE LIEFDE De aarde zo diep gelegen krijgt smoel door d'ochtendgloed d' rode horizon verraadt een zon die de wolken verwelken doet Ons vliegtuig…

Welkom, lentezon, jij, liefkozing van boven, eindelijk, maar toch.…

Nu rijst de zon boven de doodsvallei waar schuld en zonde onder gaan, nu spelen licht en leven vrij hun spel in ons vernieuwd bestaan, nu zingt ons hart een nieuw lied voor de Heer, de toekomst heeft een nieuw gezicht, vreugde kent nu geen einde meer, wij groeten blij het morgenlicht, de dreiging van de dood is afgewend, het kruis is ons…

[Haiku] een mespunt zonlicht valt op dit oude portret – de blik blijft donker…

Toelichting: is het eigenschap van me of een handicap, dat ik mede-mensen van super jong tot oud - zeker met een zichtbare handicap - even wil begroeten, om ze te laten voelen, dat ze wat mij betreft in alle facetten des levens er geheel bijhoren. De begeleiders m/v schrikken soms nog het meest, wat mij tot de volgende hartenkreet bracht. Ik draag…

De stille hof is vele doden rijk, geborgen in de schoot van moeder aarde, hier rust het lichaam in de eigen waarde, oneindig ver en binnen handbereik, de bloesemvruchten door de zon gerijpt zijn hier geruisloos tot hun recht gekomen, het ritselt in de struiken en de bomen, geen vogel die de stilte hier begrijpt, de groene hof is hen een…

[Haiku] bloeiende vlammen in het zonbeschenen gras – jonge krokussen…

Vogels vliegen hoog Waarom kan ik dat nou niet Denk ik als ik val…

Op deze avond is zijn wereld ingestort, de Koning die zich zomaar overgeeft, geen koninkrijk dat hier gevestigd wordt, geen troon waar hij toch minstens recht op heeft, hij vlucht en warmt zich schichtig bij het vuur en hult zich in de anonimiteit, ik ken Hem niet: dé leugen in dit uur, hij is de weg kwijt waar zijn Meester lijdt, dan kraait…

Een goede massage is als een finissage van alles wat (in)beeldend aanvoelt inspireert en stimuleert Een goede masseur m/v heeft je na de finisch een startgevoel gegeven zodat na al het loslaten je weer helemaal los kan…

Twee honden vochten om een been - het mijne, dus ik was ver heen, toen zomaar in die stille straat zo'n duizend bijen uit een raat hulpvaardig kwamen aan gesjeesd. Die blaffers zwegen, plots bedeesd. Zij sloegen jankend op de vlucht, belaagd door angels in de lucht. Geperforeerd met menig steek was 't dat de ene hond bezweek. De…

Toelichting: Winter: steeds 5 weken werken, 5 dagen Zuid-Spanje, de 59-jarige dichter oefent om uiteindelijk 5 maanden te overwinteren in een heel vriendelijke, boeiende omgeving en klimaat om maar over de ´goedkoopte´ te zwijgen. Hij verbaast zich niet over de vele oudere Nederlanders die hij in de winter ontmoet in het zuidelijkste puntje van ons…

Uw weg is eenzaam en alleen, zelfs vrienden zullen U verlaten, vervuilde lucht is om U heen, de ademtocht van wie U haten, waar 't priemend oog U gadeslaat bent U de troost van hulpelozen in 't woord dat U hen horen laat tussen het snerend woord der bozen waar jaloezie en razernij zich fel en luidkeels openbaren, daar spreekt U openlijk…

De nacht voelt als de dood ´t inslapen als bijna sterven dat voelt soms aan als angst niet meer wakker te worden de nacht kent ook haar angst als de dood voor ´t ontwaken helder en heel uitgeslapen een hele nieuwe dag beleven Uiteindelijk zorgt de nacht voor het beste evenwicht de nacht heelt je wonden de nacht maakt je beter de nacht…

Na maanden wat afstand en vooral rust genomen te hebben, te hebben gepraat, gehuild en gelachen, schreef ze me, dat ze weer helemaal thuis was. Het ontroerde me met met blijdschap en blijfschap en ik stuurde haar onderstaand netwerkgedicht. WENNEN Heel veel sterkte met je beterschap dat is 't liefste wat ik wil geven 't is allemaal hoe je…

Vraag niet naar mijn geheim dat ontroert me mateloos dat wil ik dicht bij mij houden mijn behagen, blijven dragen mijn geheim is ook mijn troost je mag gerust m'n tranen zien maar het uiteindelijk troosten kan ik en ik alleen maar zelf vraag dus niet maar mijn geheim want 't antwoord is (h)echt geheim en dat blijft mijn (z)innige geheim…

De horizon wordt klein, de wereld comprimeert zich in gedachten die om de voorrang strijden binnen de stilte van verdwenen licht en raken aan zin en waarde van omfloerst bestaan dat zich verliest in nagedachten, rust hervinden drijft naar perspectief in oud gesproken woorden die alle eeuwen dragen, het biddend hart smacht naar Gods…

Toelichting: mijn zus (verpleegkundige) Gerda Krediet o.a. bekend van haar boek "Ouderenmishandeling'" is ook een zeer verdienstelijk fotografe en onder de handelsnaam "Amaryllis" timmert ze verdienstelijk aan de weg vanaf 1999. 'Ze' hangt momenteel met een overzichtstentoonstelling in het Gerechtsgebouw Rotterdam, Laan op Zuid, Rotterdam…

Vat geen kou mijn beste jongen sprak mijn vader toegenegen en hij trok mij goed bedoelend warme winterkleren aan twee stoere boeren winterlaarzen waar hij krom voor had gelegen en een jas van houtje-touwtje uit een mottenbal gehesen wollen wanten en een das om zo mijn mannetje te staan want een held ging nooit op sokken had hij altijd onderwezen…

Van kribbe tot kruis dat was pas een krediet-crisis! Toelichting: Jezus vraagt aan zijn dicipelen: "Wil je een uutje bij me blijven"; de wil was er wel, maar ook de wens om veel andere dingen te doen, dus Jezus bleef alleen in zijn grootste nood. Door zijn dood, maar bovenmatig door zijn opstanding herstelde het vertrouwen (krediet) tot op…

"Oma wat vindt u van mijn kleding Oma wat vindt u van mijn haar Oma wat vindt u van uiterlijk Oma vindt u het niet raar!!" Oma sprak: "Lief kind is het mode" "Ja oma het is mode" "Nou kind dan is het MOOI" Toelichting: mijn oma, mijn grootmoeder van vaders kant overleed in 1962 op 84 jarige leeftijd, werd weduwe op haar 39ste…

Op een grauwe dag, In een duistere plek, Omringd door demonen Kwam ik tot het besef, Niemand is gek, Jaren was ik niemand En verdreef, Dat waarvoor je leeft De wil om te leven, Veranderde in een lust Om te zweven, Richting de dood Na honderden doden te zijn gestorven Kwam ik tot het besef, Niemand bestaat niet En tegen…

[Geïnspireerd door de 'gorgelrijmen' - nonsenspoëzie - van Cees Buddingh] BADGAST De Wiegababa stoot zijn gat en landt van schrik bij mij in 't bad. Hij kwispelt als 'n Quizquizjat, och néé, m'n e-book wordt zeiknat! De haat welt dampend naar omhoog ('k zie rode vlekken voor mijn oog)... Hij likt mijn snoet van oor tot oor; ik…