Alle inzendingen van Joris

Liefde is geluk, Maar dat gaat niet altijd met De liefde gepaard.…

Staand in de branding, Zie ik in d’oneindigheid van de zee, Waar golven onafgebroken rollen, De hemel in de zee verdwijnt. De zon verdwijnt mee, Als d’nacht de dag overschaduwt. Dan bij de wederopstanding Doven maan en sterren In ’t verschiet. Mijn oren horen slechts ’t ruisen Van d’eeuwig komend En weer gaande branding, Verschuivend…

Liefde is elkaar beminnen, Vlinders fladderen vrij rond, Uit niets willoos tot je komt, Zelden leidt tot bezinnen. Verstand en rede spelen geen rol, Louter kwestie van gevoel, vol Emoties, die elke ratio ontberen, Niets en niemand kan keren. Liefde zo oud de mensheid is, Geluk gevend én verdriet, Gaat helaas wel erg vaak mis. Toch gaan…

De rivier voert het water Naar verre onbekende oorden. Over die oorden gaat er Een verhaal verteld in woorden, Die niemand ooit hoorde. D’weemoed, die het teweeg bracht, Roept verlangen op en smacht, Naar onbekende ver gelegen oorden, Waar de vervulling wacht Die het hart verstond van de woorden.…

De regen regent op rode pannen, En op zwarte, grijze en enkele Groene en zelfs geel gekleurden. Maar ook op grijze leien en zinken Daken, zelfs op houten spanen En groen uitgeslagen kopren daken. En niet te vergeten de zwarte Daken van bitumen al dan niet met Grind of betontegels afgedekt. Op rieten daken zie je niks, Die hebben geen…

Scheiden doet lijden, Lijden geeft hartenpijnen, Pijnen die blijven.…

Geen briljant kan tippen aan jouw ogen, Jouw lippen smaken zoeter dan frambozen, Jouw lach klinkt mooier dan elke symfonie, Mijn lief, dat is waarom ik jou zo graag zie. Aphrodite, Athene, geen vrouw, Zo schoon als die van wie ik hou, In mijn dromen komt zij tot leven, Mag ik de liefde met haar beleven. Haar kussen smaken zo zoet en naar…

Dood is het einde, Geboorte is het begin, Leven ’r tussenin.…

Haar blonde lokken wapprend in de wind, Verlokten menig flanerend heer, Hun hoed lichtend voor dat lieve kind, Bij elke haar passerende keer. Zij zag vooral hun smachtende blikken, Maar geen die zij begeert, Ze liet zich door geen van hen strikken, Door schâ en schand’ geleerd. Elke zondag was ze weer daar present, De dandy’s natuurlijk…

Schone schijn bedriegt, Eerlijkheid duurt vaak het langst, Niet altijd helaas.…

Mijn wieg stond Waar ik geboren ben, Niet ver van hier, Maar niet om de hoek. Heimwee heb ik niet, Verlang niet naar die tijd terug, Hoewel d’herinnering Louter mirre en honing biedt. Sindsdien veel tijd verstreken, Al lijkt die stil te staan, Alles staat mij klaar voor ogen, Alsof ik er nog ga.…

Een liefdeskus Een kus kost niets, Gekust worden uit liefde Is onbetaalbaar, Een zeer kostbaar iets.…

Schoonheid eens verwelkt, Maar de innerlijke blijft, Tot in eeuwigheid.…

Het kan vriezen, het kan dooien, Het is het één of het ander, Van twee walletjes eten gaat niet, Die mogelijkheid heb je niet. Dus als je niet kunt kiezen, Zit je mooi met de gebakken peren, Van die les kan je leren, Zonder kiezen, kan je alles verliezen. Nieuwe bezems vegen schoon, Dat zet meteen de toon, Is duidelijke taal, geen kulverhaal…

Het water kabbelt door de beek, De voorntjes schieten Van links naar rechts en terug, Dat doen ze vliegensvlug Om vlugge vliegen af te vangen. De lisdodden langs de oever, Fel gele en koel blauwe, Wuiven voorbijgangers gedag, Hertjes laven hun dorst, Strootjes laten zich meevoeren Naar onbekende oorden. En ik, ik kijk mijn ogen uit,…

Buiten is alles nu grijs en grauw, Het weer maakt neerslachtig, Pas geleê was ’t nog zo prachtig, Scheen de zon, d’hemel blauw. Het boek houdt m’n aandacht Niet vast, de letters vervagen, Wijl ’k eer graag lezen placht, Zelfs op eendre sombre dagen. Ik kruip in mijn bed in de hoop Hier mijn rust te hervinden, Doch, ook daar blijf ’k in…

Zij diende de soep heet op, Te heet om zo tot je te nemen, Maar de volgende gang Diende zich al aan, en moest Ik de soep dus overslaan. Ik nam nog snel een hete hap Dat was ’n domme stap, Verbrandde m’n lippen en tong, Zat figuurlijk op de blaren.…

Hij was oost-indisch doof, Had naar eer en geweten altijd gelijk, Gaf daarvan iedereen blijk, Door over alles en over iedereen Zijn finaal oordeel te vellen. Tot op zekere voor hem nare dag, Een meisje van zes Hem interrumpeerde en weersprak. Daarvan stond hij te kijken Hij liet daarmee iedereen blijken, Dat zijn doofheid Slechts een schild…

Ik vraag mij wel eens af, Komt eerst de wens En daarna de gedachte, Of is ’t omgekeerd? Het gezegde luidt: ‘De wens is de vader van de gedachte’, Al zou dat impliceren, Dat de wens voorloopt op de gedachte, Weet ik het nog zo zeker niet, Ik blijf er over tobben, Lood om oud ijzer is ’t niet, Kom er niet uit, ’t kan vriezen of dooien.…

Het regent, ’t regent al dagenlang, ’t Is oktober en niet mei, Dán maakt de regen blij, Nu word je er maar chagrijnig van. Alleen dat is wel kortzichtig gedacht, Ook wat egoïstisch voorwaar, Want de natuur snakt er naar, Die heeft er al heel lang op gewacht. Dus het is maar hoe je ’t beziet, Of het fijn of vervelend is, Maar dat het al…

Zij voelde zich Op het droge Als een vis In het water, Want zwemmen, Dát kon ze niet Zo heel erg goed. Maar rennen Én dichten Des te beter, Dát kan een vis Noch zeehond Allemaal niet. Maar een vogel, Kan vliegen, En dát kan ze niet, Zou ze wel willen, Maar zij die Dát probeerden, Overleefden Dat niet.…

Een compliment kost de gever niets, Is gratis en voor niks, Voor de ontvanger is ’t onbetaalbaar, Diens kostbare bezit.…

Als de zin ontbreekt, Is dat leeftijd of hoofdpijn, En soms allebei.…

Schone schijn gaat ’t gerucht, Biedt niets dan gebakken lucht, Bovendien schijn bedriegt, En, ook dat er niet om liegt. Jij zit dan met de gebakken peren, Daar kan je niks anders van leren Dan dat het boter bij de vis is, Tis zo weinig je ’t niet mist. Maar zit niet bij de pakken neer, Want wat je er wel van leert, Is dat er altijd wel…

Zij sprak woorden, Die hij niet verstond, Maar klanken die zij vormde, Klonken als muziek in zijn oren, Zo mooi hij nooit eer hoorde, Hem de adem benam.…

Zijn verlangen is zeer groot, Verdriet is groter dan groot, Helse storm inwendig woedt, Tranen vloeien in overvloed. In de beken van zijn verdriet Zie je de storm niet, Tranen kunnen van vreugde zijn, En onzichtbre zielpijn. Maar nimmer meer, Komt wat hij zo zeer verlangt, Bleef achter in weleer.…

Mijn gewoonten zijn zo gewoon, Die niet meer als mijn gewoonten zie, Maar als normaal deel van mijzelf, Als zodanig niet meer kan herkennen. Ik heb dus geen idee welke het zijn, Het niet meer weten daarvan, Hoewel eigenlijk gewoon, doet pijn, Daar snap ik, snif, niks van.…

Staand op het lege strand, Beluisterend d’zacht fluisterende branding, verstond hij, Verhalen van verre landen, Hij niet kon duiden, Hem nochtans verlokten Door onuitgesproken woorden, Naar verre oorden. Blootsvoets liep hij Door de branding naar d’eindloze zee. Verlokkend deinend, Voerde de zee hem mee Naar een groene wereld beneê…

De zwart geblakerde stammen Weerspiegelden het verdriet Dat zijn hart verscheurde door Wat hem zonder kleur achterliet. De verschroeide aarde hij stond, Zijn voeten en zijn lijf verbrandde, Bood geen zicht op 'n toekomst, Waarin hij nu alleen leven moest. Maar achter hem ligt het verleden Vol geluk en levensmoed, Die herinneringen zijn…

Ik wandel in de regen, Het regent hard, De regen deert me niet. Rondom me waart de geur van Wat je alleen kunt ruiken na regen, Gevallen op een warme straat, Anders ruikt dan op warme aarde. De geur die mij ’t meest bekoort, Is de geur van jou, Staand onder een hete douche.…