Alle inzendingen van Joris

In het duister van de nacht Fluister ik heel zacht, Dat mijn verdriet is verzacht, ’k Nog naar jou smacht, Jij dat niet kunt horen, Wijl dood doet alles smoren, Ons zijn nooit als tevoren, Dat is voor ons altijd verloren. Dat verlies mis ik nog zeer, Blijft knagen, ’k Weet, jij komt nooit weer. Gemis van onze liefde van weleer Voel…

Regent dat het giet, Zon verdwenen in’t verschiet, Alles wordt drijfnat.…

Herinneringen vervagen met de tijd, Raak je stukje bij beetje kwijt. Sommige verdwijnen heel erg snel, Andere onthoud je soms wel. Ze zeggen, tijd heelt alle wonden, Maar rouw heelt niet in de tijd, Velen leren ermee leven mettertijd, Zo goed en zo kwaad ze konden. Het brein is hét wonder van 't zijn, Zorgt voor emoties, pijn, Slaat…

Ik ben een man, een man alleen, Nadat een lief, één voor één, Uit mijn leven in de dood verdween Mij achterliet, mij liet alleen. Ik heb geleerd hiermee om te gaan, Kan mij alleen goed vermaken, Mis hun lieve blikken, hun aanraken, De liefdestaal in elkaars bestaan. Ik ben best tevree met mijn zijn alleen, Alleen dat gemis, ja dát, Wijl…

Achter haar gesloten ogen Ziet zij caleidoscopische herinneringen Van wat zij was vergeten, Nu aan de vergetelheid onttrokken. Alleen de vraag die haar kwelt, Is of het herinneringen zijn, Dan wel louter fantasieën, Die bij haar willoos zijn gesteld. Die kwelling speelt haar parten, Weet zij mee geen raad, Geeft haar heel veel smarten…

Nood breekt wet, Laat woordloos onverlet, Geheimen blijven onontdekt, Maagden zijn nog onbevlekt, Volgende stap nog niet gezet, Waarheid blijft ongezegd, Geschillen onbeslecht, Krom wordt recht.…

Ik denk wel eens, denk soms waarom denk ik eigenlijk. Als ik mijn gedachten niet uit, verdwijnt alles in het niets. Toch vertellen weinigen wat ze denken en nog minder leggen ze hun gedachten vast in geschrift of in beeld. Zo verdwijnt bijna alles wat we denken in vergetelheid en is de mensheid dat kwijt. Zo gaan gedachten verloren.…

Het was een mooie najaarsdag, het najaarszonnetje scheen, de laatste blaadjes dwarrelden van bijna kale bomen heen. In het park paradeerden stedelingen over de schoon geblazen paden in net iets te zomerse kledij. Kinderen dolden in de bladerhopen. Een al bejaard stel op een bankje schouwden nostalgisch rondom, wierpen korstjes voor de…

Hij rijgt woorden tot zinnen, Die hij heeft verzonnen, Hem spontaan zijn ingegeven Komen zo tot leven. Vertellen van stille geheimen, Soms in de vorm van rijmen, Zijn dichterlijk streven. De stiltes die erop volgen, Worden door de tijd verzwolgen, Blijven evenwel hoorbaar, Zelfs ook al zijn ze onoorbaar.…

Ik heb zin om lekker te niksen, maar mij is dit nooit geleerd en heb dus geen flauw idee hoe dit voor elkaar te fiksen. Ik informeerde links zonder succes. Toen deed ik een poging op rechts, maar kreeg daar ook nul op rekest net als in noord, zuid, oost en west. Van lamlendigheid gaf ik de pijp aan Maarten, die gaf niet thuis. Toen werd…

Het liefdesleven, daar genoot ik van, Heeft mij veel vreugd gegeven. Vroeger gaven mijn ouders veel ervan, Toen, heel lang, gaf mijn lief. Nadat zij afscheid moest nemen, Kwam er nog ’n lief in m'n leven, Die mij veel liefde schonk. Maar sinds haar verscheiden, Ontbeer ik de liefde, Is mijn leven leeg en koud. Herinneringen bewaard in…

Morgenrood klimt door ’t raam, versiert mijn ochtendhoofd door slaap nog verdoofd nog niet bekwaam om deze aubade te schatten, nog van verstand beroofd, onvoldoende gestoofd om het te vatten. Mijn hoofd verheldert stapje voor stapje in de dag, alsof een oud lapje omgetoverd met een lach, elk stapje voor stapje tot nieuwe dag.…

Het oude einde is het begin op d’weg naar’t nieuwe einde. Terwijl ik mij hierover bezin, zie ik de horizon verdwijnen. Als 'k omdraai naar’t verleden, verdwijnt die in dichte mist. Ik verplaats me naar ’t heden, weet niet of ik mij heb vergist, dat 't heden gekend verleden nieuwe toekomst voorspelt. Wijl wat ik toen heb vermeden,…

De hemel kleurt purper, D’ondergaande zon kleurt jou goud, Het duister van d’avond Zet alles in mystiek schemerlicht. De nachtegaal zingt ’n liefdeslied, De wolven huilen duister, De moeder zingt een slaapliedje Voor haar wiegekindeke. De sterren bewaken de nacht, De nachtwaker houdt Zijn blik op huis en haard, De kat is van huis om…

D'oceaan deint voort, Golven rollen af en aan, Gelijk dichters woord.…

Uiterlijk schoon Is vergankelijk en slechts Zichtbaar voor het oog. Innerlijke schoonheid Is blijvend en slechts Alleen te ontwaren door Een daarvoor Openstaand hart.…

Dionysos gevolgd door bacchanten En van wellust bezeten saters Op weg naar het bacchanaal, Orgie van drank en sensuele lust. Gekleed in alleen een kroon Van klimop en volgegoten Met wijn zich overgevend Aan sensuele dans en seks. Hét ritueel van de arme Grieken Die hard moesten werken Om ternauwernood te overleven. Bacchanalen waren…

Mocht ik nog één maal die euforie Beleven van vlinders in mijn buik, En weer vliegen naar ’t hemels Genot ik ervoer bij de liefdes 'k had, Dromend herbeleef ik van weleer, En herinner ik keer op keer, Ik lange niet meer proeven mocht, Liefde mij nooit meer bezocht. Het verlangen houdt mij fier, Al is mijn leven vlak, Wijl ik d’liefde…

Mijn gedachten zweven her en der, In verleden en heden, in fantasie, Laatste heb ik aardig onder de knie, Er vreemde en mooie dingen zie. Ik beleef fijne dingen steeds weer, Geniet van dingen niet kende eer, Omarm al die mooie gedachten, Waar ’k nooit op hoef te wachten. Ik zing en fluit het hoogste lied, Soms in gedachten, soms hard op…

Mijn herinneringen drijven ver weg Op de eeuwig deinende golven Van de oceaan van mijn gedachten, Zonder einde in het verschiet. Het zijn vooral beelden zonder tekst, Zonder geur, met veel gevoel, Dat in mijn hart weerklank vindt, Mij als ’t ware weer in ’t toen bevind. Het verlangen is een puur gevoel, Intens alsof ik herbeleef Wat van…

Ware liefde Is onvoorwaardelijk, Kent geen jaloezie, Is louter geven.…

Het dekbed warm, Jouw rondingen zacht, Ik naar verlang. Het bed opgemaakt, Jij niet meer, Geen uitgelopen eyeliner, En lipstick op mijn lippen, Die smaakt naar framboos. Geen twinklend kaarslicht in je ogen. Radio kweelt nog melodietjes Uit d’oude doos, Ik wacht, moet blijven wachten Op d’apotheose, Van het slotakkoord.…

De zomer zomert, De herfst kondigt zich al aan, De winter komt gauw.…

Cogito ergo sum Zei de Franse wijsgeer Descartes, Die ooit in Nederland verbleef, En daarna in Denemarken. Als je eenmaal dood bent, Kan je niet denken dus besta je niet, Je lijk is overbodig. Als ’t zoekraakt, Zoals bij Descartes, dus geen strop. Toch worden lijken Vaak gekoesterd en goed bewaard, Hele piramides voor opgericht En kolossale…

Heel bedachtzaam zei ze nee, Waartegen? Geen idee. Zit dat je dwars? Of kan Dat ze nee zei, Je helemaal niks schelen? Neen, dát interesseert me niet, Waartégen daarentegen, Ja, dát interesseert me wél. Dán zal je ’t moeten vragen, Anders blijf je zitten met die vraag, Je verdere ganse leven! Dat deed ik, maar ze zei niets, Nou is…

Met één been over de rand En het andere op de kant, Is sprake van een schisma, Een onoverkomelijke breuk, Die hen zover uiteen drijft, Dat er geen weg terug is. Gaan als gescheiden eenheid Elk huns weegs naar gisteren En vandaag, maar morgen Brengen ze de ‘The Last Post‘, Nadat ’t ‘Silenzio‘ is geblazen.…

Klep, klep, klip en klaar, Stap voor stap in de verte staar Naar d’einder in ’t verschiet, Waar je helemaal niets van ziet, Noch hoort, noch voelt of ruikt, In duister en in doodse stilte Verhuld blijft tot in eeuwigheid.…

Mijn ogen dwalen over haar zijn, Strijken langs haar lippen, Om dan haar borsten te strelen, Op weg naar haar diepste wezen. Er aangekomen hen voeren Naar een waarlijk hof van Eden, Waar ’t zalig is vertoeven, Tot ’t eind der tijden willen zijn.…

Liefde en haat, vreugde en verdriet, Tederheid en wreedheid, Altruïsme en afgunst, is wat je Wereldwijd overal ziet. Maar het is niet gelijk verdeeld, Je kan het nergens kopen, Het kost allemaal niets, en toch Sommigen zijn gelukkig, En anderen helemaal niet. Welzijn is niet met de dommen, Juist de slimmen en vooral de sluwen Díe hebben…

In de groene weiden grazen koeien, al vanuit de verte hoor je ze loeien. Op straat fietsen lachende meiden, die elkaar met woorden bestrijden. In de verte een kerkje en een molen, achter bomen een boerderij verscholen. Een boer rijdt op een trekker op het land, verderop wordt grasland afgebrand. Het landleven kabbelt rustig voort, behoeft…