Eeuwige Venus

Je voelt nog hetzelfde als
dat meisje van net twintig.
Mijn handen zijn mijn ogen,
gericht op die eeuwige Venus.

Onvoorstelbaar, onmogelijk waar.
Mijn handen tasten in diep duister.
Geen werkelijkheid van nu, wil zijn
als het was nog zo echt als toen.

Ik blijf je voelen altijd weer,
een zee om in te verdwalen,
zonder oever, zonder strand,
schelpen in de branding.

Omlaag gevallen sterrenhemel,
sterren verborgen op het strand,
onder schelpenzand verzwolgen,
onvindbaar verdwaald, voor goed.

dood herinnering

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 9