Alle inzendingen van Joris

Ik kijk in de lege verte, ontwaar alles overal, ik zie overal leegte vol met herinneringen. Mijn gedachten zijn gevuld, Met alle herinneringen, verdampt in ’t lege al, komen, gaan, elke keer weer. In dromen wolken vol met gedachtebeelden van weleer. Verdriet en vreugde vullen samen mijn verlangen. Ik zie in de verte, vol met verdwenen…

Aan mijn zijde, zo stil zonder woord. lopend over smalle of brede paden zie ik je nooit gaan, slechts schaduw van een verleden zonder toekomst. Luisterend naar 'n stem zonder geluid. Starend naar een verte zonder eind. Vergetend gekomen was, is geweest, zonder hoop, zonder te weten nog komt. De stilte aan de einder is hoorbaar, jouw stem…

Ik slaap, de stilte omarmt mij. De wereld ben ik, eenzaam en alleen. Mijn dromen zijn leeg zonder jou. Jou missen verlangt naar wat ik dichtbij mij weet in de stilte van de slaap, waarin ik verdrink. De dagen duren, duren steeds door. De mensenmassa verdampt zonder een sprankje hoop op weerklank, zonder hoop op weerzien, vaarwel. De duisternis…

De boer kijkt uit over z'n land. Zijn koeien staan aan de kant van de sloot, zijn schapen staan op ’t droge te slapen. Ik kijk naar een aquarel met kleuren zonder smet van schilders kleurenpalet. De blauwe hemel verdwijnt in het licht van de zon, schijnt zo fel, dat alle kleur wegkwijnt. De boer keert terug naar zijn hoeve. Daar wacht…

Een plotse val, Met de neus in de boter, Is als dat wonder geschiedt, Een waarlijk geluk, Maar vaak, Komt het besef Te laat.…

Ik wil jou zeggen, Ik wil jou vragen, Ik zwijg mijn woorden, Jij hoort de woorden niet. Ik praat in leegte, Wie ik liefheb ontbreekt. Ik luister naar stilte, Zonder jouw woorden. Ik fluister je naam, Blijft ongehoord. De stilte van jou, Doet pijn aan mijn oren, Snijdt in mijn hart, Wijl ik nog steeds, Zoveel van jou hou.…

Ik ben mijn zin kwijt, Het was de zin ik zeer omgaf, De zin, die zin aan m’n leven gaf, En zo door ’t leven leidt. Die zin is spoorloos uit zicht, Ik ben nu zeer ontzind, Want erin is vermeld, Hoe’t in m’n leven is gesteld. Mijn zoektocht heb ik gestaakt, Leef nu zonder levenstaak, Mijn leven is niets meer waard, Ik sta als zinloos op…

Het dekbed warm, Jouw rondingen zacht, Ik naar verlang. Het bed opgemaakt, Jij niet meer, Geen uitgelopen eyeliner, En lipstick op mijn lippen, Die smaakt naar framboos. Geen twinklend kaarslicht in je ogen. Radio kweelt nog melodietjes Uit d’oude doos, Ik wacht, moet blijven wachten Op d’apotheose, Van het slotakkoord.…

Temidden van onbekenden, Eenzaam door wat wordt gemist, Niet gevonden kan worden, Nu het brein verdwaalt is in mist. Alleen muziek biedt enige troost, Herkenning zonder begrip, Het nu is de nieuwe eeuwigheid, Nu begin noch eind bestaat. Zonder een begin of eind, Dobberend in een zee van tijd, Waar het zijn verdwijnt, En ’t eind samenvalt…

Met Lucifer… Pardon met wie? U weet wel, Lucifer! Ken ik u? Nou dat denk ik wel, Ben wijd en zijd bekend, Wie kent mij niet, Zeker als je me ziet! Nou, er gaat bij mij Geen lichtje op, U bent aan ’t verkeerde adres, Dus ik hang weer op. Meteen gaat Weer de telefoon, Met Mij, God, Goed dat ik u tref. Weet u bij geval Waar een…

De liefde die ik voor jou voel, Al die jaren aaneen, We samen waren, Herbeleef ik meer en meer. Nu al weer zo lang alleen, Vervult mij dit steeds met vreugd. De liefde nog altijd even sterk, Als toen we nog als paar Ons leven deelden, Gaat door zo lang ik leef, Maar sinds jij ging van mij heen, Steeds gepaard met pijn.…

De messen zijn geslepen, De banieren liggen klaar, De cavalerie is aangetreden, Marine en luchtmacht paraat. De strijd kan nu beginnen, Het leger rukt al op, Bommen en granaten, Kanonnen en houwitsers, Tanks, straaljagers en helicopters, Fregatten, mijnenvegers, Al’t materieel wordt ingezet, Zelfs de nationale reserve Is nu operationeel,…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

De hitte van de ontstoken vlam ontstijgt het ik. Wat ik niet kan, jij onttrekt alle hitte, ook die ik jou gaf, zonder jouw tegengift. Waarom treuren bij zoveel hartstocht, die ik met je deel? Onverzadigd zitten wij tesaam, voel ik ons te lang onvoldaan? Nu de vlam geheel is gedoofd, de hartstocht mij is ontroofd, voel ik ’t branden van…

Ieder draagt ’n eigen etiket, Sommigen zijn er best mee tevreê, Anderen vinden het maar pet, Haalt hun imago teveel naar beneê. De mijne mag er best wezen, Daar kan ik mee schrijven en lezen, Typeert mij als emancipatoir, En dat is ook nog eens echt waar. Dus ik ben zeer tevreê, Draag nu ’n batch met deze titel, Gaat zo overal met me mee…

Wind raast om ’t huis. In spanten kraakt 't kruis. De ramen buigen diep. Wijl de storm viert en tiert. De bomen hebben ‘t zwaar. De struiken zwieren maar te onrustig heen en weer. Geen vogel zingt nog meer. Op straat is het rustig, overal. Alle beesten staan op stal. En de fietsen in de schuur. Ja voor alles is ‘t weer te guur. D…

Ik zie de zon. Ik hoor de wind. Ik ruik het gras. Ik proef de lucht, maar voelen, voelen doe ik niets. Mijn hart is leeg, wat eens was, verdween, kan het niet meer vullen. Hoe meer ik probeer, hoe leger ‘t voelt. Weet niet wat mist, nergens te ontwaren. Mijn hart bonst Zonder doel. Ontbeert gevoel, Gevoel dat was, Verdween voorgoed…

Het woord kende niemand, nooit gehoord. Maar met corona was dit nieuwe woord zomaar stiekem in ons leven opgedoken. Aanraking, voorheen gewoon, weggeslopen. Vooral de ouderen blijken hieraan te lijden, verlangen, hunkeren naar voorbije tijden, toen gewoon was, dat je werd geknuffeld, dat je door die je lief zijn werd besnuffeld. De eenzaamheid…

Elke avond weer Overvalt het duister het licht, Overwint keer op keer. Tot 's ochtends ’t duister zwicht, En ’t licht keert weer, Ter vervulling van haar plicht. Alle aardse leven, flora, fauna, Is hierop ingericht, Behoudens in ondergrondse cava En zonder licht In de troggen van d’oceaan.…

Vrijen? Vroeg ze bij ’t ontbijt, Hij vroeg, Waarom nu, Het is nog zo vroeg. Waarop zij zei, Voor vrijen is ’t nooit Te vroeg. En ze voegde De daad bij haar woord, Daar had hij Niet van terug, Ook niet toen ze ’t deê bij de koffie, Lunch en de thee, Ze nam ook ’t diner En ’t slaapmutsje mee.…

Buiten in de tuin pluk ik de dag, Zet de bloempjes buiten, Scheer d’schaapjes aan d’hemel, Word ook graag verwend. ’t Luisterend oor hoort de stilte, Die het lawaai verstomt, Spoorslags kwam aangedenderd. In mijn armen slaapt ’n engel, Verblijdt met dromen, Die nog nooit eer zijn verteld. Ik zing het lied van morgen, Gister is lang…

Dwalend door het kale niets, Ontwaarde hij plots iets, Hij nooit eer had gezien, Noch van gehoord bovendien. Toen hij terugkwam op zekre dag, Verhaalde hij van hij zag, Niemand kon hem zeggen ’t is, Blijft dus nog ongewis. D’herinnering aan iets blijft knagen, Wil nog ’n poging wagen, Om te achterhalen wat is dat iets, En gaat weer naar…

Vrijen is een groot goed, Geeft gevoel van jong bloed, Lust om toppen te bestijgen, Die dan aaneen te rijgen. Marietje vindt het fijn, Past ook helemaal in Jantjes lijn, Beî genieten van elkaar, Staan altijd voor elkander klaar. Beiden zijn jong van geest, En ook jong van lijf en leden, Vrijen is voor hen ’n feest, Hun leven lang willen…

Mijn doel heiligt de middelen, Ongeacht wat ’t d’andren schaadt, Is wat narcisten heilig geloven, Veroorzaakt zo onevenredig kwaad. Als ze beschikken over veel macht, Door geld of hun suprematie Door hun mediagenieke kracht, Gebeurt onmenselijk wreed leed, Wijl ze dat niet voelen noch zien, Enige is hun ego in de spiegel, Die de realiteit…

Waar lust wint van de liefde, Leert de geschiedenis, Schuilt geweld om de hoek, Is er iets vreselijks mis. Verkrachting in ’n liefdesband, Is ’t begin van femicide, Dan krijgt geweld d’overhand, Wat helaas geschiedde. Eerbre mannen, vrouwen allen, Sluit d’handen ineen, Snij af die onbeheersbre ballen, Stop gewelddadige delinquenten…

In den beginne was stilte, Toen kwam het geluid, Maakte een einde aan de stilte, Was voorgoed verbruid. Eerst was er slechts leegte, Toen werd het vol, Was ’t gedaan met de leegte, Werd je hoorndol. Alleen heimwee resteert, ’n Nostalgisch déjà vu, Want eens was nooit keert, Nu is alles vol met geluid, Nergens een plekje, Waar je…

Ik verlang naar ’n mooie toekomst Met wortels in het verleden, Om te kunnen dansen op de tonen Van muziek lang geleden, Om weer te genieten van de wals Van liefde die vlindert, Me meevoert naar hemels geluk, Door niets gehinderd, Dan het levensgeluk, Dat bruist en verwondert, Aan één durend stuk, Nooit meer eindigt, Doorgaat naar…

Robijnen flonkren Als briljant geslepen diamanten, Smaak van kersen Gelijk manna uit de hemel. Goede wijn behoeft Geen krans. Nippen, proeven van de geur, De geur van kers, Framboos en sandelhout. Het kristallijne glas Geeft de wijn de toon, Toon er niet om loog, Voor de ware vinoloog. De drinker drinkt, Lavend aan de wijn, Doet…

Gelijk twee beekjes samenvloeien, Als één ondeelbre rivier verder gaan, Is een huwelijk van twee gelieven, Gelijk een symbiotisch samengaan. Zo’n ondeelbare eenheid Is ’n groot geschenk voor hen beî, Zij saam d’vruchten plukken, Hun geluk en vreugde schenken. Dat toch vele huwelijken stranden, Lijkt ’n tegenstrijdigheid, Blinde verliefdheid…

Eindeloos dein ik op de golven Van mijn bestaan, Soms in een dal, dan op een top, ’t Is komen en gaan. Eindeloos duurt het eeuwige zijn, Kort duurt het menselijke, Daar komt te vroeg steeds ’n einde, Na te kort durend begin. De tijd gaat eindeloos voort, Tikt soms vliegensvlug, Dan zonder progressie bijna stil. De kim daagt in nabije…