De man zonder geschiedenis
heeft niet veel woorden nodig;
de man met een sterk geloof
zal bidden te midden van oorlog;
de man die op de weg blijft,
de strijd van het leven afslaat;
de man die het zonder moeder
als de meeste verweesden vergaat;
de man die de onbekende is
en dit voor immer blijven zal;
de man die zijn naam vergeet…
Een ontheemde herinnering
als de trappist op de fiets
met het korte rokje achterop.
Door die oogharen leven in
het landschap waar de scherven
waren komen te vervallen;
alleen de seizoenen horen
als het niet te onderdrukken
verlangen om weg te gaan,
en het versieren van de echte
werkelijkheid als een beroep
op de zinnelijke verbeelding…
Hij blijft zitten onder de lange uithalen
waarmee ’t volk hem smeekt te komen;
met verwende lijven en naïeve dromen
verlangen zij naar vrede in hun leven.
De vraag wat zij daarvoor willen geven,
wordt ontweken door op hun gebeden
te wijzen en hem met liefde tevreden
te stellen en honderd kruizen te slaan.
Aldus bezweren zij hem wel te verstaan…
En dan waren alle vogels plots daar
Die mij van boven tot onder toezongen
Die mij dadelijk beseffen deden
Je kunt deze niet laten
Alsook de zwarte rook
De late rook voorwaar
Een weigerende lucifer
Zeker en vast was daar
Dat zwaar occult signaal
Sindsdien ben je een dienaar
Een vrije metselaar van woorden
De schone schoonheid vrijer
Onder…
389
Bezig met laden