2123 resultaten.
De meerderheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
372 Gedurende de nacht groeit de hoop,
dat straks het licht zal schijnen.
Gedurende de dag leeft de angst,
dat ooit de zon zal ondergaan.
Tussen dagen en nachten,
twijfelen mensen,
terwijl ze zeker kunnen weten.
dat dagen en nachten,
onlosmakelijk verbonden zijn.
Bij twijfel kunnen mensen kiezen.
Gelukkig wil de meerderheid,
verbonden blijven…
Bevroren zwanenmeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
436 Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek
en een grijs donzig kuiken terugblikte
Begon zij nieuwsgierig
kleine barstjes in het glas te pikken
Al snel ontstond er een kunstwerk
van verfijnde breuklijntjes
Bloemen van ijs ontsproten
in het o zo tere glas
Zij bleef met haar snavel pikken
totdat haar spiegelbeeld
langzaam transformeerde…
2021 spreekt...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Korter kunnen dagen niet worden.
Langer kunnen nachten niet zijn.
De liefde heeft op ons gewacht.
Onze stem wordt nu gehoord.
Méér kansen dan vandaag de dag,
werden ons eerder nooit geboden.
Het coronavirus leert ons kiezen.
Volop leeft vandaag de hoop.
Het is aardedonker nu.
Het is nieuwe maan.
Het is nog winter.
Het was wonderlijk…
Dwaaldicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
404 De man die ik zie schrijven,
ben ik.
De dichter die dicht,
ben ik niet zelf.
Wie schrijft,
blijft.
De dichter die hij denkt te zijn,
is op zoek naar zichzelf.
Naar een vreemde in het paradijs.
Naar een ego dat kan schrijven,
maar zelf niet dichten kan.…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…
Zeurpieten
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.062 Ik zie de demonstranten komen
Met een donderend geraas
Van de zomer nog niet bekomen
En het volk wordt al weer dwaas
Vol met angst bonst ons hart
Als November is gestart
Vol met angst bonst ons hart
Zijn ze dit jaar niet te zwart
Zie de stoom komt uit hun oren
Er wordt niet meer normaal gepraat
Niet de kinderen maar de senioren
Gaan weer…
Denkverslaving
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 Wie geen bomen meer kan zien,
temidden van de bossen,
is denkverslaafd.
Wie alleen nog wolken ziet,
terwijl de zon daarachter,
altijd volop schijnt.
Wie alleen nog kijken kan,
maar bijna niets meer ziet.
Wie nog van alles horen kan,
maar niet meer luistert.
Wie zijn ogen niet gelooft,
en alleen nog denken kan,
over wie of wat bedreigt.…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
Wederzijdse liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 Nevelig herfstbos
Herbergt vele roodborstjes
Tjilpend in de kou
Het jaar loopt weer af
Ze kleuren tezamen rood
Op een grauw toneel
Wolkjes waterdamp
Gevormd door kleine bekjes
Cirkelen weeldig
Bladloos in de kou
Met zijn talrijke bomen
Woont het bos in hen...…
Oude Boeken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
399 Hier, waar oude boeken wachten,
op toekomstig leven.
Boeken, waaruit dode schrijvers,
spontaan weer op gaan staan.
Temidden van boeken luister ik,
naar Wolfgang Amadeus Mozart,
die nooit is doodgegaan.
Temidden van vervlogen eeuwen,
verlangen boeken naar mensen.
Nu, in deze mooie Boekerij,
waar oude tijden wachten,
op de toekomst.…
God is groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen
En blijmoedig in het donkere water verdwijnt
Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen
Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven
Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren
Die in groten getale in de voedzame bodem…
Toekomst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
347 Ons verleden bracht ons hier.
Wat we doen en laten nu,
bepaalt onze toekomst.
Wanneer we durven leven,
zoals water stromen gaat,
wanneer we draaien,
aan een kraan.
Het verleden van onze verre toekomst,
speelt zich hier en nu vandaag,
voor onze geopende ogen af.…
Zijnsverdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Zijnsgeluk kan niet overleven,
zonder zijnsverdriet te voelen.
Wanneer licht verduistert.
Wanneer de avond valt.
Zijnsverdriet kan niet bestaan,
zonder aandachtig stil te staan,
bij hen die voor ons stierven.
Bij hen die nog komen moeten,
en zonder ons weer verder gaan.
Leven zonder zijnsverdriet,
is leven zonder contrasten.
Zonder verdriet…
Een witte ochtend
gedicht
5.0 met 950 stemmen
22.262 Een witte ochtend, eerste dooi
de lucht wit-grijs, egaal gespreid
en aan de lange horizon
welt nu een witte zon.
Geen wind, beweging of geluid.
Er botten waterdruppels uit;
aan iedre tak en iedre struik
zijn knoppen licht.
Een hartstochtsloze en totale aanwezigheid
maakt zich nu kenbaar en het is
of in een diepe adempauze van de…
Ben ik bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 De vreemde mensen die ik ben,
zijn het zelden met me eens,
omdat ik anders denk.
De een wil steeds beter worden.
De ander wil blijven wie ik ben.
De een wil almaar verder reizen.
De ander moet terug naar huis.
De een wil gedichten schrijven,
die de ander al gelezen heeft.
Een en ander zijn mijn oude vijanden.
Wanneer ze mijn vrienden worden…
Zijnsgeluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
326 Plotseling mogen voelen,
dat je een deel uitmaakt,
van een goddelijk geheel.
Zien, dat je kijken kunt.
Horen, dat je luistert,
naar wonderlijke geluiden,
die je zelf niet maakt.
Prachtige muziek of lelijk,
maakt hier en nu niets uit.
Ervaren, dat oordelen niet bestaan.
Dat meningen gewoon zinloos zijn.
Ervaren dat gedachten ontstaan,…
Angst en moed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Vliegen,
wanneer land is weggeslagen.
Opstaan,
wanneer je diep gevallen bent.
Gaan,
waar je niet kunt staan.
Leven is moedig durven voortgaan.
Is vrees met open ogen zien.
Is angst verslaan.
Angst maakt mensen zelfbewust.
Vrees kan nooit de bedoeling,
van ons aller leven zijn.…
De keuze (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 Hé weet je, zei de poiliticus
stoppen deed een beetje zeer
Vandaar dat ik hier sta
Kijk, hier ben ik weer
Een goede boodschap
zou ik zeggen
Dit besloot ik
zonder overleggen
Ik maak een lijst
met hart en ziel
Dat doe ik snel
en zonder bug
En jullie stemmen
me terug
Ik wil weer
jullie leider zijn
Dat zorgt voor reuring
Dat vind…
Liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
401 Waarom bestaat liefde?
Als saamhorigheid?
Als vriendschap?
Waarom bestaat liefde nooit,
zonder zelf lief te doen?
Zonder liefdadigheid?
Alles hangt met alles samen.
Eigen kan niet zonder anders.
Alles wat leeft is afhankelijk,
van onszelf en van elkaar.
Waarom liefde bestaat?
Daarom, meen ik te weten.
Hierom, geloof ik graag.…
De keuze(1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
338 Ach weet je, zei de politicus
het is niets meer dan wat Spielerei
Eigenlijk slechts wat boreaal geneuzel
Vandaar dat ik nu maar stop met die partij
Met mijn inkomen zit het vooralsnog wel goed
Beste kiezers, bedankt en iedereen gegroet!…
God is zwart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt
in de top van een hoge boom
en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen
De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten
En de nachtwezens zo hun ruimte geeft
Hij is de steeds veranderende schaduw
voor hen die schuilen willen
tegen de aldoor brandende zon…
God is rood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 Een roodborstje zingt Zijn hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen
om zo te verfraaien wat vergeten lijkt
Hij is de fragiele klaproos in de berm
die geduldig wacht
om geplukt te worden door een kind
waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen
Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien
Totdat de schemer…
Hetzelfde anders
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
366 Het slotaccoord van een symfonie,
is niet wat componisten motiveert.
Wel het spelen met en van muziek.
Uitslagen van voetbalwedstrijden,
zijn geen heilige doelen.
Wel spelen van een spel.
De dood van een mensenleven,
is niet waar ons leven om draait.
Wel om sluiten van vrienschap.
Om het dienen van de liefde.
Om levenskunsten maken.
Om…
Levensmoedig zaad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
373 Wie heeft van zijn leven ooit,
de dood gezien met eigen ogen?
Doodsangst bestaat, dat is waar.
Die kun je in andermans ogen zien,
als angst om niet te durven leven.
Wie levenslustig gestorven is,
kan nog dagenlang nadien,
zijn levend zaad schenken,
aan een vitale vrouw,
die daarom vraagt.
Hier is geen sprake van doodsangst,
maar van doodgewone…
Trouwe supporters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Wie nemen moeten,
wat ze niet kunnen krijgen.
Wie machtig en rijk willen zijn.
Wie het spel niet meer spelen willen,
omdat ze hebben verloren,
verliezen aanzienlijk.
Verliezers verliezen hun supporters niet,
omdat ze zelf graag winnaars willen zijn,
die niet verliezen willen totdat.
Totdat supporters opgelucht beseffen,
dat slechts één slechte…
Water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
370 Verandering beweegt altijd.
Leeft als stromend water.
Alles verandert waar je bijstaat,
wat je ook doet of laat.
Conservatieven houden daar niet van.
Bouwen graag muren en dammen.
Progressieven dragen water.
Dragen water naar de zee.
Wat doen wijzen en wat narren?
Wat doen levenskunstenaars?
Ze houden van verandering.
Drijven met het…
Herfstschemering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
355 De zon verdwijnt weer,
achter de kim.
Donkere wolken blijven.
De dag lijkt te twijfelen,
voordat het avond wordt.
Bomen houden bladeren vast,
terwijl de herfst valt.
De winter is niet.
Vorm kan niet zonder leegte.
Onzin nooit zonder zin.
Zwart niet zonder wit.
De wereld blijft prachtig mooi,
terwijl het almaar grijzer wordt.
Achter…
Welstand
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
434 Onoplosbare problemen gezien vandaag.
Goede antwoorden heb ik niet gevonden.
Logische vragen heb ik nooit gesteld.
De liefde is springlevend gebleven.
Het kwaad is moe geworden.
Pessimisten angstig.
Optimisten blijven.
Welgesteld.…
Bladeren vallen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
430 Een vos verliest zijn haren,
maar niet zijn streken.
Een boom verliest zijn blad,
behoudt zijn diepe wortels,
verliest zijn takken niet.
Een mens verliest zijn jaren,
maar niet zijn wilde haren.
Zoals bladeren niet vallen,
van zijn verbaasde mond.…
Zien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 Ontstonden ogen toevalig?
Als resultaat van evolutie,
zoals Darwin dat beschreef?
Werden dieren daarna bewust,
van kunnen zien?
Als ongeluk?
Ontstonden ogen als bedoeling?
Als behoefte in ons universum,
van iets dat bewust wil zien?
Kennen wij mensen de antwoorden?
Dat geloof ik helemaal zeker,
voor zover ik dat als wonder,
met één oog…