inloggen

Alle inzendingen van M. Bos

46 resultaten.
Sorteren op:

Tsjernobyl

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 38
Een onzichtbare vijand ademt een verroeste stad De kermis is verlaten Het levensspel is uitgespeeld Een radioactieve pop wacht eenzaam op de terugkeer van een ziekelijke dame die toen nog een kwiek meisje was Doorweekt motiefjesbehang probeert vergeefs te sieren wat allang vergeten lijkt De natuur knabbelt aan grauw beton treedt brutaal binnen…
M. Bos 9 apr. 2021Lees meer…

Boom met duizend kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 41
Diep verscholen in een bos Staat een boom met duizend kleuren Hij heeft een vreugdevolle tijd beleefd als majestueuze beuk Toen eekhoorntjes zijn verse nootjes aten onder zijn kruin van dode takken En hij zo de basis mocht vormen van hun levensverhalen Terwijl zijn witte bast langzaam afbladderde door het gekras van kleine spechtenklauwtjes…
M. Bos 1 jan. 2021Lees meer…

Bevroren zwanenmeer

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 44
Toen een zwanenjong zichzelf in de spiegel aankeek en een grijs donzig kuiken terugblikte Begon zij nieuwsgierig kleine barstjes in het glas te pikken Al snel ontstond er een kunstwerk van fijne witte breuklijntjes Bloemen van ijs ontsproten in het o zo tere glas Zij bleef met haar snavel pikken totdat haar spiegelbeeld langzaam transformeerde…
M. Bos20 dec. 2020Lees meer…

Sterrenzee

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 48
Donkere golven rijzen op In klanken van ruisen en zuchten krullen zij langzaam om Alsof zij de maansikkel aanbidden die badend in bleek licht boven hen hangt Een zilte adem wordt ingehouden vergezeld door een korte stilte Boven de golven van donkerte verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen Dan buigt het geheel volledig neder Stort in en…
M. Bos15 dec. 2020Lees meer…

Avondschemer

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 68
Gelijk een grijs geweven deken Valt de avondschemer naar benee Zwarte boomtakken als haarvaten Vormen netwerken Die ook in ons lichaam terug te vinden zijn Ganzen vliegen aan de horizon Op weg naar verre oorden Al vloeit de inkt wat ongelijk Een beeldrijk oneffen patroon onstaat En laat zo de hemel van marmer lijken Deze ets zal worden verfraaid…
M. Bos12 dec. 2020Lees meer…

Wederzijdse liefde

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 57
Nevelig herfstbos Herbergt vele roodborstjes Tjilpend in de kou Het jaar loopt weer af Ze kleuren tezamen rood Op een grauw toneel Wolkjes waterdamp Gevormd door kleine bekjes Cirkelen weeldig Bladloos in de kou Met zijn talrijke bomen Woont het bos in hen...…
M. Bos 9 dec. 2020Lees meer…

God is groen

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 58
Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen En blijmoedig in het donkere water verdwijnt Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren Die in groten getale in de voedzame bodem…
M. Bos 7 dec. 2020Lees meer…

God is zwart

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 77
Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt in de top van een hoge boom en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten En de nachtwezens zo hun ruimte geeft Hij is de steeds veranderende schaduw voor hen die schuilen willen tegen de aldoor brandende zon…
M. Bos26 nov. 2020Lees meer…

God is rood

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 58
Een roodborstje zingt Zijn hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen Om zo te verfraaien wat vergeten lijkt Hij is de fragiele klaproos in de berm Die geduldig wacht Om geplukt te worden door een onschuldig kind Om zo zelf ook weer zorgeloos te worden Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien Totdat…
M. Bos25 nov. 2020Lees meer…

De schelp

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 26
Als ik luister naar het ruisen van de wind Waai ik terug naar mijn kindertijd Waar ik klein was en bemind Terug naar oma’s oude vensterbank Waar een schelp fier stond te pronken Die ooit ver in de diepzee lag verzonken Met de schelp tegen mijn oor geklemd Maakte de bloedstroom des levens Zich met een zeebries aan mij bekend……
M. Bos 3 nov. 2020Lees meer…

Reïncarnatie van een boomblad

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 58
Gouden blad in de wervelende wind Als een kind zo verwonderd Dwarrelt zij daar zeer gezwind Een zomer lang heeft zij van vrijheid durven dromen Alle winden meewaaiend Welnu is de grijze herfst gekomen Precies zoals een jaar geleden Heeft de oude eik haar afgestaan Vreedzaam dwarrelt zij naar beneden Klaar om nogmaals dood te gaan……
M. Bos 3 nov. 2020Lees meer…

Zonnestraal

netgedicht
3,4 met 5 stemmen 70
Toen haar eenzame oude dag Langzaam in tijd wegtikte Verscheen er voor haar vermoeide voeten Plotseling een zonnestraal Een wonder had zij Al jaren niet meer verwacht Kleine stofdeeltjes stegen op Gevangen in de lichtstraal Zonder precies te weten waarom Grepen haar verkleumde vingers Naar het sprankelende licht Plots voelde zij een…
M. Bos26 okt. 2020Lees meer…

Grote bonte specht

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 65
Grote bonte specht In een rood broekje gehuld Hakt zij berkenhout In een blanke stam Omlijst door zonnestralen Begint zij haar nest April dient zich aan Tot haar lege nest syndroom Zal dit haar thuis zijn...…
M. Bos20 okt. 2020Lees meer…

God is geel

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 58
Hij beveelt de zonminnende citroenvlinder richting de bosrand te gaan voor het houden van een heilzame winterslaap Hij is de gele trilzwam die de oude iep langzaam uitholt Zodat het ieder uur een beetje meer sterven mag De bladeren die van de bomen waaien zijn geel nu hij ze weer heeft teruggenomen omdat hun vermoeide takken ze niet…
M. Bos14 okt. 2020Lees meer…

De man die de kraaien voerde

netgedicht
4,7 met 3 stemmen 118
Vanuit het niets verschijnen zij ten tonele Om zijn grijze hoofd dartelen zij als uitgehongerde donkere duivels Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht om hun laatste strijkje te mogen spelen Wiekende vleugels zonder richting laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels die verdwijnen in het herfstige…
M. Bos10 okt. 2020Lees meer…

God is blauw

netgedicht
5,0 met 5 stemmen 113
Hij is de ijsvogel aan de rand van het moeras die over drassige landen loert en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt…
M. Bos10 sep. 2020Lees meer…

Wolkenspel

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 96
Onzichtbare handen bouwen luchtkastelen Door bijeen gewaaide wolken Op te stapelen tot ongrijpbare torens Majestueuze nevelpaarden draven vooruit De zacht purperen hemelpoorten binnen Trompetten van mist Blazen een vervlogen doch koninklijk lied Die de muzieknoten van deze melodie Sereen laat neerdalen Als een lieflijke motregen Op…
M. Bos14 mrt. 2020Lees meer…

Berkenbos

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 35
Gelijk gekromde reumatische vingers Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast Mythen die door volkeren zijn verteld Zijn aan de gierende wind meegegeven Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes En opspattende…
M. Bos29 feb. 2020Lees meer…

Paradijsvogel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 144
Op de wenskaart Staat een zangvogel afgebeeld Trots met zijn staart vol bloemenpracht Alsof hij zojuist is neergestreken Na een wekenlange reis Gevlogen door koele nevel Van bruisende watervallen Door berkenbossen gelijk het mooiste zilverwerk Over oneindig stille valleien Vervuld van oudroze kersenbloesem Wervelde het weelderige kleurenspel…
M. Bos30 dec. 2019Lees meer…

Gestorven lelie van een oude dame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 76
Hoorbaar voor het luisterend oor Die dagelijks van haar zachte levenslied genoot Viel haar wit bekroonde bloemenhoofd Zachtjes op het spiegelende tafelblad Zichtbaar voor het oude oog Die uur na uur haar pracht doorzag Was de dood gestaag in haar bladeren omhoog gekropen Om haar sprankelende schoonheid langzaam te doen uitvagen Voelbaar…
M. Bos22 dec. 2019Lees meer…

Donkere handen

netgedicht
4,5 met 2 stemmen 105
Bladloze bomen in een gure herfststorm die als grote donkere grijphanden wuiven naar de vogelzwermen Verkleumde sprietige vingers herbergen hun verlaten nesten Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd in het toen nog zo levendige loof Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen Vergetend de grote donkere grijphanden…
M. Bos 8 dec. 2019Lees meer…

Op de rug van een libelle

netgedicht
3,8 met 5 stemmen 267
Toen een libelle mij mee voerde Naar zonnige waterkanten Trof ik daar dansende groepjes muggen aan Trompetbloemen bliezen hun engelachtige klanken Voor het menselijk oor onhoorbaar Zachtjes over de gladde waterspiegel Vele viooltjes vielen bij Om het lied der natuur te vervolmaken Dit vertoon werd foutloos belicht Door de luister van de…
M. Bos25 nov. 2019Lees meer…

Rode roos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 53
Schuchtere rode roos Roerloos in een vaas gezet Toen pianoklanken haar bereikten Voelde zij de diepe wens Haar verborgen zielenroerselen te tonen Muzieknoten dansten in groten getale Uit haar zachte bloemenhart Langs een weg van scherpe doornen Werd een hagelwit papier beschreven Met een prachtige melodie Vertaalt in muzieknoten Gekleurd…
M. Bos27 okt. 2019Lees meer…

Oud beeld

netgedicht
3,6 met 5 stemmen 105
Ergens op de wereld staat een oud beeld met haar handen voor haar gelaat geslagen Gure wind die langs haar stenen rokken speelt en al haar fijne lijntjes laat vervagen Ergens staat een klassiek beeld tussen de oude kromme bomen Terwijl de zon haar stenen haren streelt laat zij haar tranen stromen Niemand merkt meer op het verdriet dat het…
M. Bos17 okt. 2019Lees meer…

Het fluisteren van de bomen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 50
Als de mens het gefluister van de bomen kon verstaan Zou er een wonderlijk lied ontstaan Hoorbaar in de verste uithoeken van de wereld Een eenzaam oud dametje Zou haar gebeden terug prevelen Richting de bron van het bestaan Terug naar dat zachte avondbriesje Die de bomen ooit deed fluisteren Als de mens naar het bladgeritsel zou luisteren..…
M. Bos 9 jul. 2019Lees meer…

Klok

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 207
Toen ik jouw klokje in stilte hoorde tikken Besefte ik nog niet Dat het de aardse tijd weg tikte Die wij nog samen hadden te beleven Jij bent nu allang verdwenen Jouw klokje staat als een herinnering Hoog op de kast Steeds als ik het weer hoor tikken Weet ik met het diepste weten Dat jij daar ergens op mij wacht En mij niet bent vergeten…
M. Bos17 mei. 2019Lees meer…

Schilderij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 45
Witte vegen tegen een strakblauwe lucht God schildert op deze zondagmiddag Een van zijn oude ontwerpen Steeds weer opnieuw Een afgeleefde wuivende populier Danst gelijk een ijverige kwast tegen de hemelboog Jonge eksters krassen van vreugde Een levendiger schilderij zal er nimmer bestaan...…
M. Bos16 mei. 2019Lees meer…

Het uit zichzelf bestaande

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 84
De kosmische reeks van het leven Terug te vinden in de kleinste zaken Komt zonder zes niet bij de zeven Kent zonder tong geen smaken Waarachtig onzichtbaar voor het oog Bevat einde noch begin Gelijk een ongrijpbare regenboog Is de weerkaatsing des levens er middenin...…
M. Bos 8 dec. 2018Lees meer…

Straatleven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 56
Daklozen op straat Voor velen haast onzichtbaar Niet voor hen die zien……
M. Bos20 mei. 2018Lees meer…

Groet van een vlinder

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 317
Wanneer ik een vlinder aanschouw Die heel zachtjes neerstrijkt Uit een hemel van helder blauw Het mooiste van Gods schepping lijkt De wind teder door zijn voelsprieten aait Als een waardevolle liefkozing Terwijl de zon om Moeder Aarde draait Volgende haar vaste kring Stil kan ik daarnaar staren Naar het o zo fragiele diertje Herinnerend…
M. Bos18 mei. 2018Lees meer…
Meer laden...