inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Openluchttheater

Een zeebries zucht zijn adem uit
Grillige boomtakken proberen tevergeefs
tegen de richting van zijn zilte lied
in te groeien
De zon draait
Schept een luid akoestisch geluid
dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest
De schaduwen verschuiven
en worden weer langer
Hun dagelijkse dans
traag uitvoerend
Totdat totale duisternis
als een doek voor hen valt...

Schrijver: M. Bos, 9 jul. 2021


Geplaatst in de categorie: landschap

5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)