inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70418):

Oud beeld

Ergens op de wereld staat een oud beeld
Met haar handen voor haar gelaat geslagen
Gure wind die langs haar stenen rokken speelt
Die al haar fijne lijntjes laat vervagen

Ergens staat een klassiek beeld
Tussen de oude hoge bomen
Terwijl de zon haar stenen haren streelt
Laat zij haar tranen stromen

Niemand merkt meer op
Het verdriet dat zij uitstraalt
Aan het eind van de lange oprijlaan
Als een bang kind dat is verdwaald

Zo waakt zij over de dodenakker
Bovenaan de stenen treden
Door weer en wind steeds zwakker
Heeft zij oneindig geluisterd naar gebeden
Over weemoed en herinnering
Gelijk een heel oud beeld
Het toonbeeld van vereenzaming...

Schrijver: M. Bos, 17 okt. 2019
17 okt. 2019


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,2 met 4 stemmen 61



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Hanny van Alphen
Datum:17 okt. 2019
Bericht:Heel mooi, fraaie beelden van die stenen dame.

Naam:Hilly Nicolay
Datum:17 okt. 2019
Bericht:Mooie omschrijving.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)