Alle inzendingen van Maarten

Een linke speeltuinvondst uit WO II Wel 176 granaten Een arsenaal dat achter was gelaten Geruimd nu door de Britse EOD Ze moesten naar het zwembad bovendien Daar waren ook veel bommetjes gezien…

Mijn zonen kwamen zomaar naar beneden Ik had ze al in weken niet gezien De griep wellicht? Of uitdroging misschien? Het bleek een nog veel ernstigere reden Voor mij als vader is het een bekoring Zo'n wereldwijde gamersnetwerkstoring…

Ik sla de bal en rochel als een otter Mijn vrouw loopt ook te blaffen op de baan Nog 18 holes met hoge koorts te gaan Het putten gaat gepaard met flink gesnotter Zo staan wij op de green met zere kelen Ons jaarlijks potje griepgolf uit te spelen…

Zo snel er bij de Spelen werd gerend Gefietst, gezeild, gekanood en gezwommen Zo snel al die medailles niet meer glommen Verroest! Zo'n roestrecord is ongekend Tja, Frans metaal was nooit van hoog niveau Dat zie ik elke dag aan mijn Peugeot…

De kat begint benauwend te miauwen Mijn dochter sluit zich op in de wc Mijn vrouw belt al bij voorbaat 112 Bespeur ik hier een niet zo groot vertrouwen? Daar sta ik met m'n batterij aan tangen Ik ga een leertje in de kraan vervangen…

Eerst hielp hij Donald Trump te triomferen Nu wroet hij in de Duitse politiek En steunt een radicale rechtse kliek Ik boycot Elon Musk, dat zal hem leren Mijn Tesla doe ik weg, ik ga wel lopen En zal geen Axe Musk bodyspray meer kopen…

Mijn zolderkamer tocht uit duizend kieren Die kou is niet zo erg maar dat geluid! Het jonge stel hiernaast leeft zich graag uit Ik hoor ze heel de nacht hun liefde vieren Vandaar dat ik vandaag maar iets aparts kocht: Zo'n extra dikke tochtstrip tegen hartstocht…

Een ezel met iets kribbigs in zijn stem Zei: vliegjes in mijn water doen me niks Noch zand of haren in mijn havermix Maar dit gaat hier te ver in Bethlehem Je snapt dat ik van schrik haast door de vloer zak Er ligt een krijsend kindje in mijn voerbak…

het zijn zulke vreemde tijden de dag verliest zich al vroeg in schemer terwijl bloemen zich verdringen in te kleine tuinen iets verderop loopt de jongen met het zuivere hart maar met een getekende grijns onverstaanbaar door de nieuwbouwwijk waar mensen als zwaluwen hun huizen binnen vliegen omgeven door geuren van vijf uur -------------…

tussenstation nu een hoeveelheid kou om in over te stappen op Nijmegen schutsluis tussen huis en huis tand op een tandwiel maar in vertraagder opgenomen dagen was die koude louterende grensformaliteit inwijdingsplechtigheid onheil rondom het Heilsfeit klaagmuur tussen trein en drempel het neon- gotische station en een rijtje heilige…

haar luiheid toont de zee pas onder de min twee haar golven komen dan tot rust bevroren deining kust de kust…

Ze braken het bos af: boom voor boom gingen ze tegen de grond, de dennen. Zo klein als ik was keek ik plotseling doodgewoon over hen heen. In het nieuwe licht rezen wijken op, wegen kwamen en gingen overal naar toe. Die sloeg ik dan ook in. De bomen achterna. ------------------------------- uit: 'Weg, wegen', 1985.…

We maken ons om veel dingen druk, die nodig zijn voor ons vermeend geluk, we stomm'len haastig door de wereld, 't leven, en trappen, wat begon te bloeien, stuk. ------------------------------------------ uit: Wij en Gij (kwatrijnen) (1947)…

vaker kan mijn fiets mijn handen aan het stuur niet missen dan dat ik met jou hand in hand loop tijdens schemeringen en we beiden verbonden zijn door de kortste ketting hoe vaak zou mijn wijsvinger op een lichtknop hebben gedrukt? dagelijks worden talrijke handelingen verricht door het mechaniek der ledematen terwijl onze gedachten elders…

Het verleden en de jeugd nu eindelijk afgelegd. De toekomst evenredig bijgesteld. Zal ik dan maar beginnen te leven? Je haalt je een verhaal in je hoofd waarin geloofd wordt, en dat in de tegenwoordige tijd verteld. Ten slotte is het allemaal net echt. Inademen, uitademen, hinderlijk eenvoudig, een autonome zenuwtrek. Dat heb ik toch maar…

In dit land is zo veel vochte lucht die angstige gebouwen plat op de grond drukt, zelfs in de stad. Zo weinig ruimte dat bedilzucht de mond vult met dikke tong. Diensten herkauwen een taaie norm van vormgeving en voorschrift alsof een aardbeving elke maandag verstoort. Huizen worden tot woningen omgetekend in broodpudding opgediend na de maaltijd…

Was ik maar een échte Zwaaiend in de wind Huppelend met vlechten Onbezonnen als een kind. De zon mijn bestaansrecht Kruin door stralen bemind. Grenzen voor mij verlegd Nu word ik niet getint. Mij is ontnomen het plezier Verruild voor kilte van cipiers Slecht zijn ze, slecht tot op het bot Trekken de kroon van mijn kop Opgesloten in een…

Iemand is een verre stem in een doos niet meer, een sterke hand niet meer of een te strak gestrikte schoen, een doorgestikt overhemd, iemand is een niet verwijderde gemiste oproep nog misschien, een ingeslikt signaal dat trilt van een bericht, iemand is zo te zien zo uit je telefoon, je kunt bellen wat je wilt of me nog meer vertellen --…

Hier zag ik pterodactyli overvliegen; hier kijk ik al aeonen lang naar het firmament; hier ben ik al zo lang eindeloos lang aanwezig op deze sublieme plek waar ik ooit stil bleef staan en nooit meer een sprong verder wilde, zelfs geen ogenblik verlangde naar andere velden of wegen of vergezichten; moeders zuigknobbels, vaders grijpklauwen…

Aan een diepblauwe hemel wolken van een dieper blauw dan het blauwste blauw van zuiver kobalt, en wolken van een helderder blauw zoals het blauwachtig wit van de melkweg. Tegen een blauw fond helder schitterende sterren groenig, geel, wit roze opalen, smaragden, lapis lazuli, robijnen, saffieren en daaronder de zee zeer diep ultramarijn…

Alles ligt klaar voor de wandelaar De beek langs de weg, het seinhuis het te smalle trottoir als gedachten die je ontmoet en dan de jouwe noemt, ook zonder kaart liggen ze daar en wie de deur uitgaat ziet ze haast voor ze ons omhelzen en wij denken dat wij het doen terwijl de bomen minzaam zwaaien. En wij doen het soms maar meestal denkt het…

Jouw ziel een kostbaarheid, kern van een onvermoede geest, vol van grenzeloze nieuwsgierigheid bij het zien van mens of beest. In de bossen die je hebt verkend waren vele wonderen die jij wel zag. Jouw oren hebben elke vogel herkend intens leefde je elk moment van de dag. Jouw kunst omarmde kwetsbaar leven, je frêle handen verkenden…

Zo hang ik graag: gebruinde borst en vingers rood van het omklemmen aan een zinken goot…

vandaag een gedicht over drijfnatte senioren die ik welkom heette met mijn droge linkerhand, over een koe op een stuk linnen op transport naar een oranjewoud, over een schaap vastgeketend aan een oorlogsmonument bij een water, over een vrouw die ik lieve C. te H. noem, soms lieve H. te C. vandaag een gedicht over David tegen Goliaths,…

Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn ergens hurkend op een dikke tak, haar ogen vol tranen. Dagelijks liepen we hand in hand, vormden samen een lieflijk eiland; toevluchtsoord voor bannelingen. Soms vliegt een sneeuwdier urenlang, hongerig zoekend naar een prooi die zich camoufleert als sneeuwvlok. Vaak spraken we zonder woorden lagen…

Jan de fantast aan de drank Hij had het gemaakt En dan pas bedacht Een donkere dag Een heldere nacht Er stonden paleizen Met zilveren daken Maar in de ochtendmist Waren ’t heksen en draken…

Egidius, ach waar ben jij gebleven? Beste vriend mijn hart doet nu zo'n pijn, jouw dood heeft ons uiteengedreven. Vaak dronken wij samen zoete wijn, waarom moet jij nu al gestorven zijn? Hemelhoog mag jij voortaan zweven stralender dan zonneschijn, alle vreugd is jou gegeven. Egidius, ach waar ben jij gebleven? Beste vriend mijn hart doet…

het voorbijgaan heel even het wenden van het hoofd heel even het minieme draaien van het hoofd het kijken het kijken richting paradijs gesloten tot 19.00 uur het terugwenden van het hoofd het loslaten het verlaten van het pand…

ik zoek een deur ik zoek een ingang ik zoek een toegang jouw betonnen hart is hermetisch gesloten, maar ik blijf zoeken, blijf eindeloos zoeken, naar een toegang een opening een kiertje een gaatje om al tijgerend, terwijl jouw granaten gierend uiteenspatten vlak boven mijn hoofd, binnen te raken en binnen te blijven…

Vilein stuurt hij afbrekende woorden door het "gesprek" even en steeds weer dat wat schreeuwen wil. Ze "luistert" met kleine slowmotionoortjes, klaterende bosbeekogen, doorlopend ondoorzichtig. Geef nu eens een woord, wat woord dan ook, dat als eendendons voelt.…