Alle inzendingen van Max de Lussanet

In hotel La Belle Aurore schenkt hij twee glazen wijn in en gaat naast haar zitten "Wie ben je nou echt en wat was je vroeger Wat deed je en wat dacht je toen?" ...niet echt uit het veld geslagen zegt ze... 'We hadden toch 'Geen vragen' gezegd?' ...herpakt zich en zegt op luchtige toon... "Op jou - want ik kijk je graag…

Geïnspireerd op 'Vlakvulling à la Maurits Escher' (Rens) Centripetaal fungeert de draaiende tol in het midden der gedachtensprong als genius, het oergen de oorsprong gebaard door de moeder aller metamorfosen een intermediair in meervoudig geslepen paradoxaal obscure-clair…

Bij het krieken der dageraad kraait er geen haan naar het zwijgen der klokken in de leien kerktoren Ach, liet de acanthus der genus galanthus maar een goudzilver bronzen geluid in de velden en wegen der camino horen…

Disclaimer: eigen vertaling (made in the year 2026)... wie een betere of completere weet: be my guest! _________________________________ Stel dat in vijfentwintigvijfentwintig de mens nog als primaat op aarde leeft dat man en vrouw en kind het overleeft dan zullen ze vast weten, neem ik aan dat niemand in 't jaar 3535 de waarheid hoeft…

..."Altijd die mythen met hun moord-moraal altijd die grieken met hun oorlogstaal ja Atlas, jij en ik, wij allemaal zijn met dat zaad behept, bebaard of kaal wij zijn europa's grootste hinderpaal al ben ik sterk als archie, man van staal verwacht van mij geen stoere mannentaal"... * Zoals je weet, mijn beste wereldAtlas zit…

- Ajax en Herakles - Van huis uit ben ik pur sang Ajacied sinds Cruijffie, Swart en Neeskens' heldendaden ik sloeg ze elk europacupjaar gade maar volbloed godenzonen waren 't niet dat kun je lezen in de Ilias tienduizend schepen en man tegen man dat schoot niet op, het duurde tien jaar lang hij was de tweede in de strijd om…

En dan nog iets, voordat ik het vergeet jij bent een god, zo sterk als de titanen olympiër, maar Zeus de oppergod heeft jou gestraft, en nu draag jij je lot op nek en schouders en je ruggengraat bezwijk je haast onder 't gewicht der aarde Waarom in Zeus' naam koos je niet voor hem en had met die titanen mee gestreden? enfin, je bent…

Luister Atlas, ouwe makker ik moet je wat vertellen jij draagt dan wel voor straf die hele aardbol op je nek maar ik was ook de minste niet al in de wieg had ik geen weet van al m'n onvermoede krachten in mijn jonge jaren wurgde ik met speels gemak de grootste slangen ik was een echte robbedoes een schobbejak Maar toch hield ik, mijn…

...ontstaan in een niet meer dan spontane opwelling des gemoeds, zonder pretentieuze intenties en nodeloos zware hollefrasen van humbugs dwaalwegen bombast... Het had na dagen en nachten ontbering in koufrontcontreien waar mijn Singernijvere lief, dochter van een stugge doorgewinterde niet klein te krijgen Fries eermaals uit de grond…

O als gij eens wist hoe de groten der aarde ieder voor zich begon als alchemist en in hun queeste trede voor trede ten hemel stegen doch aldoor dwalend in hoger sferen van hun grensloze wijsheid meenden de ring met de steen der wijzen te hebben gevonden, doch dat was slechts rosetta een raadselformule een ultiem enigma gestolde…

Een adder was mij te glad en slim af kwam out of nowhere na de beet in het been van mijn Eurydice stierf ik als Orfeus wel duizend doden het gif greep als vuur razendsnel om zich heen een rat beet zijn staart af benam mij de adem een sidderaal woelde door vademdiep water en door de magisch halfduistere schemer vlogen vliegende…

Simonides werd geboren op Keos, een der mono- en duosyllaben in de Egeïsche Zee Cycladen de oudheidkundig geleerden menen dat de roemrijke dichter tussen ca. 556 v.C. en 468 v.C. leefde achentachentig zowaar inderdaad doch die losse tijdsspanne zorgt zoals altijd wel weer voor problemen Simonides zou volgens die data als grijsaard,…

L.S., ook gij lezer zij heil alsmede onbekende N.N. anoniemen en de ons hier bekende niet te determineren man- of vrouwlijk onzijdige brouwers van prozaïsche rijmen onder een of meer pseudoniemen Alvorens u verder leest verzoek ik een ieglijck die houdt van Engels zet uw tanden in dit hoogstandje en begin eens puur voor de lol…

Die quasivernuftige Castiliaanse edelman was zo op het oog een type robin hood doch wie goed kijkt ziet niets meer dan een windwoordenbuil een weldoener-bedelman Hij trok erop uit op zijn ros rocinante als wereldverbeteraar avant-la-lettre hij liet nimmer af, gaf nooit de moed op maar de wekelingen die hij ontmoette in Málaga Cádiz Granada…

Voorwaar, ik voor mij, zei de vernuftige edelman, die tussen neus en lippen slobberend aan het ontbijt zijn jonkvrouw een aria hoorde zingen na de ouverture Il barbiere di Siviglia van Gioachino Rossini Ik voor mij zeg u, meneer de Scheerder, dat ik mijn uiterste best doe de wereld te overtuigen dat zij in grote dwaling verkeert Jazeker…

Het mokum van nu is mokum niet meer nee, ik heb het niet over de grachten dat verhaal is al oud en over the top en al even bekend als de rooftops en lofts de hangende tuinen van het opkopersgilde in londens kensington gardens en brussels paleizen bij het EU kwartier het atomium van sjeik abu dabi de kalief die op emirs…

Het lijkt mij, netgedichtaddicten leesnetdichters en ook u, zwevende leeddichteressen alsmede sappho's genodigden in de plenaire zaal van de pnyx aan de voet van de acropolis waar tragedies boventoon voerden in de welsprekendheidsdebatten van erudiete eloquente mannen in dit onheilstijdgewricht waar op de dag van morgen niets…

Wil liefde vrijgevochten worden of is het slechts een paradox een contradictio in terminis? Is liefde die gekooid in beddesteeën leven moet dan geen uitverkoren liefde meer? Wordt zij, de liefde zelve, dan niet eenzaam of verdoemd, draagt zij haar lot tot einde van haar dagen? Veroordeeld tot verwijl in vrees te leven zonder eenwording…

De vochtige, tochtige onder sneeuw op ijs in sloten en grachten gedompelde eikels zijn de virussen  der in een ijzeren houdgreep verkerende koningwintergriepmodus secret agents in een mysterieuze ondoordringbare wereld van vier russen   infiltranten in het luchtruim van ons bloedeigen lichaam  territorium poreus en aderrijk tegelijk…

De tocht der tochten doet het zonder bochten door 't heitelân met zijn vermaarde steden toch flitst hij in zwart wit weer naar het heden in boreale wind en sneeuw bevochten De jacht op kruis en eer lijkt nu begraven Geen Fries zal zich aan It Giet Oan nog wagen...…

Met het oog op morgen draaien dikke deuren weer op volle toeren op het flinterdunne in 't nachtlijk donker versgevroren puurnatuurlijk winterijs Vroege ijsvogels scheren over Winterswijk en Zeist en Ryptjerkstradille kamilledeel om de zonlicht bedervende masten te gebruiken als reclamezuilen met noodpakketten in noodkreetletters…

- Odysseus meets Nausikaä - Wie spoelt daar aan en strompelt daar een nieuwlichter, een avatar een aardgebonden vreemdeling die zich halfnaakt als drenkeling gestrand op 't eiland der Phaiaken bekend maakt aan Nausikaä? Zij zag een grote zwerver zwaar vermoeid achter wat struikgewas herkende hem als androïde en zei tot haar slavinnen…

- nog nooit gehoorde woorden - Weerspiegelingen van toekomstig verleden glinsteren als dauw op de oude wereld Dichter; uit zijn verzen werd hoop geboren wever van woorden, nooit gezongen in koren Ontwaakt, met zijn blik op de wereld gericht getuigen zijn ogen van wat niemand ooit zag: verwarmd door stralen van een verre zon een…

- VOOR CHANGE AGENTS EN VERBINDELAARS - Als je alle aanzetten der veertien versies overziet het mirakel, het enigma der kerstwoordraadselpuzzelquiz dan zijn ze zienderogen haast verschrompeld tot een gatenkaas een oliebollenkraam met poedersneeuw een schiettent waar elk kind de was doet en a.i. de winnaar is ...…

Buiten is het koud en donker in het park de wind steekt op, er komt een bui, je huivert en versnelt je pas je doet je sjaal over je jas En dan opeens hoor je wat flarden oude dixielandmuziek je luistert, blijf heel even staan en krijgt een warm gevoel dat zegt, kom laat ik daar naar binnen gaan Het is er vol, niet teveel licht, geen…

O tempora mores O fratres, sorores O laus stultitiae O lof der zotheid O tijd zonder sores O wintertale carols O dessa o Dickens O vidius Orfeus O sancta Odilia O hora est, Zeus! O ja, de O krijg je gratis voor niks O heeft niet gezondigd was in zichzelf gekeerd liep met een grote boog om het jaar heen kon niets anders…

Onverwacht weergekeerd uit toen der tijden het goud dat blinkt tussen helmgras en duinen de hagen en nezen der indorockjaren rustend in ons collectief onbewuste Javaanse jongens roken Q65 dragen shocking blue gouden ringen in oren hebben geen zin om te gaan naar hun bazen spelen anti-autoritair op gitaren zijn niet…

Welke trits had mij destijds in schier onheuglijke tijden danig te pakken - aan het denken gezet, dwalend als zoekende geest ondergedompeld in het hoge noorderlicht? De angst voor het zijn versus niet zijn en dan met name de twijfel en het grote niets der vertwijfeling O neen! Niet zij, de Noorderlingen Belcampo, het nihilisme…

Wie wat waar, wellicht wanneer waarom... willen wij weten waar willem wever woont, willens en wetens wijzend naar witte wieven... was willie wortel waanzinnig of would be wetenschappelijk wellicht... willen wij weten waar wilhemina's wensdromen wezenlijk waarachtig worden, wellicht. ..…

Duizend-en-een Decoratieve Denneboom Dwergen en Driehoornige Deunen Drenzende Deernen Dwalend Door De Decembermaand Dralen als Djinns, Duivelse Decreten in Dickens Dracht Debiterend, Door Deventer Dreven terwijl Derwischen Der Delfische Delegatie Doordachte Dwaalwegen Delibereren Die Demente…