Eclips

@Max
In alle eerlijkheid,
ik ben je zeer erkentelijk
sinds de duur van deze reis
dat beweegt als een
voyage d'aventure

In alle eerlijkheid Evelyn,
ik ben je buitengewoon erkentelijk voor dit exceptioneel compliment!
Een waardering als deze is mij zelden ten deel gevallen.

Een kosmisch verschijnsel als dit is op zich al een uitzonderlijke gebeurtenis - ook in een mensenleven.
De laatste keer dat we het hier tussen Eems en Schelde, in de uithoek van Europa, live mochten beleven - niet 'on line', maar met eigen ogen (achter een compactdisc) - was 27 jaar geleden. In de vorige eeuw nota bene, in het omineuze jaar dat Prince dat nummer schreef (1999) en Barbara Drijfzand zich terugtrok in haar paleis op de Beverly heuvels, doodsbang dat de "millennium bug" aardse rampen zou brengen, dijken zouden doorbreken, een tsunami zou gans Californië overspoelen, de Golden Gate bridge zou bezwijken en Frisco en Los Angeles zes maanden zonder licht, donkerder dan de langste nacht in New York...

Achteraf gezien, ook voor de geestelijk vader van deze met mythologische termen doorspekte strofen, is het een allerminst gemakkelijk gedicht. In zoverre kan ik met je meegaan.

Maar het is wellicht ook geruststellend om te weten dat het gedicht zèlf mij meenam, in process, en niet andersom!
Het eindigde op heuvels die ik in het begin helemaal niet had gezien. Het nam mij mee op een tocht zonder einde of begin...een voyage au bout de la nuit...

Het leest als een
eeuwigdurend gevecht

‘Sinister doemt op als een
incognito dubbelagent…

Het is geen makkelijk
gedicht, Max,
het vraagt tijd…

Je hebt intense complexiteit
weten te vangen
in een natuurfenomeen...

dat ervaar ik als
een zeldzaamheid…