Menadenzoon
Mijn goede vader, sprak Zeus
tot zijn zonen
Was in zijn jonge vermetele jaren
Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren
Als teken van tijd en van wijsheid,
mijn zonen
Toch was zijn voorkomen niet meer
dan schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed bleef geheim, achter tralies van pijn
Ik heb hem stilaan uit zijn lijden verlost
Apollo, wees wijzer dan jouw eigen
vader
Het heeft hem zijn levenlang liefde gekost
Ook jij, Dionysos, met al jouw menaden
Weet hoe je ziel zich in wildheid verliest
Keer terug naar het licht en verwerp
al jouw daden!
gmail.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: emoties
zeus kronos 2.0 met 1 stemmen 
39
39
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!