Alle inzendingen van Maxim

Zij wekt ons erfgoed andermaal tot leven en dat nog wel op Monumentendag ook al bestaat het twee millennia ik hoorde ergens wel de klepel luiden wist wel van Limes' castra en castella maar hoorde niet de kerkklok in Panoven slechts die van Pannerden tot Sevenaer…

Zij wekt ons erfgoed andermaal tot leven en dat op Open Monumentendag ook al bestaat het twee millennia ik hoorde ergens wel de klepel luiden wist wel van Limes' castra en castella maar hoorde niet de klokken in Panoven slechts die van Pannerden tot Sevenaer…

Ge hoeft niet te zoeken  want hier zit er een  met humor en kennis en taalvondsttalent met acht jaar ervaring - zo vind je er geen in Brugge en Gent  Leiden of Overveen en Bergen aan Zee In deze tijd zijn ze  haast nergens meer  - bijkans uitgestorven als laatste ijsbeer van Nova Zembla  tot Klazienaveen Volendam Purmerend Krommenie…

Het aan gene zijde der grachten gelegen Stadslyceum Herman Nicolaas Werkman ademt de sfeer van de kunstenaar de expressionist van De Ploeg Wat maakt dat college van Werkman uniek? Er hangt een open vrijdenkersgeest je leert er kijken verder dan je neus lang is naar jezelf naar de ander en naar de wereld In een verborgen binnenstadstuin…

Monter verder als een kat met negen levens en moedig voorwaarts na alle vorige gewogen en verre van zich geworpen op dat ene na... het obscure mysterie van haar verborgen geweten... is zij voor mij meer dan een losse tak en veel meer dan een serene sirene die ademloos zingt aan de verre oever van een ongekend stille oceaan…

Opgejaagd door tomeloze zilveren vogels, hoogvliegers met scooters in de buik op weg naar Madagascar Malediven en Robinson's safaridieren Out of africa impala's hoornaars wilde wespen cobra's babeltorenbouw termieten zebra's reebokken gazellen die de toeristen gaan plezieren stapt wereldwijze Akhal-teke monter verder moedig…

Waren het heen en weer buigende boomstammen met volgroeide wildzwiepende bladertakken die in de hel van voortdurend rollende donder en echogeraas en aan een stuk door schichtend weerlichtgeflits in strijd op leven en dood tegen de gutsen van neerstriemende regen bijkans het loodje legden door met tak en al doormidden te knakken…

Ik meen dat jij er niet echt tegen bent Zo'n macht die ons te land en zee bewaakt Waar jij als krijgsheer ook deel van uitmaakt Want of je het nu wel of niet ontkent Voetbal is oorlog, zeg ik zonder oordeel Al heb dat nadeel ook wel weer z'n voordeel...…

Ik had een half sonnetje uitgeschreven doch die stand up comedians in het park zien niks, ze laden nonsens op hun hark en dalen verder in den blinde wegen De Onkunde uit Osdorp viert weer hoogtij hij toont den volke wat hij niet vermag en dat nog wel op tweede pinxterdag! de kromme elleboog hangt weer in loogtij Derhalve laat…

Bij het zien van dat dartele losse ensemble jonge figuren, frank en vrij babbelend wandelend in bosrijke heuvelnatuur kreeg ik een flashback van twee jaar geleden van de vuurol theater voorstelling in vuursche een duurloopster gaf mij, toen ik haar passeerde een kus, heel spontaan, en zei mij toen 'Stuur ze!' * nu mijn…

Soms sta je stil, of liever, je geest, bij wat je ogen zien, terwijl je leest, met je geestesoog, mentis oculo hoewel dat woord zelfs voor Deus A.I., god der kunstmatige intelligentie niet bestaat, niet te vinden, ongedocumenteerd een neologisme dus, onachterhaald een soort Lof der Zotheid maar dan in 't kwadraat voor Erasmianus Roterodamus…

Tussen vieren en wegkijken gebeurt niet veel tussen half vijf en zes des te meer als het meezit en niet tegenzit met het weer dan hoef je alleen je oren en niet coûte que coûte maar eventueel je ogen de kost maar te geven genieten van ochtendgezang van de merel maar dat laatste dat kon je wel raden dat kon ik ook weglaten of overslaan…

Ik hoor in de verte Destiny's Child de keerzij van chaos en waanzinsirenen maar in twee hemisferen laat de ene de ander als Nereus' dochters in holle vaten tot op de bodem creperen zij koesteren Sympathy for the devil zij kennen geen tijd in de troggen van te diepe zeedemonen…

Gegroet, o lezer met struisverenhoed in uw chíton, sandalen goedkoop ondergoed op de drukke bazar de markt of de soukh voor een kus of een duit of een heitje een joet gekocht afgedongen of eerlijk gejat ondershands zonder sou achter kleurrijke schermen naakt over de schutting gepast voor een knaak om uw lijf tegen kou en…

Uit schuim op de golven het semen der zee waar spermatozoën versmelten heeft zich een nieuw wezen sereen opgericht verblindende schoonheid godin van de liefde die mijn ziel opgetild heeft mijn hart opgelicht naar een terra incognita waar mijn zelf in haar wezen verstrikt en verloren is geland als gedicht "Les événements ne…

Waarde Novus Augustinus, Zijn dit uw rensiaanse Confessiones? voorwaar, geen voetveer onder mijn zool, integendeel, maar een idool De geest der zijnsgelijkenis waarde over de wateren gelijk het eerste woord in d'oudtestamensiaanse genesis Edoch, uw veer draagt sporen van een op hol geslagen, tenenkromrijtrekkende dolgedraaide knol…

Hoevelen ik ook had geschreven in zuid- en noordwest-afrika de kalahari en sahara botswana lake victoria althans iets daar ten noorden van het Niasmeer in Kameroen het raadsel van de stikvallei die gif verspreidde in de wei die varkens kippen liet verdwijnen mensenlevens spoorloos liet als nevels rond kilimandjaro in watervallen aërosolen…

Mijn land zeg je? Ik kan het niet geloven Is hier soms sprake van een misverstand? Ik lees iets over rechts en buitenrand waar links verdwijnt, in marges weggeschoven Je meldt, net als dat Leidse krantje Mare dat rechts jouw land steeds verder domineert zozeer dat het mij danig irriteert en met mij hier het gros der dichtersschare Dat…

Waar je ook stemt, je wordt als vorst ontvangen met bonzend hart is op jouw komst gewacht gehoopt dat je verschijnt, maar niet verwacht dat jij jouw plicht vervult voor hún belangen Ik heb er één op 't oog, een zij, geen hem ik hoop dat zij het haalt, dankzij mijn stem!…

in de kern ben je alles, je identiteit is geen seconde gelijk je kijkt, vergelijkt en verrijkt voortdurend je veelzijdigheid en als je dan eindelijk denkt dat je jezelf bent, word je opnieuw een ander, omdat je wereld verandert in de kern ben je alles, van de wieg tot aan het graf je bent als mens nooit af…

Die trucjes kennen we, van Yezilgöz Ze maakt van één post heel eenvoudig twee Defensie en, jawel, vice-premier Verdeel en heers is haar sterkste kant, dus Hoelang doet er niet toe, dat is de vraag Robs nagel aan z'n doodskist blijft een plaag...…

Ik zie het voor me dit vochtig ritueel in de ochtend hoe een haastige vrouwenhand het zadeldek inderhaast gereed maakt voor de jacht naar haar witte ridder op zijn stalen ros met engelgeduld wachtend op haar komst * Mijn ogen werden vochtig bij het lezen van het druipnatte druivenvers in eldoradische sferen werden haar…

Speelde de winterwind maar door mijn haren als zilverlicht dringend door takken en twijgen als blaren die op golvend watervlak drijven Nu dringt geen wind door in gewikkeld garen van vaten, daar woedden bladloze demonen in ontwortelde dromen Ook hier rijst de vraag of dit hier en nu überhaupt wel bestaat in poëtisch jargon…

Kruip als een nar in de huid van een dichter die de waarheid liegt en niet zegt wat er staat... het mag van mij, maar wees consequent en spreek jezelf niet tegen in wat je zoëven nog hebt beweerd dan denken wij, met onze breinen op scherp die zot meent niets van zijn woorden bij hem is alles ambigu, multi- c.q. non-interpretabel…

De kunst is, zoals bij de torens van Escher waar de paradoxale onmogelijkheid van holle en bollende spiegels zelden of nooit grenst aan de realiteit van kunst in het algemeen een jengablok bovenop de toren van babel te leggen, zonder dat de architectuur der mikadotempel als bouwval gedoemd is ten onder te gaan in de dreiging…

...geven wij kennis van de geboorte twee jongetjes, amper voldragen, en ook nog een meisje zij sloegen de trom, maar niemand die hen geloofde tot zij erna kwam, al jokkend haar valselijk wijsje Voor volk en vaderland slaan wij 'n piketpaal in drijfzand en modder - symbolischer kan het eigenlijk niet het land zat muurvast…

"Zo'n proefvaart is op zich al heel kort dag" zo sprak de jeune premier als admiraal "Ik zeg maar zo, in onverbloemde taal Wij gaan deo volente Aan de slag! Wij zullen keer op keer moeten laveren laat dat geen reden zijn om terug te keren..."…

Wellicht was ik liever onzichtbaar geweest als een kangoeroekind voorgoed in de plooi van zijn springende moeder Maar zie, op een dag ben ik buiten de ring, de vliesdunne breekbare cocon getreden langs de smalle oevers van mijn naam die mij niet verlichtte maar ons verplichtte tot een spannende bedding om die ene wereld…

We zouden bijna vergeten hoe het grootste muzikale genie voor de elites van toen en de wereld van nu vertoevend bij goden in de boog van de hemel gevierd in zijn jeugd als een wonderkind aan de hand van zijn moeder en reislustige vader in zijn laatste dagen tussen hemel en aarde als sterveling kwijnde arm en gepijnigd stierf…

't Kan vriezen 't kan dooien 't is maar net waar je woont ten noordoosten van de lijn - meteorologisch gezien - Schagen Bergentheim tot vlakbij de Duitse grens in Friesland waar 't wintert door sneeuw de arreslee met Jelle en Froukje glijdt met stoere pake en beppe Nienke van Hichtums kinders die, als bekend, pas ontdooien als…