Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.280):

Stalen ros

Ik zie het voor me
dit vochtig ritueel
in de ochtend

hoe een haastige
vrouwenhand
het zadeldek

inderhaast gereed
maakt voor de jacht

naar haar
witte ridder
op zijn stalen ros

met engelgeduld
wachtend
op haar komst

*

Mijn ogen werden vochtig
bij het lezen van het
druipnatte druivenvers
in eldoradische sferen

werden haar appels
zachter dan peren
de spaanse navels
in de citruspers

glommen en zwollen
als honingbijen
dansend in hun
limbisch systeem

waar riten ontwaakten
van Dionysos' menaden
heuvels bestormend
rukkend aan takken

*

o Zeus, heb genade
ik kon het niet aanzien
het vocht in de aubade

op de bergen van cortina
en het schaatsen in milano
ter ere uwer Olympiade