Bloedjemooi, (Rust van ) De Emigrant en Afghan Girl
Subtitel: 17, met noedels en verdronken
1. Zwart-wit, raam, lichte spiegeling
Zij is hier 17 en bloedjemooi
Zij staart, in gedachten. Zowel hemel als hel
Lijken aan haar ogen voorbij te gaan
Zij weet dat zij ooit samen zullen zijn
Net als hij weet zij echter niet wanneer
De onzekerheid druipt van haar gezicht
2. Hoog gezeten, goed gegeten
Op brandtrap ergens in New-York
Blootgebast genietend, cars rijden door
Fascinerende foto die beklijft
Rust van de emigrant en snelverkeer
Bijgevoed in de stad die echt nooit slaapt
Gaat de emigrant van donker naar licht
3. Haar ogen waarin je verdrinkt
Waardoor je wordt aangetrokken
Haar blik enigszins onzeker en minachtend
Echt iedereen kent haar, nu is zij dood
Wereldberoemd gemaakt door Steve Mc Curry
Zal zij voor ons immer die faam houden
Sharbat Gula, destijds helaas gezwicht
1. -Wij zijn 17; 1965
*Johan van der Keuken
2. -Een man die recent naar New York is geëmigreerd, met noedels op de brandtrap; 1996
*Chien-Chi Chang
3. -Afghan Girl; 1984; ofwel Sharbat Gula
*Steve Mc Curry
... Citaat uit FOTO krant voor Nederland: Zaterdag 7 februari opent het Nederlands Fotomuseum zijn deuren in het grondig gerenoveerde rijksmonument Santos aan de Rotterdamse Rijnhaven. Met ruim 6,5 miljoen objecten beheert het museum een van de grootste museumcollecties fotografie ter wereld. In het monumentale gebouw komen cultureel erfgoed, architectuur en een eigentijdse museale presentatie fenomenaal samen in een levendige ontmoetingsplek voor fotografieliefhebbers. ...
Schrijver: Annejan Kuperus5 februari 2026
Geplaatst in de categorie: fotografie

Er zijn 2 reacties op deze inzending:
Het gevoel
Gedachten in mijn hoofd schrijven poëzie voor jou
Gevoelens in mijn hart maken de man in mij wakker
Tinteling in mijn vingers voel ik bij jou
Jij kan onweerstaanbaar beminnelijk zijn
Samen met jou de ladder naar de hemel beklimmen
Ons paradijs hier op aarde
Wij zijn voor elkaar geboren
Wij zijn voor elkaar gemaakt
Wij hebben elkaar gevonden, gaan nooit meer uiteen
Jij en ik zijn met elkaar voor elkaar
Jij en ik; op het eerste oog,
Meteen
bijzondere codetaal voor een
bijzondere collectie van
bijzondere mensen in
bijzondere omstandigheden Annejan....
snijdt door merg en been...
Bijzonder dus, zoals ik al zei...
Maar wat heeft dit, in al zn bijzondere moderniteit,
met poëzie te maken?