Meisje, ooit stond je daar,
eenzaam en alleen.
Een schoolplein vol gevaar.
Gehuld in een jas, helblauw.
Broodtrommeltje in de hand,
al gedreven in het nauw.
Donker haar, krullend lang.
Ineen gedoken,
voor iedereen bang.
Arm kind, zoals je daar stond,
voor mijn ogen.
Genageld aan de grond.
Woorden kunnen messen zijn,
ik was de bijl…
De zon die geen huid meer warmt,
die alle kleur in grijs heeft doen vervagen.
Slechts nog sprekend tegen de stilte,
muziek die geen lading meer kan dragen.
Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw,
geen emotie. Geluiden verstommen zacht.
Het verval van pijn in de leegheid van de kilte.
Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
11
Bezig met laden