Alle inzendingen van Mierdelel

6 resultaten.

Sorteren op:

Ode aan de zon.

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 83
Heil U, koperen ploert. Mijn goudgele Dominatrix, die mij met haar stralen beroert. In haar warmte zwelg ik. Naakt lig ik voor haar, algehele overgave. In lust lig ik verwelkomend klaar. In haar warmte, in haar rust. Zielenheil, eerder nog zo broos, wat zo pril pas in maart weer begon. En nu aan de hemel, zo hoog, belangeloos. Ik hou…

Voor zij die streden.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 129
Hoor mijn loflied over diepste verlangens, seks en perversie, over BDSM en kink. Over connecties, een vanilla vreemd. Hoor mijn zwanenzang, over leven en liefde, de onvermijdelijke dood en de invulling, schaamteloos, trots, open. En als de muziek stopt, dan was ik wie ik was, zonder opschmuck. De wereld vreemd. Een vrijheid bevochten…

Over kinderen, liefde en dood.

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 235
Waarom verhult men zo fanatiek de dynamiek van houden van, van liefde zonder schroom, van intimiteit, seksualiteit en erotiek, van een connectie, zo diep. Zo heel gewoon. Waarom tonen wij slechts destructieve haat en haar vazallen, voor wie wij allen knielen? We tonen dood, vernietiging, de geweldsdaad met bommen, die kraters slaan in onze…

Winterdepressie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 235
Wee U, heerser van Nilflheim, op Koning Winters troon. Die ijzige kou ons deel deed zijn. Hij die Ra in het gezicht spuwt. Die de zon deed wijken, als ware Hij de warmte gruwt. Gij demon van wanhoop en duisternis, die het zonlicht smoorde! Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis. O Gaia, Moeder Aarde, geef ons hoop en leven. U, die de…
Mierdelel25 februari 2026Lees meer >

Meisje van weleer

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 984
Meisje, ooit stond je daar, eenzaam en alleen. Een schoolplein vol gevaar. Gehuld in een jas, helblauw. Broodtrommeltje in de hand, al gedreven in het nauw. Donker haar, krullend lang. Ineen gedoken, voor iedereen bang. Arm kind, zoals je daar stond, voor mijn ogen. Genageld aan de grond. Woorden kunnen messen zijn, ik was de bijl…
Mierdelel27 januari 2026Lees meer >

Stil gemis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 261
De zon die geen huid meer warmt, die alle kleur in grijs heeft doen vervagen. Slechts nog sprekend tegen de stilte, muziek die geen lading meer kan dragen. Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw, geen emotie. Geluiden verstommen zacht. Het verval van pijn in de leegheid van de kilte. Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
Mierdelel25 januari 2026Lees meer >