Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.396):

Meisje van weleer

Meisje, ooit stond je daar,
eenzaam en alleen.
Een schoolplein vol gevaar.

Gehuld in een jas, helblauw.
Broodtrommeltje in de hand,
al gedreven in het nauw.

Donker haar, krullend lang.
Ineen gedoken,
voor iedereen bang.

Arm kind, zoals je daar stond,
voor mijn ogen.
Genageld aan de grond.

Woorden kunnen messen zijn,
ik was de bijl.
Hakkend, ik, jouw pijn.

Geen gewin, voor niemand niet.
Een stille traan.
Alleen nog verdriet.

Lief meisje van weleer,
op mijn netvlies.
Elke keer weer.

Zevenendertig jaren spijt.
Terecht, vind ik,
dat ik voor jou lijd.