Alle inzendingen van Willem.

Bij het fluisteren van de nacht zag ik een glimlach zo onverwacht van een engel die vertelde over een wonder in het oosten. Ik stond als genageld aan de grond, omdat ik ongewis was van het wonder dat zich onder de mensheid bevond. Bij het fluisteren van de nacht hoorde ik die konde zo onverwacht van die Davidster in het verre oosten. Ik…

De geest is uit de fles. De geest danst over het water. Danst met de golven op en neer. Komt te voorschijn vroeger of later. In het donker ben je bang. Zie je soms schaduwen op het behang. Trekken emoties je in een trance. Plaatsen gevoelens je buiten balans. Ik ben in gevoelens niet rationeel. Als ik mijn ruimte met de geesten deel. Bezoeken…

Ik moet je wat vertellen. Ik ben niet meer de persoon die ik ooit ben geweest. Ik had duizelingen en een zwaar gevoel op mijn maag. Maar met jou in mijn hart krijg ik meer dan ik vraag. Ik moet je wat vertellen van tussen de planeten en de sterren. Ik ben de persoon die de toekomst het meeste mist, die tussen de sterrenbeelden onwetend…

Het nieuwe jaar we duiken er weer in. Bij weer en wind, een nieuw begin. Met frisse tegenzin is daar de zee. Het te water treden, en het deinen op de eerste golven van 2016 mee. De eerste confrontatie met de koude vloeibare zilte minerale waarden, waarvan er ons zoveel omspoelt op de ganse aarde; prepareert de mens met pit op de tijdingen…

Als het licht het leven dooft van het eens zo artistieke hart; dat van woorden vlinders vormde; vervlochten bloemen rond het eens zo groene blad. Als het licht het leven dooft van het ooit zo waarachtig hopen op dat sprankje eeuwig licht, dat de duisternis voor geluk moest kopen. Dan doet soms het onrecht verdrietig pijn; en huilt het…

Ik ben van die tijd; van voor deze tijd. Ik heb geen spijt te hebben geleefd voor deze tijd. Want de tijd voordien heeft mij ingewijd; en de tijd van nadien heeft mij van zijn beklemming bevrijd. Ik ben van die tijd; zonder voorkennis van deze tijd. Ik heb de uitkomst van deze tijd niet voorbereid; maar de gang haar te beleven…

Dag oude dibbes, dag oud jaar. De terugkerende scheiding schaadt het lot van een weemoedige duikelaar. Een duikelaar die opkomt tijdens twaalf maanden van leren, die twijfelend hoop geven om uiteindelijk weemoedig te doen generen. Schaduwen vallen over de lichte trend van een duikelaar, die het zwart omhullen bij het naken van een nieuw…

De tijd vliegt. Maar wat niet liegt dat is de tijd. Een oud jaar raakt zijn verleden kwijt, dat hem ontnomen zal worden door het nieuwe bewind. Het omzien naar geleefde tijd wordt door de toekomst even verblind. De tijd vliegt. Maar wat niet liegt dat is de tijd. Het oude jaar torst een zandloper met vlijt, die iedere laatste korrel…

ze gaan de tijd voorbij de tikken van de klok het was maar even nu voor mij toen ik van later schrok het verleden wordt steeds langer de toekomst daarentegen niet eeuwigheid maakt mij nog banger omdat men daar geen eind in ziet zit het er voor mij nu op? of krijg ik nog respijt? voor mijn gevoel ga ‘k in galop en ben de tel der dagen…

Het Behouden Huis heeft mij behouden. Afgesloten van de wereld in de winterse koude. De poolberen op het ijs hielden mij gevangen; ver van huis gestrand op mijn wereldse belangen. Op Nova Zembla vervolgde mijn leven zijn spoor; Mijn voetstappen in de sneeuw waren maar een fractie van wat ik achter mij verloor. Het Behouden Huis heeft mij…

ik was weer op m'n eiland mijn mooie hoekse waard op het zware kleiland ze hadden het bewaard ik mocht er even binnen zijn in m’n oud geboortehuis ik voelde vreugdevolle pijn het was niet meer m’n thuis we speelden hier hadden plezier met fiets en step en zand en schep ’t was geen bedrog het was er nog het houten hek, granieten…

Minuten gaan aan mij voorbij. Mijn tijd woekert, zo het zij. Spijt dat zij zo zinloos aan mij voorbij kan gaan, verspeelt zij iedere reden van bestaan. In gedachten denk ik dat zij ook mild kan zijn. Dat zij niet immer scheidt met pijn. Ik wil op de wijzers van de klok kunnen vertrouwen. Mijn tijd aan hun wijsheid toevertrouwen. Uren worden…

ik loop onder de zwaar bewolkte hemel herken me niet in ‘t rechtopstaande riet ‘k ervaar voortdurende bescherming van prikkeldraad, maar ook weer niet ik voel water tegen mijn oever klotsen mijn golven kabbelen steeds voort plots geeft een vierkant blok een wending in mijn lijn vele ronde palen trekken mijn prikkels naar de einder…

Alleen jij biedt mij jouw handen, wanneer ik bang ben in het donker van de nacht. Jij biedt ze mij bij mijn erkenning, dat jij mijn verassing bent waarop ik zolang heb gewacht. Alleen jij speelt met mijn huid, wanneer wij intiem samen zijn. Zachtjes streel jij oude wonden en zalf jij met de zoetheid van het gelukkig zijn. Alleen als ik…

De geest van de vrek die woekert met zijn aardse tegoed; heeft de drijfveren van het hebben die hem doen vergeten hoe die leven moet. De geest van de vrek kent drie historische fasen die 's nachts bij hem aankloppen om empathie, dat hem nimmer deed verbazen. Verschijningen in drievoud van de geest van een heel leven, die een…

Het denken geeft reden om te kiezen voor een wereldse vrede. Met kerst leeft de gedachte om de pijn van het voorbije te verzachten. Het tekort in het leven maakt plaats voor de hoop die alleen het kerstkind kan geven. Het denken geeft reden om te kiezen voor een wereldse vrede. Een kerstgedachte die tot verbroedering leidt; en de mensheid…

Kerstkind u kwam hier op aarde om ons in vreugde iets te laten beleven van uw waarde; dat door uw liefde genezing aan onze zielen geeft. Kerstkind u kwam hier op aarde om ons in geloof iets te laten beleven van uw waarde; dat door uw filosofie naar een nieuwe wijsheid streeft. Kerstkind u kwam hier op aarde om ons te onderwijzen over…

hij pikt kruimels en minuten hij hoort kraaien, hij hoort futen hij ruikt aan gras en graan hij raakt paddenstoelen aan praat met rode mieren proeft water uit de put ademt in het naakte nu worstelt niet met later slaapt op bladeren van bomen in een vies verrotte jas wast zich in de regenstromen spiegelt zich in glazen plas schrijft…

stap in de trein neem plaats ga naast me zitten vind ik fijn bepaal het doel ik volg jij beslist waarheen jij weet wel wat ik voel we komen daar terecht waar wij elkander dachten te zien in de jas waarin we samen passen in de kas waar onze bloemen onenigheid verzoenen op de uitkijkpost waar jij je schoten loste om aandacht…

Op een heldere winteravond aan het begin van kerstmis schittert een geweldig licht. Een ster aan de hemel die zich vol spiritualiteit op de wereld richt. Vanaf de nacht tot aan het ochtendwake als een signaal naar de mensheid in zijn tijd; verschijnt stralend zonder zich te verbergen het teken van de drievuldigheid. De herders keken ooit…

Steel niet mijn droom op een beter leven. Mijn droom die pas ontwaakt als ik jou die kus mag geven. Die kus die het verhaal vertelt dat vele wonderen telt. Die kus die bij mij de trots opwelt, omdat die de toekomst aan mij voorspelt. Steel niet mijn droom, omdat ik niet meer kan geven. Mijn droom die mij kleurt als een blauwdruk…

Elke mooie vrouw is een cynische glimlach op mijn gezicht. Een letter in een tragisch gedicht. Dus, kijk ik nooit meer om. Elke mooie vrouw waar iemand bij wil horen; kan mij bekoren in een niet verstoren. Dus, houd ik mij liever dom. Zelfs de allermooiste vrouw zal ik niet begeren; in een leven leren zonder wederkeren. Dus, vertrek…

In een wereld waar het recht van de sterkste vele harten beheert; wordt met kerst iets van de nieuwe boodschap geleerd. De kerstster die dan weer voor iedereen straalt; plaatst voor het voetlicht het verhaal van een nieuw kind dat eens voor een zondige wereld met zijn bloed betaalt. Een geboorte van toen op weg naar het kruis; geeft…

Het is koud in December. Weer keert de winter en vertraagt mijn gang die toch bestemder om de juiste beslissingen vraagt. Mijn stemming is opgelaten, want het dagelijkse leven wordt bijgelicht door de feestverlichting in de straten die reeds op het kerstfeest zijn gericht. De maanden gingen zoals ze gingen. Het volgend jaar klopt…

Een arme heiden boog gedurig voor zijn god, Een houten beeld, reeds oud en, mooglijk, half verrot, Maar door de verfkwast met wat kleuren overstreken. Daar lag hij diep bedroefd op ’t ijvrigst voor te smeken. Ach, zei hij, Huisgod, die mijn vader jaren lang, En ik bijzonder ere, en aan wiens knieën ik hang, Zie toch mijn armoe: ’k heb geen…

Zie ik met mijn ogen? Of word ik door een andere werkelijkheid bedrogen? Zie ik soms de wereld te zwart? Zie ik soms de wereld door een roze bril? Of zie ik alleen de dingen die ik wil? Zie ik met mijn ogen? Of word ik door een ander zintuig bewogen? Zie ik mijzelf soms in geel en groen? Zie ik soms niet voorbij de lengte van mijn…

Armtierig kaarslicht verlicht een karig gedekte tafel van een kerstviering die niet de weelde van de sterke benen overspant. Zonder Michelin sterren vult de eenvoud de magen van de stille armoede in menig Europees land. Arme gezinnen; soms soep op de straat van het Leger des Heils bij een 'stille nacht' 's avonds laat. De bezongen…

Ik ga in de vroege morgen. Ik ga midden op de dag. Ik ga in de late avond. Ik ga in de donkere nacht. Ik ga met een rustig hart. Ik ga niet gekweld door zorgen. Ik ga met een optimistische lach. Ik ga gebaand over goede grond. Ik ga naar het licht waar de toekomst wacht. Ik ga naar wat leidt tot vreugde in mijn hart. Ik laat mij leiden…

Zij schuiven hun stoelen onder de tafel. Hij staart naar zijn boterham met boter. Maar zijn ogen mijden zijn ouders. Hij weet zijn angst wordt alleen maar groter. Zij staan op in de morgen. Zij gaan slapen in de nacht. En zelfs niemand heeft in de gaten dat hij zo zelden lacht. Hij komt vroeg thuis van zijn bezigheden buitenshuis; en…

De betovering van de stille kou zal mij weer verrassen. Ineens is daar dan weer die wereld wit en verstild. Die mij lijkt toe te roepen: 'ervaar mijn schoonheid'; en het zal lijken alsof ze op deze manier om mijn aandacht gilt. Kijk zo zal ik het zien: 'elk detail, elk element zal zichtbaar worden; en het besef te verkeren in een stille…