Alle inzendingen van herman

Een emotiedetector, ’t nieuwe brein Surrogaat voor moederlijke intuïtie In kwikzilver, gitzwart of zak-editie Weet of je kind huilt van honger, angst of pijn Misschien een hebbeding voor op ’t kantoor Als de baas weer brult , geef ik geen gehoor In Japan vond men een emotiedetector uit. Aan de duur, intonatie en intensiteit van het…

Wat was ik apetrots op mijn Tom Tom Al klonk de stem van Bram wat schor en kaal Bijzonder in de stad, bebouwde kom Klonk zijn stem omfloerst, eerder nasaal Mijn GPS sprak plots verwarde taal Een zin die ik niet eerder had gehoord Dan volgde een totaal verkeerd signaal Met veel gedruis sloeg mijn wagen overboord Zelfs onder water…

en midden op de glooiing lag in 't licht een vierkant veld met bloemen, opgericht, Van bekervorm. Ze maakten met elkaar Een tafel, klaar voor 't drinkgelag, en waar De gasten nog niet aanzitten. Vol wijn Staan al de kelken, dungesteeld en fijn Geslepen. Tulpen waren 't rood en geel. Rondom, de hyacinten fors van steel, De sombre bloemen donkerblauw…

er was teveel volk in Blankenberge veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand we konden ons hier makkelijk verbergen al had de stadswacht de zaak in de hand veel dagjestoeristen, roodbruin verbrand ze hadden ons van ver horen komen al had de stadswacht de zaak in de hand we vonden vlug een knus onderkomen ze hadden ons van ver horen…

Mijn vrouw is echt mijn vrouw niet meer Met groen haar,valse wimpers, implantaten Haar nieuwe look brengt me in alle staten En steeds belooft ze:dit is de laatste keer Men zegt dat ik mijn vrouw te zeer verwen Waardoor ik haar nog nauwelijks herken…

Ik denk dat poëzie iets is als vingerafdrukken op het venster, waarachter een kind dat niet kan slapen te wachten staat op de dag. Uit aarde komt nevel, uit verdriet een soort ach. Wolken zorgen voor vijfentwintig soorten licht. Eigenlijk houden ze het tegen. Tegenlicht. Het is nog te vroeg om nu te zijn. Maar de rivieren vertrekken alvast…

De nachtmis in Sint-Pieter werd verstoord Door een Zwitsers-Italiaanse schone Die vanuit de strikt neutrale zone De paus aanviel, ‘t was laf en ongehoord Maar zijn we niet schijnheilig met zijn allen Daar we de paus al eerder lieten vallen…

Ruud Linssen , een Roermondse journalist wil met zijn eigen bloed een boek gaan schrijven Hij dacht beslist: een goed boek moet beklijven en stelt nu al zijn hoop op een alchemist Maar zet zo’n vraag bij de drukker geen kwaad bloed die met een infuus zijn drukpers vullen moet…

Gans Limburg staat in rep en roer door de Q- koorts die zich als een lopend vuur verspreidt -verwekt door een bacterie die zich schuil houdt in een geit- ligt de ziekte nu overal op de loer De vreemde plaag krijg je echter niet tot bedaren Door de kool en de geit te willen sparen…

De prinsen onder vuur in Nederland Wegens een stulpje op Mozambique Maar door de plotse golf van kritiek Doen ze hun droomhuis nu van de hand Terwijl hun villa reeds op Ebay staat, weet Oranje van de prins geen kwaad…

Een oude koe in Bracht was beducht voor elke gracht Want, sprak ze:- haar angst was groot- Wie haalt mij spreekwoordelijk uit de sloot ? Als kalf had ik evenmin geduld Want de put was te laat gevuld Geef toe, dat geeft geen pas Zodat ik bijna verdronken was…

Zachtjes verspreid ik mijn leugens stilletjes veeg ik ze achter me op.…

Woordschipper vaart hij uit langs zinbouwen legt niet aan. Zijn vracht steeds kleiner leger de woordvaten in de holle ruimen van woordschippers schip vaart hij voort.…

Kan ik het helpen dat ik negentig word En een gevaar op de weg zou wezen Haast geen verkeersbord meer kan lezen Zeg mij nou echt eens wat er schort Een verzekering die plots moeilijk doet Omdat ik niet op mijn rijvak was gebleven Mijn auto is mijn vrijheid, is mijn leven En bovendien werd ik dit jaar niet eens beboet Vaak twijfel ik…

Klimatologen wijzen op het smelten van de polen Het water stijgt, het gaat behoorlijk mis Een Eskimo belde aan en smeekte om een vis Vers of ingevroren zei ik onverholen Een vraag die me voortdurend op de lippen brandt: Lig ik morgen weer in Brugge op het strand ?…

Klimatologen wijzen op het smelten van de polen Het water stijgt, het gaat behoorlijk mis Een Eskimo belde aan en smeekte om een vis Vers of ingevroren zei ik onverholen Een vraag die me voortdurend op de lippen brandt: Lig ik morgen weer in Brugge op het strand ?…

Lust je hem bruin of liever toch iets witter Lijdt straks ons pintje zelfs onder dit klimaat Smaakt onze hop - waar het in feite allemaal om gaat - door ‘t warme weer en minder alfazuren weinig bitter. Dan blijven we verweesd achter met een grote kater En lijkt ons bier steeds meer op kraantjeswater.…

De hemel, dat moet na het eeuwig ogen sluiten, Ontwaken zijn in het land van water, vuur en ijs Op een eiland, nauwelijks ontsloten, Kaal en ruw, nog in de steigers Maar onwezenlijk mooi. Monotoon en afwisselend tegelijk Klaterende bergrivieren sterven in het dal Watervallen stuiteren over rotsen of Kijken in een onmetelijke afgrond Zeehonden…

Wanneer gij onder mij ligt, wij zijn stil van vuur, dan ziet uw wit gezicht mij aan van liefde, en uw ogen zijn vol tranen. Gij had het niet gedacht, dat zo iets was op aarde, en uw ogen vullen zich als twee meren, door bronnen, komend uit uw hart. Zoals gij aan mij hangt, uw ogen maken twee streken opwaarts naar mijn ogen. Ik dacht niet dat…

Voel je verdriet en pijn Waar het ook van mag zijn Bedenk dat ik er voor je zal zijn…

Het is niet waar dat dit het zonlicht is, Gij zijt het. Dit is ook niet de wind die over ’t water blauwt, Die is zo zacht niet, Gij zijt het. Dit is ook de aarde niet, de hemel niet, Zo schoon zijn die niet, Gij zijt het.…

Pardon, ik zoek het archief van deze stad Helaas die is daarnet verdwenen Een goede raad: neem vlug de benen Een verzakking sloeg een gapend gat Dat is niet eens te verwonderen Ze hoorden het al vaker in Keulen donderen…

Soms wil ik wel eens mijn eigen Arkje bouwen Om te ontkomen aan de stress of het verkeer. En te varen op het water of het meer Niet enkel voor dieren, maar ook voor getrouwen Wees echter niet te overhaast met het vellen van de bomen Want zelfs de slak is tijdig bij de ark gekomen…

Heb jij dat ook als zestig plus Je jongeheer die geeft niet thuis Je stopt hem weer in je wapenhuis En denkt: een andere keer maar dus Maar strijdbaar als je altijd bent Koop je wat pillen op de hoek Erg duur, maar als een echte vent Duld je geen oorlog in je broek En neemt cialis of een blauwe De vitale opa van weleer, Gaat plots…

Hij loopt kaarsrecht Zijn - veel te grote- hoed wat scheef gezakt De hoed waarin hij schuilt, Die al zijn gedachten omvat En die hem behoedt voor invallend licht en koude Als een cocon om zijn hoofd gesponnen Onaanspreekbaar, onaantastbaar, Als een filter slechts binnenlatend wie en wat hem lief is, een firewall, anti-spam en anti-phishing…

Het licht is nog niet geworden, de hemel is bleek en vroeg, de maan en sterren verdorden, er is nog geen zon genoeg. Maar van af de wolken gaat een warmte, en doet blozen van uit het hart, wie eenzaam staat en voelt, zoals de roze, dat ook voor hem dit schijnsel schijnt -…

De ganse dag vliegen om heel de Aarde De proletariërs voort. Een grote dorst drijft hen, de dorst naar geld Der niet-bezittenden. Een grotere dorst drijft hen, maar niet hun eigen. Het is de gouddorst van de heersenden. Een grotere dorst drijft die, maar niet hun eigen, Een allergrootste wereldgrote dorst, Het is het dorstig Monster…

ik hou je hand vast terwijl je slaapt en daar komt me toch een elektriese weet ik wat en ik tuimel en tuimel en tuimel waar ik nog nooit geweest was en ik voelde m'n hart opzwellen heter en groter en ik liet je los voor dat het explodeerde dat was op het nippertje. Gelezen op een stukje papier van Herman…

Magere Hein gaf mij zijn koude hand en sprak: Kom even bij me staan Hou jij mijn zeis heel even vast 'k Heb nog een lange weg te gaan Hoe zijn mijn kansen? zei ik stoer Heb ik bij jou nog wat krediet Of ligt de dood reeds op de loer En weet ik het alleen nog niet. Toen lachte hij mij vierkant uit Zo'n vragen stel je immers niet De dood…

Toen bliezen de poortwachters op gouden horens, buiten daar spartelde het licht op 't ijs, toen fonkelden de hoge bomentorens, blinkende sloeg de Oostenwind de zeis. Uw voeten schopten omhoog het witte sneeuwsel, uw ogen brandden de blauwe hemellucht, uw haren waren een goudgespannen weefsel, uw zwierende handen een roôvogelvlucht.…