inloggen

Alle inzendingen van m

2119 resultaten.

Sorteren op:

Sterrenzee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 395
Donkere golven rijzen op In klanken van ruisen en zuchten krullen zij langzaam om Alsof zij de maansikkel aanbidden die badend in bleek licht boven hen hangt Een zilte adem wordt ingehouden vergezeld door een korte stilte Boven de golven van donkerte verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen Dan buigt het geheel volledig neder Stort in en…
M. Bos15 december 2020Lees meer >

Zeurpieten

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Ik zie de demonstranten komen Met een donderend geraas Van de zomer nog niet bekomen En het volk wordt al weer dwaas Vol met angst bonst ons hart Als November is gestart Vol met angst bonst ons hart Zijn ze dit jaar niet te zwart Zie de stoom komt uit hun oren Er wordt niet meer normaal gepraat Niet de kinderen maar de senioren Gaan weer…
M. Peperkamp14 december 2020Lees meer >

Denkverslaving

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 358
Wie geen bomen meer kan zien, temidden van de bossen, is denkverslaafd. Wie alleen nog wolken ziet, terwijl de zon daarachter, altijd volop schijnt. Wie alleen nog kijken kan, maar bijna niets meer ziet. Wie nog van alles horen kan, maar niet meer luistert. Wie zijn ogen niet gelooft, en alleen nog denken kan, over wie of wat bedreigt.…

Avondschemer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Gelijk een grijs geweven deken valt de avondschemer naar benee Zwarte boomtakken als haarvaten vormen netwerken die ook in ons lichaam terug te vinden zijn Ganzen vliegen aan de horizon op weg naar verre oorden Al vloeit de inkt wat ongelijk een beeldrijk oneffen patroon onstaat en laat zo de hemel van marmer lijken Deze ets zal worden verfraaid…
M. Bos12 december 2020Lees meer >

Wederzijdse liefde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Nevelig herfstbos Herbergt vele roodborstjes Tjilpend in de kou Het jaar loopt weer af Ze kleuren tezamen rood Op een grauw toneel Wolkjes waterdamp Gevormd door kleine bekjes Cirkelen weeldig Bladloos in de kou Met zijn talrijke bomen Woont het bos in hen...…
M. Bos9 december 2020Lees meer >

Oude Boeken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 385
Hier, waar oude boeken wachten, op toekomstig leven. Boeken, waaruit dode schrijvers, spontaan weer op gaan staan. Temidden van boeken luister ik, naar Wolfgang Amadeus Mozart, die nooit is doodgegaan. Temidden van vervlogen eeuwen, verlangen boeken naar mensen. Nu, in deze mooie Boekerij, waar oude tijden wachten, op de toekomst.…

God is groen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Hij is de poelkikker die aan een hongerige reiger weet te ontsnappen En blijmoedig in het donkere water verdwijnt Het bladmos ligt als een donzen deken over de grillige boomwortels heen Omdat Hij dit met nauwkeurigheid heeft weten te weven Hij beweegt de groene specht tot het eten van de bosmieren Die in groten getale in de voedzame bodem…
M. Bos7 december 2020Lees meer >

Toekomst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 335
Ons verleden bracht ons hier. Wat we doen en laten nu, bepaalt onze toekomst. Wanneer we durven leven, zoals water stromen gaat, wanneer we draaien, aan een kraan. Het verleden van onze verre toekomst, speelt zich hier en nu vandaag, voor onze geopende ogen af.…

Zijnsverdriet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
Zijnsgeluk kan niet overleven, zonder zijnsverdriet te voelen. Wanneer licht verduistert. Wanneer de avond valt. Zijnsverdriet kan niet bestaan, zonder aandachtig stil te staan, bij hen die voor ons stierven. Bij hen die nog komen moeten, en zonder ons weer verder gaan. Leven zonder zijnsverdriet, is leven zonder contrasten. Zonder verdriet…

Een witte ochtend

gedicht
5.0 met 950 stemmen aantal keer bekeken 22.168
Een witte ochtend, eerste dooi de lucht wit-grijs, egaal gespreid en aan de lange horizon welt nu een witte zon. Geen wind, beweging of geluid. Er botten waterdruppels uit; aan iedre tak en iedre struik zijn knoppen licht. Een hartstochtsloze en totale aanwezigheid maakt zich nu kenbaar en het is of in een diepe adempauze van de…
M. Vasalis4 december 2020Lees meer >

Ben ik bang

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 372
De vreemde mensen die ik ben, zijn het zelden met me eens, omdat ik anders denk. De een wil steeds beter worden. De ander wil blijven wie ik ben. De een wil almaar verder reizen. De ander moet terug naar huis. De een wil gedichten schrijven, die de ander al gelezen heeft. Een en ander zijn mijn oude vijanden. Wanneer ze mijn vrienden worden…

Zijnsgeluk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 306
Plotseling mogen voelen, dat je een deel uitmaakt, van een goddelijk geheel. Zien, dat je kijken kunt. Horen, dat je luistert, naar wonderlijke geluiden, die je zelf niet maakt. Prachtige muziek of lelijk, maakt hier en nu niets uit. Ervaren, dat oordelen niet bestaan. Dat meningen gewoon zinloos zijn. Ervaren dat gedachten ontstaan,…

Angst en moed

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
Vliegen, wanneer land is weggeslagen. Opstaan, wanneer je diep gevallen bent. Gaan, waar je niet kunt staan. Leven is moedig durven voortgaan. Is vrees met open ogen zien. Is angst verslaan. Angst maakt mensen zelfbewust. Vrees kan nooit de bedoeling, van ons aller leven zijn.…

De keuze (2)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Hé weet je, zei de poiliticus stoppen deed een beetje zeer Vandaar dat ik hier sta Kijk, hier ben ik weer Een goede boodschap zou ik zeggen Dit besloot ik zonder overleggen Ik maak een lijst met hart en ziel Dat doe ik snel en zonder bug En jullie stemmen me terug Ik wil weer jullie leider zijn Dat zorgt voor reuring Dat vind…
M. Borgman27 november 2020Lees meer >

Liefde

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 391
Waarom bestaat liefde? Als saamhorigheid? Als vriendschap? Waarom bestaat liefde nooit, zonder zelf lief te doen? Zonder liefdadigheid? Alles hangt met alles samen. Eigen kan niet zonder anders. Alles wat leeft is afhankelijk, van onszelf en van elkaar. Waarom liefde bestaat? Daarom, meen ik te weten. Hierom, geloof ik graag.…

De keuze(1)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 325
Ach weet je, zei de politicus het is niets meer dan wat Spielerei Eigenlijk slechts wat boreaal geneuzel Vandaar dat ik nu maar stop met die partij Met mijn inkomen zit het vooralsnog wel goed Beste kiezers, bedankt en iedereen gegroet!…
M. Borgman26 november 2020Lees meer >

God is zwart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt in de top van een hoge boom en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten En de nachtwezens zo hun ruimte geeft Hij is de steeds veranderende schaduw voor hen die schuilen willen tegen de aldoor brandende zon…
M. Bos26 november 2020Lees meer >

God is rood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
Een roodborstje zingt Zijn hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen om zo te verfraaien wat vergeten lijkt Hij is de fragiele klaproos in de berm die geduldig wacht om geplukt te worden door een kind waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien Totdat de schemer…
M. Bos25 november 2020Lees meer >

Hetzelfde anders

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 355
Het slotaccoord van een symfonie, is niet wat componisten motiveert. Wel het spelen met en van muziek. Uitslagen van voetbalwedstrijden, zijn geen heilige doelen. Wel spelen van een spel. De dood van een mensenleven, is niet waar ons leven om draait. Wel om sluiten van vrienschap. Om het dienen van de liefde. Om levenskunsten maken. Om…

Levensmoedig zaad

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 355
Wie heeft van zijn leven ooit, de dood gezien met eigen ogen? Doodsangst bestaat, dat is waar. Die kun je in andermans ogen zien, als angst om niet te durven leven. Wie levenslustig gestorven is, kan nog dagenlang nadien, zijn levend zaad schenken, aan een vitale vrouw, die daarom vraagt. Hier is geen sprake van doodsangst, maar van doodgewone…

Trouwe supporters

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 374
Wie nemen moeten, wat ze niet kunnen krijgen. Wie machtig en rijk willen zijn. Wie het spel niet meer spelen willen, omdat ze hebben verloren, verliezen aanzienlijk. Verliezers verliezen hun supporters niet, omdat ze zelf graag winnaars willen zijn, die niet verliezen willen totdat. Totdat supporters opgelucht beseffen, dat slechts één slechte…

Water

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 352
Verandering beweegt altijd. Leeft als stromend water. Alles verandert waar je bijstaat, wat je ook doet of laat. Conservatieven houden daar niet van. Bouwen graag muren en dammen. Progressieven dragen water. Dragen water naar de zee. Wat doen wijzen en wat narren? Wat doen levenskunstenaars? Ze houden van verandering. Drijven met het…

Herfstschemering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 344
De zon verdwijnt weer, achter de kim. Donkere wolken blijven. De dag lijkt te twijfelen, voordat het avond wordt. Bomen houden bladeren vast, terwijl de herfst valt. De winter is niet. Vorm kan niet zonder leegte. Onzin nooit zonder zin. Zwart niet zonder wit. De wereld blijft prachtig mooi, terwijl het almaar grijzer wordt. Achter…

Welstand

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 422
Onoplosbare problemen gezien vandaag. Goede antwoorden heb ik niet gevonden. Logische vragen heb ik nooit gesteld. De liefde is springlevend gebleven. Het kwaad is moe geworden. Pessimisten angstig. Optimisten blijven. Welgesteld.…

Bladeren vallen

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 413
Een vos verliest zijn haren, maar niet zijn streken. Een boom verliest zijn blad, behoudt zijn diepe wortels, verliest zijn takken niet. Een mens verliest zijn jaren, maar niet zijn wilde haren. Zoals bladeren niet vallen, van zijn verbaasde mond.…

Zien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
Ontstonden ogen toevalig? Als resultaat van evolutie, zoals Darwin dat beschreef? Werden dieren daarna bewust, van kunnen zien? Als ongeluk? Ontstonden ogen als bedoeling? Als behoefte in ons universum, van iets dat bewust wil zien? Kennen wij mensen de antwoorden? Dat geloof ik helemaal zeker, voor zover ik dat als wonder, met één oog…

Onze weg

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
De weg, die je maar niet vinden kan. Open je ogen. Eindelijk. Zie! Zie het wonder, hoe de weg jou vinden zal, als toeval dat bedoeling is. De weg is als reizen, naar waar je nu kan zijn. Naar waar je hier al bent. Samen zijn we op reis, met velen om ons heen. In liefde en vaak in leed. Er is geen ontkomen aan.…

Verkiezingen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
De toekomst van ons aller heden, leeft in het verleden van het nu. Vrije mensen mogen kiezen. Help een levenslustig kind, dat op de grond gevallen is, met opstaan. Help een angstige vogel, die uit zijn nest gevallen is, met leren vliegen. Leer een kwetsbare vlinder, die in een klok gevlogen is, met in vertrouwen vallen. Voel je in een…

Joe van Wilmington

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 389
Joe Biden van Wilmington is Jezus van Nazareth niet. Joe maakt gewoon fouten. Geen martelaar is Joe. Geen heilige. Begrijp uw tegenstanders. Wissel van gedachten. Maak samen plannen. Heb uw vijanden lief. In vredesnaam.…

De schelp

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
Als ik luister naar het ruisen van de wind Waai ik terug naar mijn kindertijd Waar ik klein was en bemind Terug naar oma’s oude vensterbank Waar een schelp fier stond te pronken Die ooit ver in de diepzee lag verzonken Met de schelp tegen mijn oor geklemd Maakte de bloedstroom des levens Zich met een zeebries aan mij bekend……
M. Bos3 november 2020Lees meer >
Meer laden...