Alle inzendingen van zywa

We maken radslagen de omstanders roepen om meer, maar mijn maag draait om en het plafond draait mee Haar gezicht trekt wit weg ik omhels haar van achteren we duiken de diepte in het duizelt me, met een bons voel ik dat er een bodem is en dan zwemt zij weg Waarom ga je nu? Nergens om, lacht ze me toe met een bedroefde blik Het is toch…

In bed denk ik jou tegen mij aan, ik ben - mijn vormen in jouw handen en kan even vergeten Mijn buik van binnen vol blauwe plekken, juist daar verlang ik jou, wil ik jou voelen en geen uur weten Schoon en geurig uit bad lang en gelukkig sabbelen en strelen onsterfelijk keten Doen wat ik kan, dromen Mijn zinnen, mijn horizon verzetten…

Van alles kan ik niet meer spontaan doen, omzichtig raak ik mezelf aan en jou laat ik liever kijken dan doen, maar soms wekt de tinteling van jouw streling steeds dieper in mij onvervulbare behoeften Ze liggen in mijn cellen te slapen, nog steeds verlangend jou te bespringen maar jouw handen weren mij uit voorzorg af, zo teer zijn…

De rust in jouw ogen op mij opent mij Je ligt in mij als een lange l van liefde Het licht heeft je schoongelikt het bezingt je met het hooglied van onze jaren die alles overbruggen dat ons scheidt en in verschillen kleedt Voor ons is liefde nog een dik woord van verlangen, de l die zich opricht wanneer ik me uitkleed…

Omdat jij graag toekijkt bind ik jou vast aan je verlangen We zijn niet thuis anderen gluren mee langs de pilaren Ik weet het ongezien blind door de handdoek waarmee ik mijn haren droog op het terras voor mooie mensen midden in de stad, waar schoonheid samenkomt in de theaters voor alles waartoe mensen in staat zijn op de grens…

AI is zeker niet de toekomst, ze ontsnapt -- niet uit wat er is.…

De sjamaan begroet de geesten, hun wijsheid zweet -- uit zijn poriën.…

Je bent geweldig mooi, laat je niets wijsmaken -- zegt hij heel verkeerd.…

Met aaizachte boks- handschoenen en een lach laat -- ik mijn tanden zien.…

Na elk afscheid weer elkaar terugvinden, dat -- is het allerfijnst.…

Als een kikker springt zijn voorstel in de vijver: slechts een rimpeling.…

Als mijn verlangen moe wordt, begint mijn hoop -- het te verzorgen.…

Sporen en sokken, de schat ergens in het veld: stilaan verdwenen.…

Heel de nacht wakker sinds ik de deurbel hoorde -- Zoekt er iemand hulp?…

Mijn ruimtereizen zijn tragisch, ik ga zo ver -- en kom nergens aan.…

We hebben het druk en missen jou extra door -- jou niet te missen.…

Is er nog wel plaats voor wat weer te voorschijn komt -- nadat het kwijt was?…

Piepje: ze antwoordt me met een emoticon -- alsof ze niet zwijgt.…

Iedereen kent het gevoel: er niet bij horen -- anders zijn, een gast.…

Onder de struiken schemeren treden, een trap -- Ooit voor toeristen.…

In smalle stegen klitten de mensen samen -- verlost van de zon.…

Geluk is een woord van volwassenen, het staat -- geluk in de weg.…

Geluk is nooit iets blijvends, maar het duurt heel lang -- als herinnering.…

Ik houd hem niet bij, zo snel loopt hij, een lichaam -- gemaakt voor krukken.…

Afvallen: zeven draken bevechten, zeven -- soorten van honger.…

Kom in mijn armen, verlaat je lichaam, ontdek -- de ziel van je ziel.…

Als niemand je troost doe je het zelf: Münchhausen -- heeft het voorgedaan.…

Een dag op het strand, het is herfst, dat doet me iets -- maar ik weet niet wat.…

De wind om het huis is onrustig, ik lig stil -- maar ben onrustig.…

Tachtig of tachtig? Hun tachtig is oud, maar ik -- hoor daar echt niet bij.…