inloggen

biografie: Fleur Bourgonje

Nederlands prozaschrijfster, dichteres en vertaalster (Achterveld, 1946). Woonde en werkte enige jaren in Parijs in een opvangcentrum voor vrouwelijke clochards, maar vertrok in 1971 naar Zuid-Amerika waar ze gedurende een tienjarig verblijf in verschillende landen woonde. Ze schreef reportages en artikelen, en publiceerde een studie over armoede en prostitutie in Zuid-Amerika. In 1980 keerde ze terug naar Nederland, waar ze begon te schrijven over haar ervaringen met de verschillende regimes en over de staatsgrepen en de terreur in Latijns-Amerika.

In 1985 verscheen haar roman Spoorloos over de positie van vrouwen onder de Chileense en Argentijnse dictaturen. Eigenlijk zou ook gesproken kunnen worden van een bundel sterk op elkaar betrokken verhalen, waarin de hoofdpersoon (Hanna) het bindend element vormt. Deze Hanna vertoont sterk autobiografische trekken en treedt voor de beschreven vrouwen en hun omstandigheden op als toehoorster en verteller.

In 1986 verscheen het libretto voor de opera Valparaiso waarvoor Boudewijn Tarenskeen de muziek schreef en die werd uitgevoerd door het Nederlands Blazers Ensemble. Ook in deze opera wordt de terreur in Zuid- Amerika aan de kaak gesteld. Het operalibretto Flora Tristan (1991) gaat over de Frans-Peruaanse feministe van die naam uit de negentiende eeuw. Louis Andriessen componeerde er de muziek voor. De novelle De terugkeer (1986) is weer sterk autobiografisch. Het behandelt de gevoelens en overpeinzingen tijdens een reis van Parijs naar Amsterdam in flash-backs, waarbij vooral persoonlijke relaties een rol spelen.

In de roman De bedriegelijke warmte van vuur (1993) komen thema's aan de orde die ook in eerdere korte verhalen een rol spelen, zoals in De verstoring (1991). Deze thema's betreffen de vaak doelloze reizen naar verre oorden om inzicht te verwerven in het eigen ‘ik’, terwijl intussen het eigen bestaan en de relaties daarbinnen op het spel gezet worden. De personages in deze romans en verhalen blijken vaak eenlingen, zonder binding aan plaats of personen, voor wie alleen de droom nog troost kan brengen. Dat verlies aan zekerheid en gebonden- of geborgenheid speelt een belangrijke rol in het lange epische gedicht Van eenheid de breuk (1991), dat gebaseerd is op een verbroken relatie.

Fleur Bourgonje vertaalde werk van Sergio Ramirez Mercado en Mario Benedetti. In 1986 ontving ze De Gouden Ezelsoor voor het best verkochte debuut van 1985 en in 1988 ontving ze de Betje Wolffprijs voor haar ‘onafhankelijkheid van geest’.


Inzendingen van deze schrijver

13 resultaten.

Je bent alleen

gedicht
3,8 met 4 stemmen 1.484
Je bent alleen met wat je weet. Je kent je hoofd
van binnenuit, voelt hoe het hart vergeefser reikt
naar wie voorgoed erbuiten blijft, hoort
dat de stem geleidelijk verstomt...

Verdwijnen is bewijs van tijd

gedicht
4,0 met 2 stemmen 1.735
Verdwijnen is bewijs van tijd. Een uur
verstrijkt, dag, eeuwigheid uitmondend
in wat vergeten lijkt. Bedrog. Je raakt
iets of iemand kwijt, zoekt verwoed...

Scheuren

gedicht
4,0 met 2 stemmen 3.811
Je breekt niet, je gaat een heel leven mee,
lichaam. Strak sta je om me heen, herkenbaar,
huiverend, als ik de grens oversteek
en het niemandsland in loop. Je vermaant;...

Amsterdam

gedicht
Weer varen boten langs het raam.
Ze zijn met vingertoppen te raken, varen veilig
van eeuw naar eeuw recht op de haven aan.
Een hoge stem zegt het ontstaan in drie talen, zo en niet anders...

Visarend

gedicht
2,5 met 41 stemmen 7.877
Iemand zei je moet je vaart versnellen
om van verleden los te komen, je moet
als een voertuig in z’n vrij de heuvel af
niets houdt je bij, niemand...

Het kerkdijkje

gedicht
2,7 met 20 stemmen 7.213
Het kerkdijkje is dichtgegroeid
met wilde struiken, het land licht braak.
Verder dan hier kan ik niet terug:
het prikkeldraad - geroest - ...

Haar handen onklemmen licht

gedicht
2,4 met 63 stemmen 18.926
Haar handen omklemmen licht. Wind
houdt haar gaande, steeds verder
weg van wat zij weet, van
wat haar voorkomt als echt,...

Graven

gedicht
3,0 met 37 stemmen 62.616
Ach de graven. Niet die in het zand
niet de lange gaten in oogverblindend witte muren
niet de gevulde urnen of de sarcofagen
aan het eind van een onderaardse gang...

De straat

gedicht
4,1 met 24 stemmen 14.343
De straat wordt onderbroken
door een blinde muur.
Was de muur altijd al blind
en dwars op de straat?...

Luchten

gedicht
3,4 met 31 stemmen 9.874
Kom want ik wil je de zon laten zien
zoals ze hier haar laatste licht laat vallen
tussen de bergen, zoals ze druiven rijp maakt
en nevel uit de nacht perst. Kom want ik wil je...

Hoe ver moeten wij gaan

gedicht
3,3 met 10 stemmen 6.898
Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt
waar alle harde angsten samenvallen
in nog heter zand?
Waar is dan rust; waar kruipt de slang...

Wat zij ziet is een groene zee

gedicht
3,2 met 28 stemmen 7.743
Wat zij ziet is een groene zee,
vissers die vrouwen verleiden. Vis
die kuit schiet. Vereelte handen
in klei - ...

Wat waar gebeurde

netgedicht
3,2 met 8 stemmen 1.077
Het was een beeld. Bericht in de krant. Niet meer.
Boven een eiland hebben twee geoefende springers
elkaar geraakt. Hun verstrengeling duurde
heel even. De parachutes liepen leeg....