inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 1649):

Luchten

Kom want ik wil je de zon laten zien
zoals ze hier haar laatste licht laat vallen
tussen de bergen, zoals ze druiven rijp maakt
en nevel uit de nacht perst. Kom want ik wil je
wil je in mijn eigen taal zeggen
je in mijn herinnering naast me neerleggen

om naar de zon van het zuiden te kijken
zoals ze haar laatste warmte afstaat
zonder terughoudendheid, aan de andere kant
doorgaat, steeds doorgaat, tijd zich uitrolt
als een loper waarover de onttroonde
geluidloos wegschrijdt.

------------------------
uit: 'Sintering', 2000.

Schrijver: Fleur Bourgonje
Inzender: ctm, 25 nov. 2005


Geplaatst in de categorie: natuur

3,4 met 31 stemmen 9.904



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Fred
Datum:26 nov. 2005
Bericht:Dichterlijke vrijheid alla, maar een zon die in het zuiden onder gaat !?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)