Hartenkreten over haiku

Zacht dooft het zonlicht Langs kieren van haar kamer Maar ik, slaap elders…

De nacht was kleiner dan alles wat morgen zonder antwoord bleef.…

aan één tafel nog woorden blijven aan de rand we eten elkaar kwijt…

Lente is’t begin, Na de zomer komt de herfst, Winter is’t einde…

snaren ademen een stem zonder woord spreekt tijd buigt in klank zacht…

Tussen grijze steen groeit stil en zonder woorden een klein koninkrijk…

Lente is’t begin, Na de zomer komt de herfst, Winter is’t einde.…

Diepe zwarte rouw tranen als regenbuien, hart nog vol liefde.…

tegen het einde van de avond gleed de zang van de merel heel langzaam weg in een tere stille eeuwigheid……. hij had prachtig gezongen…

tijd legt lagen af denken wordt stil en helder ik zoek de kern…

Levenloze taal in de ruimte om ons heen woorden zijn te leen.…

uiterlijk vertoon de modes komen en gaan het innerlijk blijft…

de grens ademt stil niet het einde maar begin van nieuwe wegen…

Wat ik nog wel kan? Over wat ik zou willen Zagen en lullen…

De kerstengel van gips valt op de grond - vleugellam. Haar wollige muts vol krakende hersenen - geslepen schaats. Winter - gewaagd ijsballet op de gracht. Ze is onzichtbaar maar in alles om me heen ademt ze mee. Schaatsen - niets is mooier dan een vrije kuur.…

Ik denk, een meisje, Ik wenk, Ik bewijs je, Mijn liefde voor jou.…

De wind waait de herfst Door de straten in de stad, Doen d’bomen kalen…

Maan, gele avond Gekluisterd in Licht — een Naam Wolfsroedel, baken…

Ergens naar toe gaan. Je komt er ook weer vandaan. Maar de vraag is hoe?…

Klimaattop- nog even en het sneeuwt in de woestijn. Sinds de laatste klimaattop ijsbeert hij niet meer.…

gedachtenflitsen rennen als een gekooid dier rond en rond en rond…

De kat en de muis, maakten veel kinderen blij, met razen door 't huis!…

In het stadsplantsoen omhelzen elfenbanken een knoestige beuk, tonen sterke heersersaard uit de vroegste wildernis.…

vanmiddag ben ik doodmoe en terzelfder tijd meer dan gelukkig…

Bont en blauw van kleur De plekken op jouw lichaam Een vuistvol liefde…

Recht voor je kijken Open ramen vermijden Bij tranen vier hoog…

Paars en groen vervloeit, fluisterend boven het woud nacht ademt geheim.…

Ware liefde is Elkaar geven’t dierbaarst is, Je complete ik.…

Dichte nevel ligt in rechte, brede stroken op zonnig weiland.…

tussen het beton en op vuilnisbelten bloeit soms een bloem van hoop…