Hartenkreten over werk

In onze krant was een luxe–escorte aan het woord. Zij getuigde open en bloot over haar leven en werk. Ze was verlekkerd op de topkeukens. Wat restaurantkeuze betreft was ik behoorlijk jaloers op die dame. Maar ik besef wel dat ik niet de ambitie, het lijf, de uitstraling, de gladde huid, de D-cup, de lenigheid, het inlevingsvermogen, het libido…

Daar staat een hoge hijskraan Hij heeft niet zo'n leuke baan Wel een heel mooi uitzicht Zijn blik is over de stad gericht Zijn hele leven in hitte en kou Meestal op een grote bouw Zijn hele leven erg zwaar tillen Dat zou ikzelf nooit willen Nooit zal je aan hem merken Dat hij geen zin heeft om te werken Maar soms dan wordt het hem…

1 mei 2007 de dag van de arbeid arbeid, die mij werd ontnomen met een brutaal flitsontslag "goedschiks of kwaadschiks" sprak directeur T.G. te R. 13-04-07,16.55 Op maandag 1 mei 2007 werkte ik nog vier ondernemers-klanten af en in eigen tijd naar juridische bijstand "die brief kan je zelf wel maken" sprak de advocaat H.S te R.om 17.15…

De kok roert wat in zijn pannen. Hij werkt onder hoge druk. Het verwennen van zijn klanten is zijn passie. Zijn gerechtigheid werkt voor ons geluk. Het eten dient ons te smaken. Smaakpapillen proeven over grenzen heen. De haute cuisine in kleine porties. Een echte liefhebber dineert nooit alleen. De kok koestert al zijn spijzen. Het…

ziekte, rouw, de strijd om het bestaan hadden mij geraakt, maar niet getekend nu slaat volwassenheid mij in 't gezicht alleen de zee die werd verzilverd door de late middagzon die mij heel even liet geloven in een wereld zonder managers de zee blijft ruisen in mijn oren…

Ik droomde over jou. Jij lag naast mij met je ogen dicht en je arm om mij heen. Zo sterk verbonden met iemand. Dat het te veilig was om weg te gaan. In mijn droom droom ik over drukte, mensen en geluid. Veel geluid. Jij trekt mij nog steviger tegen mij aan. Plots ben ik weer terug in die veilige wereld van jou. Wat zou ik hier graag blijven…

Tussen wal en schip hoort een zeeman niet thuis. Want een zeeman heeft zee- benen, die voelen zich alleen op het eigen schip thuis. En ook de beste stuurlui staan niet aan de wal. Zij draaien liever aan het stuurrad van hun schip; door het ruime sop, niet op weg voor niemendal. En wanneer de wal het schip keert; en het schip in zware…

Na één minuut ná en nooit een vóór, 9 uur meteen beginnen en zo verder door.. Op deze plek waar plots uit mijn ogen alle kleur wordt weggezogen. 7,5 uur mijn leven op hold, voelde het net of ik langzaam wegsmolt. Met één stap naar buiten is het licht weer in mij wedergekeerd. Als dit mijn toekomst gaat worden, doe ik toch echt iets verkeerd…

Angstzweet, kippenvel Geen keus dan doorgaan Elke dag een hel - Gevangen in een rotbaan…

Zwitserse koeien kuieren lustig grazend rond op bloeiende berghellingen zoek tussen 't hoge gras de allerbeste plantjes die weldra hun melk des te fijnere smaak geeft tot eer van kaasgeschiedenis pittige GRUYERE wentelt zich smeltend om in de proevende mond brengt langs tong en kiezen een door zon gerijpte geurende kruidentuin zoete…

De koning van de KOU, die neemt het niet zo nauw Die nam vervroegd reces, kwam niet bij de les Geheel niet opdagen, was niet opgedragen. Keek ik naar het gras, wat weer net gemaaid was Kwamen madeliefjes boven in de zachter winterzon Terwijl dat toch eigenlijk geheel niet kon. Maar Koning Winter dacht dit jaar Niet alleen een…

Een lange geelwitte gevel glanst zacht, spreekt tot mensen, die denkend langs komen: "Hierbinnen wacht hout uit de beste bomen op kundige handen vol nieuwe daadkracht." In de winkel sluimert arbeidende macht. Stil gereedschap beeldhouwt vele dromen, wil de zoekende klanten doorstromen met een plan, dat iets toverachtigs betracht. Het echtpaar…

Snoei afval restproduct van een reorganisatie als rook de schoorsteen uitvliegen of gelost worden in de rivier van de uitkeringstrekkers .…

De laatste bus op weg naar de remise. Een buschauffeur chauffeert zijn laatste rit. Routineus werkt hij tot de morgen. Begeleid hij leeggang tot de laatste zit. Elke dag bestuurt hij lijn tien. Glijdt hij dubbelgeleed tussen het drukke verkeer. Bestuurt hij zonder echt iemand te zien. Blijft hij tussen de mensen toch altijd een heer.…

Voor vandaag zit het werk er weer op Pennen in de dop Computer afgesloten, scherm uit Kijk nog even door de ruit Een werkdag is weer voorbij Nu de avond lekker vrij Bureau opgeruimd, alles aan de kant Pak mijn boodschappenmand Thuis wachten weer andere taken Zijn er hongerige kaken Als het aanrecht is strak getrokken Kan me de bank…

niet de ochtend of de avond maar de middag valt mij zwaar groente schoon aardappels geschild vlees gebraden alles staat klaar huis geboend kleding gestreken boodschappen binnen wassen gedraaid vuilniszak buiten bloemen geschikt wat knoopjes aan een vest genaaid dan neem ik even een rustmoment voel moeheid in ieder gewricht zet mij neer…

De dijk kent een leger dat integer Waakt; nimmer staakt als het water Te hoog blijkt te komen; de bomen Reeds heeft meegenomen in een Gevaarlijk drassig voorspel van een Storm die raast bij het luiden van De stormbel. Stevige mannen in oliejassen met Een spade in de handen op ferme Passen steken hun handen uit de Mouwen bij het ophogen…

Het woord viel stil gesloten lippen in een doofpot een ijzige entourage ruïneerde. Het gebogen hoofd zag het water naar zijn lippen maar waarachtig nooit protesteerde. Stil is gezegd waar het zwijgen werd opgelegd in een kring van medestanders. Gezocht naar loyaliteit een luisterend oor nooit bereikt want zijn opvatting bleek anders…

Zien ze niet Wat ze aan het doen zijn Zo maak je iemand Gewoon kapot Men let op jou Op al jouw stappen Het maakt onzeker Je voelt je rot Nooit eens gewoon Een complimentje Geen pep-praatje Of bemoedigend woord In plaats daarvan Vallen over kleine fouten Lullige dingen Randzaken Waar niemand zich aan stoort Maar weet wel Dat sneue volk…

Bronnen vertellen en onderstrepen volgen de maatbeker en strepen weg. Ingrediënten met zorg gemengd maar de resten fuseren als pioniers. Aangedikt beslag plakkerig als honing vullen de vormen oplettend tot de rand tegen verbranding van protocollen maar werven door gebak hun passagiers.…

Wie ben ik Ik ben een niemand Een stofje dat weg geveegd wordt Van de schouders van dure pakken In hun hiërarchie de onderste rand! Wie ben ik Ik ben geen persoon Maar een euroteken te veel Op de nota van het systeem In hun hiërarchie ben ik de hoon! Wat ben ik Een contractant, de zwarte Piet! Nummer zoveel die er niet toe doet Minderwaardig…

ze klimmen ’s ochtends torenhoog veilig voor weer en wind en zon achter stenen glas staal en beton urenlang ruggen kromgebogen over documenten papieren en dossiers ze zinken ’s avonds in stalen kooien naar diepe gangen van trieste treinen de helle van het heden ze heten jan en miet en piet ze zijn van het prikken uitgeput hebben uren…

Er zijn mensen, die bergen verzetten, ik nog geen kopje Er zijn mensen die de hele dag ploeteren, ik kom hem net door Er zijn mensen die ik weet niet wat, presteren, ik doe niks Er zijn mensen, die alles uit een dag halen en ik? Ben altijd weer blij als de dag om is.…

In 't grote gebouw wachten en bekomen autobussen geduldig bezijden de weg der treinen daaronder zijn wijde ruimtes waar men doorheen wandelt met reislust of genietend rust gladde wanden hebben spikkels krioelend wit en zwart vervaagde tekeninkt kunstzinnig uiteengespat omringd door geestdriftig geloop bloeit bedaard zakenleven in nodende…

Ik zorg voor jou en voor jouw wezen probeer je lichaamstaal te lezen De voldoening die het geeft als ik plots even zie wie er binnen in jou leeft. -met Liefde-…

Eindelijk weet ik waar ik sta, ik heb een manier gevonden. En stel mezelf nu de vraag, hoe is dit allemaal begonnen? De bouw dan maar, geen opleiding gevraagd. Ik heb het aanvaard en sta nu op straat. Zelfgemaakt,.. stratenmaken werd mijn vak. Althans het eerste jaar, toen kreeg ik bouwvak. Elke dag was weer een andere…

Ik heb nog nooit zoveel weggegeven. Ik had nooit zoveel leven in mij, wat iedereen in de wereld zal ontroeren, beroeren in geheel het beleven. Ik was nog nooit zó mezelf, om te staan met wat resteert. Ik ben zij, die Al het leven waardeert en eert. Ik wist en weet nu pas, wat ik altijd had geweten en wat niemand ooit zal vergeten.…

Ik zal zelf moeten werken, om te laten zien, dat ik hoor bij de sterken, om te krijgen wat me is beloofd en waarin ik zelf al die tijd heb geloofd.…

Ze was met pensioen niet uit vrij wil maar door de wil van het getal Maar werken ligt in haar genen gaan en staan zit in haar benen En met werken vooral dienstbaar zijn vroeger ver weg en nu in de BUURT als vrijwilligster op de BOERDERIJ in het restaurant, op het terras Ze kam op me aflopen ik voelde direct die heeft pit die heeft…

De schoenmaker blijft bij zijn leest. Maar is ruim van geest en onderwijl het schoeisel zat. Hij kiest het ruime sop en vaart later als marinier op een fregat.…