37 resultaten.
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Fluisterend in het hol van stilte,
waar waarheid glipt achter verse beton-muren,
daar leefde jij in schijnvrede,
zacht verhuld, gehuld in geheimen van familie-fluister.
De woorden die nooit mochten klinken,
verweven in angst en loyaliteit,
zij schoven jouw pijn in het duister—
verloren, maar levend in verborgen verdriet.
De stilte was een…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Het gordijn van mist houdt alles op afstand,
verdriet druppelt binnen, waait door kieren
terwijl ik vul, plak, schraap, en ploeter
om het huis bewoonbaar achter te laten,
de rug pijnlijk van het dragen
en het hart moe van het bewaren.
Onder woede broeit een kwetsbaar weten,
namen spoken rond, gebeurtenissen ontwijken
preciesheid, schuld wijkt…
Waan of wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 Ergens,
tussen de schemer van geest en kosmos,
ontspringt een vonk die wij psychose noemen.
De een zegt: ziekte,
een breuk in het denken,
een val uit de werkelijkheid.
De ander ziet:
een opening,
een oude deur naar mythen en stemmen
die ooit profeten, sjamanen, zieners
heette.
In de waan gloeit soms wijsheid,
een ander soort weten,…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden…
Dansen met het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
239 Ik kwam binnen
met zachte voeten,
twijfel nog als jas om mijn schouders.
De muziek was luid,
de blikken fel en vriendelijk,
alsof iedereen al wist
hoe je leeft met open armen —
en ik nog moest beginnen.
Maar ergens,
tussen adem en beweging,
trok iets ouds in mij wakker:
het meisje van acht
dat lachte om handklapspelletjes,
dat danste…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 In het hersencafé
waar wachtenden hun gedachten neerzetten
als jassen over een stoel,
haalt Jim mij op.
Hij weet de weg
en ik ook -
al is het een weg die kronkelt
door twintig jaar
van stemmen, vragen, schaduwen.
Aan de houten tafel
staan twee vreemde apparaten,
stil als dieren die niets verklappen.
Vandaag ben ik stabiel genoeg
om niet…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Een stem in mijn hoofd
vervulde ooit de ruimte met lente,
maar werd drukkend –
één woord: mislukkeling,
golvend door de dagen als een schaduw.
Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.
Was dit alles –
beton…