2135 resultaten.
droomster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ergens
ver weg
waar niemand nog is geweest
ligt haar land
Dromenland
met zachte toetsen
creëert zij haar spinsels
die vastplakken aan je netvlies
laat haar maar dromen!
het dromenzand
waar zij mee sprenkelt
brengt haar dichterbij
laat haar maar dromen!
op haar eiland
doorkruist zij het firmament
dag na dag opnieuw
zo wij slapen…
uitgestorven onbekendheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
740 roedels komen dichterbij
vanuit het oosten
het glorieuze rode ochtendlicht
doet verworpenen ontwaken
uitgestorven toch ontdekt!
een kleine zwerm
onbewust van de gevaren
strijkt steeds westelijker neer
boeren worden weer onrustig en bang
voor dit onbekende,
zoals in vroeger tijden
er zat er één in mijn tuin
wat heb ik een hekel aan die…
evenknie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 mijn muze
in al haar naakte puur
letterlijk geeft zij alles
rakend tot op je knoken
fileert zij geheel
ook zichzelf
een dichter die zich niet bloot kan geven
raakt je niet...
haar woorden
mijn bijbel
haar liefde
mijn adem
haar zijn
mijn leven
alles
geven
zoals
ik…
bij onraad bel 144
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 in de bossen bij Wassenaar
tijdens de jacht op wilde halal zwijnen
is een ontdekking gedaan
of hij uniek is moet nog blijken
de cransoloog van het NFI
is druk doende met onderzoek
zijn eerste bevindingen
laten evenwel het ergste vermoeden
deze ondersoort van de Homo Politicus Hagiënsis
blijkt een nieuwe species te zijn
uit andere delen…
Pourriture Noble
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.185 rottend rijpende eerstelingen
het containerlid blijft gesloten
beschimmelde jaren geven extra cachet
dat wordt de erfenis,
mijn Opus Magnum!
talmende woorden
worden uitgestrooid over het oppervlakte
allesbedekkend geven zij naam aan
onbekend bekend
eindelijk, vrezenden,
de ultieme monolitische waarheid
het heelal zal stoppen met draaien…
het getal der woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 mystiek omringt woorden
elke letter draagt bij tot het gewicht
dat in de schaal gelegd wordt
welk een massa kan een mens verdragen,
wat verdampt als angels share?
het residu dat achterblijft
gewogen aan de hand van
eenentwintig gram
woorden en daden kunnen doorslaan
of balanceren op de rand
ik weeg mijn wit en letters
zorgvuldig als een…
ik lach bij het zien... (zingend)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
700 harde, zachte woorden
ik spreek ze elke dag
ik schrijf ze elke dag
denk niet hij is onevenwichtig
schommelt niet, maar scheurt
van het ene naar het andere uiterste,
dat is mijn aard,
ok, een beetje uit balans
de magie van woorden blijft
evenals dat van het leven
wonderlijk toch
ik schrijf kruispuntigen
doordelende tot de priem
scheidingsvlakkerige…
Tragoidia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
698 […]
Hij: zie mij hier,
bovenop neerkijkend
Koor: wij zien hem
hoe hij overwonnen heeft
maar zijn licht is dof
schenkt ons vandaag geen vreugde
Hij: mijn zucht naar roem
bracht mij hier hoog
maar ik heb nagelaten, nagelaten!
Koor: in zijn eerjacht
Midas aanrakingen
ontnam hij levenden
alle lucht
Hij: deze bittere smaak
de eenzaamheid…
bicinium
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 wij zijn elkaar vergeten
ik zie je gelaat niet meer
toch klinkt onze muziek
in oneindigheid door
bij het versterven
van de laatste noot
vinden wij ons weer
ademen samen…
mijn monster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 mijn hart bonkt in mijn borst
de kamers gooien de deuren los
kunnen haast niet verwerken
zo groot mijn angst, doodszicht
hoek na hoek en bocht na bocht
dring ik verder door
onafzienbaar doolhof van mij
met in het middelpunt…
de afgerolde levensdraad, mijn houvast
geliefde, verlaat mij niet!
ik keer terug naar jou
na mijn gevecht…
vierdaagse
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 het lege voetpad
laat een versleten zool na
bloed zweet en tranen…
verbum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 maagdelijk smaragdig
zo ontstaat menig
maar vaak teniet
bezoedelenden loeren
grijpen hun kans
het groen verlept
dan het droog en flets
uiteindelijk stof tot stof
stof dat geen leven herbergt
nooit bezwangerd door epiek
ik stop het in een foedraal
vergezeld met hoop en rede
wanneer de Dodo weer foerageert
kom ook ik weer tevoorschijn…
Gedichtendag 2012
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 men schrijft
zo’n tienduizend jaar
poëzie naast verslagen
verslagen poëzie
het woord is altijd sterker gebleken
geschiedenis, lyriek, epiek, liefde, dood…
het was en geeft ons de toekomst
wie anders dan de dichter
kan verhalen over oerknal
een bezoek aan blauwe maan
springen door meanderend water
de o zo tedere eerste zoen?…
Iphigenia gedood door Euriplates
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 […]
(Een woonstee op Thira.
Slaapvertrek van Iphigenia en Euriplates.)
Zij: ons kind dood geboren
ik opgedroogd
wat zal er van mij worden?
Hij: Zeus terwille
trouwde ik u
een kindermoordenares
Medea’s evenknie!
Zij: zeg mij dat het niet zo is
ik verdoem mijzelf
de dood van het kind
was een ongeluk!
Koor: o wrede hatelijke liefde…
konkelfoezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
497 de wisteria beschermd niet meer
genaakbaar voor alle priemende ogen
ik hoor ze smoezelen;
kijk, daar zit hij de zogenaamde
rijgt wat woordjes aan elkaar
waar niemand iets van snapt
ze zeggen dat hij door lotje getikt is
die rare kronkels vertolkt hij
wij begrijpen hem niet
kennen hem niet, hij is een bedreiging
kijk, zo wij bloemkool eten…
schouderblik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 ik had een droom
steeds, als een leeuw in een kooi,
liep ik langs een poort
peinzend in gedachten
zou ik aankloppen of zal hij zich vanzelf openen?
heel mijn leven ging aan mij voorbij
zelfs ik zou toch wel een plaats verdienen?
het plein ervoor
bezaaid met lijken,
onder en over stoeten
die de zeven poorten beliepen
ramshoorns bliezen als…
schedellicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 hier hoog
mijn ogen zien
achter de bolling
begint de lucht te trillen
schemer verliest
horizon beweegt
ik wil hoger
zien
maagdelijk licht
begroet mij
die eerste straal
mysterieus
ontploft in mijn schedel
daar schijn ik…
Stasimon II
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
623 Muziek der sferen
pak uw lier
en de auloi
wij bespelen de natuur
zingen van Panta Rhei
zo de mens op
zijn wereld is
Helios beschijnt
in grote genade
Gaia, ontstaan uit
aarde water lucht en vuur
is gracieus genereus
tezamen bieden zij
Euriplates zijn jeugd
hoe de liefde
tussen ouders en kind bloeit
hij, Euriplates…
flegmatisch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 vriesrot
verhard mijn woorden
knoken pijnigende kou
neemt bezit over
mijn bevroren vijver
sluit hermetisch
in kout
het gevrorene breekbaar
gure ijzige kille
haast frigide gedachten
monden wakkerig uit
in rillende zinnen
die warmte zoeken…
- 9.8
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 klapperende blote tanden
rillender dan rillend kippenvel
knarsende schollen op mijn hoofd
ijsgepriemde kierige ogen
bevroren sneeuwstijve knoken
aanvriezende polaire adem
maar ja, de hond moet uit…
gaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 nog een douche
ruiken aan de handdoek
licht uit
gewone kloffie aan
even een bak koffie
het laatste shagje
brief neerleggen
de deur uit
sleutel in de brievenbus
gestript het pad af
dat was het dan…
Buitengesloten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
637 ik vraag mij af
waar mijn sleutels zijn
kan er wel naar fluiten
ze liggen buiten mijn bereik
hoe ik ook zoek en kijk
het heeft totaal geen zin
vandaag kom ik
dat gedicht niet in…
adres onbekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
648 eens
droomde ik een droom
in een droom
kaal ruig woest en leeg
de ruimte
ik legde mij neer
en droomde daar over mijn eigen wereld
nooit zorgen over eten en drinken
een beschermend dak niet nodig
immer achtergrondige muziek
ik zou volmaakt gelukkig zijn
maar een donkere wolk
deed mij beseffen dat deze
droom in een gedroomde droom
intens…
Impromptu nr. 2
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
427 Allegretto 98
“Schneit hats!”
in de nacht
is het gebeurd
bovenop
en hier voor de deur
wit zover het oog ziet
daar maagdelijk
betreden vlakbij
magie van sneeuwmist
kietelt mijn ogen
de berg! de berg!
hij roept!
ik geef gehoor
zijn koude omarming…
verloren zielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 licht weegt zwaar op mij
sluit mijn ogen
en ben gewichtloos
jouw graf doemt op
maar de pijn raakt mij niet
ik weet mij dichter…
lucht is pure liefde
waarop ik leef en zweef
alle energie die je liet
weet mij te doordringen
maar jouw pijn raakt mij niet
er is geen zeer meer
vervlogen angels share
achtervolgend leven valt
niets raakt ons…
een boom op het veld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 er staat een boom
op het veld
zijn verloren bladeren
maken hem kaal
dwars doorheen
kun je alles zien
hoe een wolk voorbij drijft,
de eerste zonnestraal
je begroetend aanraakt
meer is er niet…
observant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 grijs licht
ontwaart mij mijn wereld
ik tuur de tuin in
nog niet veel beweging daar
ja, twee vissen in de vijver
een grote bruine
en een kleine gele
versuft door de koelte
het windmolentje
draait maar langzaam
vanochtend geen witte rook
uit de schoorsteen van de overburen
zwoeligheid wil mij de deuren laten openen
het buiten…
van een moeder en haar kind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 dag mijn lieverd
ik weet niet
of je me hoort,
mijn hand over je haar voelt
weet dat ik nooit
weggeweest ben
toen je klein was
stond de deur op een kiertje
was een goedmakerszoen genoeg
vond je geborgenheid
in mijn armen
en moederboezem,
werden je tranen
van onmacht en boosheid
onbegrepenheid
door mij overgenomen
…
droom je nu…
Blumine
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
480 op een plek ver van hier
staarde ik omhoog
langs de steel van een bloem
haar exploderende kleurenpracht
benam mij het zicht
gewend aan de kleurenwereld
van ontelbare bloesems
zweefde ik ertussen
zat op een kelk
snoof het melange op
dat mij bedwelmde
als een bij vloog ik
van blom naar blom
heel teder
proefde ik hun nectar…
in de lommerte van een eik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
505 gerieflijk vlij ik mij
tegen jouw brede bast
sterke doorleefde armen
beschermen mijn boven
diepe zelfverzekerde ankers
behoeden voor wegwaaien
hoe wij al vele jaren
elkaar bijpraten
lief en leed delen
ik werp mij neer op het gras
en smeek je teder te zijn
overwortel mij
maak me deel
bij jou ten grave liggen
wat durf ik meer?…