Alle inzendingen over dementie

415 resultaten.

Sorteren op:

Laat foto's spreken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
hij streelt haar hand in een dicht bij elkaar zijn maar mist ogen en de lach die hij wel ziet maar niet herkent in zijn vrouw die naast hem zit er is geen gat in zijn geheugen alleen de opslag wil niet deugen van vroeger weet hij alles af hij laat foto’s spreken kleurt sfeer en stemming in van gisteren is hij alles al vergeten…
wil melker2 december 2014Lees meer >

De kou van stenen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
hij schuifelt gaat langs licht met donkere plekken tot hij niet verder kan voelt tegenstand in zoeken naar een opening wil door naar de andere kant raakt met onzekere hand ziet ruimte draaien stapt zonder houvast in lopen op de tast de lichte plaatsen zijn verdwenen hij rilt voelt de kou van stenen…
wil melker30 november 2014Lees meer >

Als ogen lachen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 599
hebben wij het eigenlijk wel begrepen dat niet alleen bloei telt in een mensenleven maar dat naast groei ook de laatste jaren vertrouwen en geluk een eigen koers gaan varen leren accepteren dat complexiteit naar eenvoud terug gaat keren en het vroegere ontdekken nu afscheid nemen is zij raken zacht aan leven mompelen woorden die…
wil melker17 september 2014Lees meer >

Verduistering

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 983
ze weefde een gordijn uit haar gedachten en maasde er zorgvuldig het verleden in het aller-langste deed ze over het begin omdat ze toen nog dikwijls zat te wachten doch op een dag had zij dat opgegeven want er kwam immers niemand op bezoek ze schreven enkel nog hun namen in een boek en bezwoeren dat ze lang waren gebleven maar zij het allemaal…
sacrajewa26 oktober 2009Lees meer >

Kind

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Het kind in haar wil rennen ver weg van haar zorgen Het kind in haar wil zijn en niet wegkwijnen in pijn Het kind in haar wil rennen ver weg van haar zorgen het kind in haar wil leven in vandaag maar ook naar morgen Nu wil het kind in haar graag spelen maar zij kan enkel spelen met de wind het kind in haar wil rennen maar Gestorven is haar…
Evelyn27 november 2009Lees meer >

Verdwaald in de tijd

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Langzaam verdwijn je uit je lijf In vage reizen door het verleden beleef je angsten opnieuw Op de wand tegenover je bed zie jij taferelen die voor ons verborgen blijven We zoeken je in een enkel woord dat je af en toe ontglipt En vinden je als een in de tijd verdwaald kind terug…

Keek langs me heen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
ik heb je geroepen maar je was al naar binnen gekeerd pakte je handen om je te raken en laten ontwaken uit lethargie je lachte maar keek langs me heen zonder een blik van herkenning leek blij met de aandacht sprak onverstaanbare woorden over wat jij in je geest hoorde keerde langzaam weer terug naar de onrust van zoekende vingers…

oma - poëzieprijs 'Boekje Open' - 1996

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.461
Oma Je rimpelige hand trekt me terug in het verleden Je troont me mee naar je kindertijd Je hebt geen band meer met het heden Het leven geeft je geen respijt Ik voel het beven van je hand Je woorden blijven on-af-gebroken zweven Je bent op weg naar de overkant Ik maak me van je los en laat de liftdeur tussen ons schuiven Buiten…

alzheimer...

netgedicht
4.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.602
en in de flarden mist van mijn verwarde geest zoek ik naar mijn naam, naar wie ik ben geweest. ik dwaal rond in mijn verleden tijd maar stilletjes aan raak ik dat ook kwijt. Ik huil van wanhoop, diep verdriet en pijn, deze eenzaamheid, wie kan begrijpen hoe dit lijden moet zijn. maar soms, is er een flits, héél even dat moment, dan is…

het is zo ver

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 873
het is zo ver na vijftig jaar zegt ze: ik ken u niet…

Valt als een wit gordijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
herinneringen sneeuwen nog niet erg hard maar wel gestaag de zuivere kristallen die het binden blijven helaas erg vaag ze stuiven en dansen ongrijpbaar door wind speels als de lach van een kind alleen in luwte verpakken ze langzaam het zijn binden is moeilijk te vatten vragen blijven niet aan het antwoord haken onzekerheid valt…
wil melker7 februari 2014Lees meer >

Voortijdig gestreken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
ik zag je op de tak koppie wat scheef jij had alles wel gehad vleugels die niet wilden vliegen voortijdig gestreken door kaalheid en pijn de zin in het leven was je al even vergeten omdat slapen rustiger bleek dan ontwaken toch laat je nog het koppie niet hangen in een intens verlangen om bij ons te zijn…
wil melker16 januari 2014Lees meer >

De grote oversteek

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Wij worden op de proef gesteld zegt de man en Jeronimo tuimelt de stilte in. Weg van de ziekenkamer, weg van necrotisch weefsel, morfinepleisters, de geur van dood. Hij loopt op de zeereep af en kruipt tussen de hoge helm. Hier, op het balkon van het continent voelt hij zich thuis. Engelland is onmeetbaar ver, Engeland haalbaar. De rust is tijdelijk…

Een snel dispuut

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 695
waar het vroeger bliksemde in een snel dispuut neemt nu traagheid toe met de minuut antwoorden hangen in de lucht maar trekken in een lichte mist aan hem voorbij hij kan ze niet meer raken wolken die de hemel maken het blijft een brij toch is er soms een open plek waar een nieuw vergezicht hem zekerheden geeft die hij al tijden…
wil melker5 september 2013Lees meer >

Afscheid nemen kon ik niet.

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Je bent er nog. Ik praat met je. Ik schenk je thee in. Geef je een koekje. Vertel van alles over iedereen. Nee,ik ben je zuster niet. Je laat me lachen en weer huilen. Ik zet de bloemen op de tafel. Zoek je tas na voor kam. Je vertelt me over deze morgen Nee,ik ben je zuster niet. Je zegt me wat je zal gaan eten En vraagt of je fiets…
Gea Donker10 januari 2011Lees meer >

De blik opzij

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 612
dagen gaan al trager steeds vaker glijdt donker de middag in ontbijt en avondeten zijn vergeten honger is ook over tijd wekken is een scene wakker worden is er eigenlijk niet bij toch is er af toe ineens de blik opzij een lach die stilaan breekt een onverwacht moment dat in het brein komt bovendrijven zijn emoties afgeeft…

Huilt het alleen zijn

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 713
dagen tellen niet meer de stukjes ontbreken waarmee zij tot weken worden geregen niemand puzzelt er nog foto’s verkleuren de echtheid van het gebeuren is slechts herinnering toch schrijnt het gemis huilt het alleen zijn nog bittere tranen om de hand die er niet meer is…
wil melker22 februari 2013Lees meer >

Geheugen

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
Aaneengeregen prachtige tijd, voortijlend naar de eindstreep, jeugdherinneringen in kleur komen steeds dichterbij, traag en onverbiddelijke is de vaste kille greep. De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan, ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom, die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan. Hoopvol wachtend op…

Vergeten te leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 836
Hij staart achter zijn ogen waar geen antwoord wacht alleen van buitenaf is beweging zij trekt de riem wat steviger hoe vreemd kunnen ogen kijken splijt hun wereld uiteen hij loopt naar de verkeerde kant het kind wrijft aan zijn kin de man stamelt “oude gewoonte” geeft hij zijn naam aan haar in herinnering.…

aangezicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 848
mocht ik ooit je naam vergeten en je tranen aanzien voor een lach weet dan dat ik heb geweten dat jouw gezicht naast het mijne lag…

Kindvrouwtje

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.028
je wilt me lezen met je vingertoppen in je ogen die bevreemde blik je trage stem vraagt wie ik ben sjjjj stil maar sluit je ogen en luister naar muziek van toen ik wieg ons met het kind, dat geen weet heeft van wat leeft in de diepte die ik ken…
Hanny30 oktober 2011Lees meer >

De zoveelste ronde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
vingers priegelen met een touwtje je hoofd zwaait heen en weer je sloft de zoveelste ronde wilt u een koekje meneer maar de trommel is leeg je ogen en lach zijn een schaduw van wat is geweest zacht dansen de stofjes in de reepjes middagzon je slaat naar een bromvlieg die je zelf verzon ik kus je tot een volgende keer hulpeloos…
wil melker6 oktober 2012Lees meer >

Scherven schitteren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
wanhopig werd het zoeken naar de man die hij was gebroken als glas in scherven schitteren de stukjes leven van weleer ik vind hem niet meer samen zijn we terug gegaan soms klinkt in ontmoeten zijn stem en lach weer van vroeger langzaam worden zijn foto’s uit verleden de werkelijkheid van heden…
wil melker18 september 2012Lees meer >

In omarming

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
zij kan nog lachen om foto’s uit de oude doos met broze vingers wijst ze haar kinderen aan niet allemaal met naam in warm geluk is zij weer terug genietend van die uren pas bij het afscheid komt weer de onzekerheid in het zoeken naar vandaag de vraag van wie bent u er een neem ik in omarming mee…

Spelen met de tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
jij ziet wolken maar het weer kun je niet duiden bos kent voor jou geen bomen meer je kon ze allemaal dromen zit te spelen met de tijd terwijl vandaag al door je vingers glijdt nog ben je vriendelijk maar de achtergrond donkert onzekerheid wij zijn vrienden ook al weet je onze namen niet blijven bij je voor altijd…

De donkere kant

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
ik zag de kracht uit de lijnen in je gezicht langzaam verdwijnen groeven verdiepten zich in het weinige licht uit de donkere kant van het leven toch waren je ogen soms helder en kwiek in reactie op de fysieke tragiek zij spraken woorden die lippen niet konden zeggen handen die zinnen uit moesten leggen je lichaam is nog lang bij…

Verdwaalde ik

hartenkreet
1.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.611
Het gaat me wel aan mijn hart. De pret beleeft een nieuwe start. De omgeving begrijpt mij anders. Zij vinden mij momenteel verward. Ontspannen loop ik mijn doelen af. Langs elke hoek zie ik mijn schoot. Terwijl ik mijn sporen vergeten ben Ligt daar mijn emotie open en bloot. Zij vertellen mijn naaktheid te zien Terwijl ik mij netjes gekleed…

Soms helderen je ogen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
stofjes dansen in de middagzon met op de achtergrond het ruisen van de populieren handen in je schoot vingers nog altijd snel met hun onvermoeibaar pluizen pakken spel soms helderen je ogen als herinneringen in gebroken glas hun scherven laten glinsteren je zit zoals je was sprankelend en transparant maar nu fragiel het zonnetje…

Vingers vinden pluizen

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
je bent wat traag antwoorden zijn vaag denken lijkt langer te duren door het in de verte turen in theatraal gebaar zoeken je handen mee vingers vinden pluizen als tijdelijk houvast wij tasten samen af of dat wat wij hadden nog kan vonken maar er blijkt slechts een zwart gat dat onontkoombaar groter wordt waarvan jij de randen…
wil melker31 januari 2012Lees meer >

Weer thuis

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 881
Ik weet nog wel hoe het vroeger was onschuld huisde in de muren in de geur van de bloemen kon ik onopgemerkt schuilen klein en overzichtelijk onbedreigd door haar sterke hand onverschrokken daagde zij de buitenwereld uit ik zweeg en keek in haar dappere ogen nu kijk ik in angstige ogen die wereld heeft haar bedrogen ik pak haar hand en…