1956 resultaten.
Zo blauw en zacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
781 Wij lagen na het middagmaal
hoorden bonken tegen het raam
Ben opgestaan en trof een pimpelmees
op het binnenkozijn, in mijn hand gedaan
Ik riep je naam en je kwam kijken
was net als ik geroerd door kleurenpracht
door onvermoede tederheid zo dichtbij
Voorzichtig de vogel op het balkon
beschut tegen mogelijk gevaar
er een vetbol bijgezet…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Het begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Wij huilen tranen omdat iets ons raakt
het is een teken dat het hart ontwaakt
Het kan zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons…
Weerspiegeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 In jou zie ik mij
Weerspiegeld
Als jij daar bent
Constante stroom van esprit
Lachen diep van binnenuit
Wij spelen met levenslust
Dartelend over de toppen
Van jouw en mijn kunnen
Spitsvondig, elkaar te slim af
Samen opgenomen in zonlicht
Jij was weer even thuis
Nu pas het besef van stilte
Kun je zo eigen worden
met de ander?
Ik…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 kleurt in
zwoele streken gestreeld
door de nacht
Die slaap laat aantreden
en ogen doet sluiten
Het verkeersgeluid verstomd
De lichten dimmen
Zacht
Niet alleen 't
laatste rondje met
de hond langs het park
wat zo anders geurt in duister
en geheimzinnigheid ritselt
in 't schijnsel van 'n halve maan
Het is een gevoel van
verbonden…
Gehecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 En toch..
al ken ik je niet echt,
weet ik hoe je
lacht en klinkt
en heb soms ook verdriet
uit jouw lichaamstaal gelezen
Ik ken de uitdrukkingen op je gezicht
en weet hoe jij je koffie drinkt
't voelt zo warm, vertrouwd
Twee lentes kruisen
onze wegen, jij helpt mij
en ik pak dankbaar
jouw beide handen aan
geborgenheid mengt met liefde…
Selectief
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Leeft harmonieus
in besloten verbinding
door gepaste grens.…
Grijsheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 gewapend met hark
gaat hij de strijd aan
met een dennenappel
langzaam ademt
tijd aan hen voorbij
of toch
achter de vrouw in de rolstoel
pronkt het graf van een meisje
zij werd slechts twee jaar…
Zielsverbonden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
779 We konden ons
wel voorbereiden
op het moment
van overlijden
maar niet
op hoe het voelt
nu jij er niet meer bent
Het afscheid
was een momentopname
maar de leegte
die daarna ontstond
die diepe afgrond
die blijft altijd
Ooit waren we samen
nu leven we
in verschillende lagen
van ruimte en tijd
fysiek gescheiden
maar zielsverbonden…
Mijn trouwe smartphone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 Mijn trouwe smartphone
is mijn beste vriend en vriendin.
Hij en zij verbinden mij
met de wereld.
Steeds geef ik, hem of haar,
rust die zij of hij verdient.
Hoor, een merel zingt!…
Gewassen sieraden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Verbonden met gewassen sieraden
door een visioen uit de realiteit
een souvenir met een zachte aanraking
die mijn zintuig weer verleid.
Knopen die het geheim bedekken
met opwinding tijdens de verwachting
ontrafelt het geheim mijn illustratie
om intiem te blijven bij de verbeelding.…
Lichtdragers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Samen draag je licht –
al zie je ‘t zelf niet;
het straalt voor anderen
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
het wijst een weg
die je zelf niet ziet
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
een toekomst wenkt
die er zeker komt
nabij en veraf.
Samen draag je licht –
maar in aarden vaten
die gegeven zijn
nabij en veraf.…
Onze rode draden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
520 Ik zie de gekleurde draden.
Ik zie ook de taaie vezels,
die onze weefsels vormen.
Dat zijn onze levensverhalen,
geweven uit angst en moed.
Het zijn onze gedichten.
Zie de rode draden lopen,
die ons innig verbinden.
Met onze wondere wereld,
en met elkaar.…
[ Binnen elk verhaal ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Binnen elk verhaal
een nieuw verhaal, zo lijkt het --
heelal te werken.…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…
De Buurtverbinders
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
535 Donald Trump kwam.
Geert Wilders komt eraan.
Buurtverbinders zijn er al!
Met het oog op de toekomst.…
Rode draden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 Mensen voelen zich eenzaam.
Buitengesloten.
Onbegrepen.
Uitgestoten.
Suïcidaal.
Mensen raken de rode draad kwijt.
Vallen, maar staan toch weer op.
Wie opgevangen wordt beseft,
dat rode draden ons verbinden.
Vriendschap met ons hele hart.
Atomen met moleculen.
Liefde met elkaar.…
Haar elasticiteit
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
532 Ware liefde als een visioen
in eeuwigheid verbonden roept
als een echo door mijn oorschelp
dat de verbintenis doet vangen.
Verlegen rood pompt mijn hart
door een temperament lichaam
die ik niet meer kan omarmen
maar psychosociaal heeft bevangen.…
Hut
gedicht
1.7 met 11 stemmen
4.110 Toen ik de hut verliet waren er mensen
tegen wie ik aankroop, bij enkelen meende ik het.
Ik weet niet wat er dooide, er kwam al zoveel in me om.
Wat was hij even een baby. Bleef maar jengelen
om verhalen van de walvis in de man. Hechtte wat
waterpsalmen af. Ik dein
op een matras. Alsof me iets wiegt maar het gaat
te hard. Weinigen komen onder…
Via Via
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
mijn ubuntu
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
het lichaam mensheid
dat hongert om te leven
Meer niet, geen avontuur
geen toekomst
alleen jij en ik
hebben die illusies
als…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Jij op je balkon
met een herinnering
een mooie herinnering
een mooie avond, stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar…
In het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Als je geluk hebt groei je
langzaam
beschut door familie
Je begint bij het begin
het netwerken
in de grond
Je eet langzaam, maakt
centimeter voor centimeter
elke spiervezel sterk
en vormt een stevige huid
om een reus te worden
zoals toen
er nog geen mensen waren
en je het leven kon tellen
in eeuwen, in duizenden
nieuwe manen…
Alleen, niet alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Ik preek niet, ik ga mijn eigen weg
Niet echt, want waar ik ga is al een weg
Ik preek niet, ik heb gemengde gevoelens
over wat ik weet. Ik ben niet bijziend
Ik preek niet, ik werp ankers uit, duizenden
boeien overal in zee voor wie rusten wil
in vertrouwde woorden
en samen mens wil zijn
Blij, dan samen gelukkig
Verdrietig, dan samen verdrietig…
Mijn liefste lief
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
453 Elke minuut en elk uur zet zich dan in memoires om
ook angsten hebben hier hun weg echt wel gevonden
naast wat verborgen was, wij verstonden en leerden
in elkander begeerden zo verbonden zoals we konden.
Dus als ik nu de toekomst gewoon zou mogen lezen
voorspel ik dagelijks 'n feest omdat wat met jou geneest.…
Draaien om niets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 We draaien rond......rondom de zon
en al wat draait, .......om wat dan ook
dat wordt vanzelf......ook zelf iets ronds
Mijn hoofd is vol, .....mijn hoofd is ijl
het bed is groot........en wij zijn klein
we zijn wel echt, ......maar snel voorbij
We draaien rond, .....rondom de zon
de sterren draaien...om elkaar
een echt heelal........rondom…
Wetend Gevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Ik leef: momenten
waarvan ik niets weet
en niets kan weten
Pas een fractie van een seconde
erna besef ik het –
mijn verstand verdeelt het
in mezelf
in anderen en objecten –
wat er allemaal niet is
wanneer ik leef, dan ben ik
één met alles
zonder dat
er aandacht en zintuigen
aan te pas lijken te komen
Het is gewoon zo en kan niet…
[ Elf jaar: mijn liefste ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 Elf jaar: mijn liefste
gaat naar huis met de liefste --
die ik heb gehad.…
Mensenmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 We dansten naar een nieuw jaar
in de utopie van de muziek
en de Gouwe Ouwe
liederen van liefde
verlangen en verdriet
die in onze longen wonen
en onvoorspelbaar ineens
uit de diepte van onze adem
naar buiten komen
strelend of stormend vol
ervaringen die ons laten
voelen wie we zijn en waar
het om gaat, de eeuwigheid
van ons leven te…
Hologram van het heelal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Alle elementen die we schikken
in het Periodiek Systeem, de allereerste
bacteriën en ook wij, mensen
zijn scheppers van het heelal
In tijd en ruimte veranderen we
de energie en schrijven we mee
aan de onvergankelijke feiten
aan de randen van zwarte gaten
Die informatie bestond al
als de Schepper
die er met een oerknal
ruimte en tijd aan…
In de trein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 kijken weg
het treinraam
een wereld vliegt voorbij
boerderijen weilanden
een dorp een stad
piepende remmen
verbazing schrik
wat is er aan de hand
wat is er gebeurd
een lichaam op de rails
bewegingloos
ambulance politie
vreselijk vreselijk
ze praten vertellen
hun verhalen
emoties verdriet
in de coupé zes mensen
voelen verbondenheid…