312 resultaten.
VLIELAND...LIEF EILAND
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
249 Soms staat het water me tot de lippen
dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets
dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok
en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan
Vlieland is het geworden...een lief eiland
zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand
even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…
Van grote naar kleine grazers
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
534 Hans Klok vindt het maar zielig voor de dieren.
Doe al die grote grazers van de hand.
Karkassen rotten weg in Flevoland.
Het volk stort zich erop als een stel gieren.
En is er straks weer plek in overvloed,
dan tovert Hans konijnen uit zijn hoed.…
ik spot met oneindigheid
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
953 Ik geef je vandaag gratis het witgrijs
de vleugelslagen van ook de meeuwen
de laaghangende wolken die verhuizen
wellicht van Friesland naar Westmaas.
Het is altijd een ik en de laatste fase samen
met ook een nieuwe dag.Een die eigenlijk
wil wensen de hele dag aanwezig te blijven
om iets te betekenen voor de gewone ander.…
We gaan met z'n allen naar de Maan
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
984 hebben water, we kunnen naar de Maan
Voor 1 liter water zou het om 10 duizend kilo Maanzand gaan
Genoeg zand toch, op die Maan
Daar halen we nu dan ons water vandaan
Voor het geval de aarde niet zal overleven
Want Moeder Aarde heeft ons al zoveel gegeven
De grondstoffen hier zijn helemaal op
Dus gaan we gewoon een eindje verderop
We verhuizen…
WEER IS HET SEPTEMBER
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
550 glinsteren in de ochtendzon
het is nu tijd voor binnenvetten en wat nagezomer
maar iedereen weet: het is voorbij tot aan mei
we hebben hopelijk zoveel vaart gemaakt
dat we we kunnen doorrollen tot aan kerst
en dan omhoog precies tot aan 1 mei
ik denk dat het wel weer gaat lukken
je krijgt er routine in zeg maar
ik ga ook niet scheiden of verhuizen…
uit de serie: Ware nachtmerrie IV
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
631 Je kijkt me nog steeds aan, zegt
kind, alles uit jouw droom is waar,
wij zwijgen, spreken over muggen,
hoe simplistisch was leven ooit,
wolken verhuizen alles is sterfelijk.
Voetnoot:
Gedicht n.a.v. van een maand lang dezelfde droom
december j.l. een man die mond en hals kanker oploopt
een ware nachtmerrie.…
‘Naar Canossa gaan’ (1077 n.Chr.)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
479 Nu begon het Hendrik te duizelen,
hij dacht na over verhuizen, vroeg
een Portugese schipper in de kroeg,
die verbitterd over ‘Nossa Navio’ fluisterde:
‘Ons schip wilde dat mijn twee maten en ik
samen de ceremonie op zee deden,
maar zij waren intussen overleden.…
Er bestaat helaas nog geen vredesmedicijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Zelfs de straatkatten kijken, loeren hongerig naar prooi
nu een hele stoet veldmuizen die op het punt staat
te verhuizen, vertrekt uit schuren van graan ontdaan.
Zij zullen dit seizoen liever naar naastgelegen schoven
staande op, naar de uitgebreidheid van akkers gaan.…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen ratten of muizen,
Geen jaarlijks verhuizen,
Geen kiespijn of jicht!
Geen kinders die razen,
Geen stof in je glazen,
Geen vuil op je stoep!
Geen stenen voor krenten,
Geen Brabrantse centen,
Geen nachtlijk geroep!
Geen vochtige muren,
Geen twist met je buren,
Geen snoepzieke kat!…
dire op de rij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.133 – tijdelijk althans – via mickey en minnie tot minkey mouse
tweemaal per dag moest mijn papa mijn mama prikken
dat was soms best even schrikken en schikken
waardoor mijn mama steevast uitgeteld de dag afsloot
groter groeiend ging moeders schoot mij knellen
maar de gebelde ooievaar meldde per voicemail verhindering
zodat ik mij ter verhuizing…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 Waarheen, o bomen, vaart gij, die,
te vroeg eilaas, onterfd, onteerd,
ik een en al verhuizen zie?
Wie weet wanneer ge ook wederkeert?
Waar is het dat gij henengaat,
alhier en ons allene laat?…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 oceaan van mensen
Wil ik niet als gewonde worden gevonden
Ze herkennen mij niet, niet mijn ogen
In het ovaal van mijn gelaat gebogen
Om een verlangen in mij geboren te zien
Als een silhouet die muren van de straten wil behangen
Om mezelf te bekoren
Ik laat me dragen op de armen van de wind
Als een vogel die nergens kan huizen en moet verhuizen…