6043 resultaten.
Niets meer te zoeken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 Licht voor het hoofd
Licht voor de ziel
Net-op-tijd
Toen er voor mij in het leven
Niets meer te zoeken viel…
Ik ben het niet, zegt hij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Ik ben het niet,
Dus ik ben,
Zegt Matthijs,
Wat volkomen logisch
Is voor de mens
Die voortdurend op
Zoek is naar zijn
Eigen Ik, de mens
Die hij was,
Die hij werd,
En die hij
Zijn kan
n.a.v. documentaire Mark Schmidt over leven met autisme
Nederland 1, NCRV, maandag 8 oktober 2012…
Kwikzilver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Het was een soort van mens, die met zijn macht,
De vorm aannam van wat men hem ook dacht:
Pechvogel, durfal, of verdrietig kind,
Een stille storm, koel briesje, of een wervelwind.
Tot op het heden weet ik niet
Of hij was wat ik zag, of wat men ziet,
Of wij eerst zagen en hij was nadien,
Of hij dat was wat wij graag wilden zien.…
Als Woede het podium betreedt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Als Woede met
Bravoure het podium
Betreedt, en Angst
Roemloos door de zijdeur
Is afgegaan -
Dan neemt Agressie
Als doublure zijn
Rol probleemloos over,
Nadat Geduld voorgoed
De benen neemt…
De wind vertelt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
832 hij staat hier klein en eindeloos te wachten
zo deerlijk kwetsbaar blauw – maar hij verbleekt
vaalwitte vogels stalen ooit zijn krachten
de wind vertelt: hier huist een hart dat breekt
zo deerlijk kwetsbaar blauw – maar hij verbleekt
en ik zak altoos dieper in de dagen
de wind vertelt: hier huist een hart dat breekt
hij legt zich neer – ik…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 De hoogste piek van berusting
zal ik nooit bestijgen, ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen en sluipen
contouren uit de mist
van de gestreden tijd.
Peinzend tuur ik naar boven, te
ontwaken - op door vlijt en twijfel
- uitgesleten treden, op een ingeslapen
winterdag verlaat ik mij op de
dromenmaker die ik aan de gene zijne…
Tussen de dagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 Zwijgzaam loop ik
Met mijn andere zelf
Als reisgenoot
Door eenheden die
De tijd lijken
Vast te houden
Op weg naar de
Oneindigheid -
Geleidelijk zie ik
Dat het lukken
Gaat en dat
Wij samen -
Hij en ik -
Tussen de dagen
Zijn gevallen…
Adem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De adem die
Mij het meest
Nog beklemt is
De adem die
Mij door angst
Is ingeblazen…
Mijn boeken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 Boeken over mensen
over hoe zij op hun zoektocht gingen
rivieren waren onrustig en breed
zeeën waren diep en wild
woestijnen waren echt droog
zelfs geen fata morgana verscheen daar voor hun ogen
hun strijd om te overleven
over deze mensen en hun reis
verhaalden mijn boeken
maar zij zaten op hun Ikea bankstel.…
Over aanhikken.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Heb je net als ikke
Weleens ergens tegenaan lopen hikken,
Bijvoorbeeld tegen een beslissing of besluit,
Komen we er samen uit
Of word het slikken of stikken.
Men weet het nooit vooraf,
Wijsheid komt pas achteraf.…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 (nog altijd draagt de tijd mijn wonden...)
elk beeld vertelt een oud verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar…
Doof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Doof was ik
Jarenlang voor
De nagalm van
Mijn gedachten
Onbewust van het
Leed dat zij me brachten
Nu ik met mijn ziel
Beter luisteren kan
Helpen ze me juist
Op weg, mijn helpende gedachten!…
Visie door een vlieg
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
633 met tijd gebroken, wellicht ontspoord
op de trein gestapt
een oude liefde opgedoken
in de kroeg gezeten met halve vrienden
een vleugje ander leven gezien
van Sander, overdag herenkapper
‘s nachts onbetwist de Queen
divine Jasmien
en dat allemaal dankzij een vlieg
die na een dag het licht niet meer zag
ze viel dood op tafel en ik zweer het…
Over invoelbaar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Het was raar,
Maar toch invoelbaar.
Je zou kunnen bedoelen,
begrijpend meevoelen,
of aanvaardbaar.
Ik schrijf het maar effen,
Dat je het gaat beseffen.…
Onvoorstelbaar ver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Geworden uit
De wording
Van 't
Allereerste Begin -
Aarz'lend bij de hand
Genomen en zachtjes
Meegevoerd met de
Stroom van de rivier
Die 'k niet meer
Tegenhouden kon
Zonder het te weten
Op weg naar mijn horizon
Onvoorstelbaar ver…
In de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 In de verte
Wil ik wonen
Achter de horizon
Daar waar de
Laatste einder is
Wil ik mijn gevecht
Op leven en dood
Voortijdig staken
Op het snijvlak
Waar zon en maan
Elkaar zinvol raken…
Verkeersplein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Doelloos rijd ik
Rondjes op het
Verkeersplein van
Mijn gedachten -
Telkens vergeet
Ik af te slaan
Verzonken in
Mijn diepste gedachten
En weet 'k echt niet
Meer hoe'k verder
Moet gaan…
Geen benul
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Geen benul had ik
Van assertiviteit of zo
Of van gewoon
Voor mezelf opkomen
Van jullie leerde ik
Dat het nooit meer
Zo ver mocht komen
En heb ik mijn
Nieuwe leven met
Beide handen aangenomen
Met grote dank aan het SoVa-team UMCG
Monique, Wianne, Iekelien, Iris…
Aankomst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Zo vaak al
Verdwaald in het
Oerwoud van mijn
Gedachten - ondoordringbaar
Woud soms, dan weer vol
Pijnlijk lege gaten -
Heeft het licht mij
Goddank nooit verlaten
En ben ik door
De dood heen
Veilig aangekomen
Zo wordt mij verteld
En is mijn aankomst
Veilig gesteld
Met veel dank aan het Universitair Centrum Psychiatrie…
Verloren tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Dromen deed ik
Vannacht dat ik
Oeverloos en
- Vooral vergeefs -
Mijn weg probeerde
Te vinden in de
Doolhof van mijn
Verloren tijd -
Nimmer zeker meer
Of ik deze ooit
Nog naar vandaag
Terug kan halen
Titel te danken aan de roman A La Recherche du Temps Perdu
van Marcel Proust.…
de volheid van een cirkel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 ze zijn zo
gelijk verschillend
de dichters in het gedorste avondlicht
het vuur draagt gezichten
soms verborgen in een nachtverhaal
dat dromen stolt
tot onbegrepen stenen
waarop het handschrift rilt en rolt
maar ik hoor ook
kleuren knetteren, gedachten die hangen
als madeliefjes aan een hals
een warme borst
waait nog voorzichtig…
het onvermogen van het hart
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
619 het ene na het andere rouwproces gilt
in wat eens mijn thuis was
alles wacht op een teken van leven
ook jij
het lawaai neemt toe
en toch lijk je op de stilte
ik knik
dezelfde avond nog
en ontvlucht iedere kamer
waarin het zicht op mezelf
ondraaglijk is…
' t Luistert nauw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
399 Ik leef mijn ziel
In mij - die nauwer
Luistert naar wie
Of wat dan ook dan er
Ooit op aarde
Te beluisteren viel…
Licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Dat wij het
Licht mogen krijgen
Waar wij zijn -
En waar U ook bent
Zonovergoten zaterdag…
Dat nooit begonnen is
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 De goot voert af
De bus rijdt af en aan -
Als ik er niet meer ben -
Amorfe massa in
Zinloos blik verpakt
Wachtend op een
Moment dat nooit
Lijkt aan te breken
Net als mijn leven
Dat nooit begonnen is…
immer aanwezig
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
695 rituelen behartigen zijn houvast
als bevestiging van de dag
en avond
het is zijn spel
waar schaduwen niet lijken
te bestaan en hindernissen ontweken worden
door de onmacht van het zien
toon mij dan jouw huilen, jouw lachen
jouw honger
schreeuw ik hem toe
jouw spreken, jouw stem
of de grootte van jouw wereld
laat me zien
waarom…
Zoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
396 Zoeken - zegt mijn
Vaste telefoon terwijl
Alle stekkers zijn ingeplugd
't Geldt mij even goed want
Mijn innerlijke mist
Is minstens zo geducht
Mijn klacht uit ik onomwonden
Want ' t duurt lang voor ik mijzelf
Heb teruggevonden…
in het huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 al het werkelijke dat ik je gaf
is geworden tot overbodigheid
en nu ik mezelf kleed
met gedempte wind, de uren van herfst
overhoop haal
verliest elk geluid een naam
mijn naam
die als een afgewezen groet
tussen houten lippen hangt
verzwakt
door de duizend splinters
van huiverige gezichten
ik val, onzichtbaar, uit dit geheel…
OVERWINTEREN OP DE VOLKSTUIN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 2 kruiken en 2 truien
'n lange onderbroek
'n extra lekker kussen
de gaskachel's rode gloed
en dikke sokken om m'n voet
De waterketel gaat fluiten
als opgewekte wintermorgengroet
ik vind het goed om uit te houden
denk vaak aan veel meer ellende om me heen
of droom van Spaanse stranden met palmen om me heen
Of terugdenken aan vroeger…
draagmoeder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 ik zie een vrouw
haar kleren zwaar van vruchtloos water
aan haar slippen hangt verlangen
elke vinger draagt de namen van een kind
dat langverwacht haar liefde vindt
doch nooit geboren uit haar schoot verdrinkt
in pijn
“het heeft zo moeten zijn” zegt ze
en kijkt voorbij vandaag
haar handen strelen graag de haren van haar grote wens
het…