4113 resultaten.
Sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.140 Ik zie de gezichten nog voor me
hoe ze huilden bij je graf
voor hen was alles af
zij droogden hun tranen en keerden huiswaarts
maar ik bleef met mijn gedachten
zou er iets zijn wat mijn pijn zou verzachten
jij was de navelstreng die nooit was doorgesneden
jij was de toekomst gelijk met het verleden
uiteraard waren er die dag kraaien
om…
WITTE LETTERS IN HET ZWART
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.175 Winden waaien en al die winden gaan
over eindeloze velden, over paarse hei
Reeds eeuwenlang leef ik van de waan
van witte letters op een zwarte bladzij
Ogen treuren starend edoch zien niets
dan woeste stormen razend om ’t huis
Ervoor strijdt een eenzame op de fiets
aldus sjouwt eenieder zijn eigen kruis
Winden waaien en gaan weer voorbij…
De laatste draad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
897 Steeds minder herkenbaar
kwijnt het leven nog voort
de zin reeds lang vergaan
er is de wens niet meer te blijven
toch houdt iets haar nog vast
is er nog een drempel
voor de allerlaatste stap
ach moedertje ga maar
naar je eeuwige dromen
laat de laatste draad
nu maar langzaam los…
Aan je graf
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.407 Het is vreemd, mijn vriend:
sta ik weer eens aan je graf,
wens ik vol vurigheid
dat je er nog steeds was.
Met het lot en bestemming
uit mijn handen gegrist,
stel ik jou dan vragen
waar je zeker antwoorden op wist.
Soms voel ik dan niets dan de dood
om mij heen, hoor ik slechts een kille wind waaien,
het raspende gekras van de kraaien…
Labradrop
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.108 Jij hield van wa-
ter en zwemmen in de Waal
op jouw oude
dag goed voor iedereen
kind'ren waren dol
op jou. Niemand hoef-
de voor jou te vrezen
Vaak vroeg een kind of het
jou eventjes mocht aaien
jij kreeg volop complimen-
ten vanwege jouw vacht
Jouw eetlust was bijzonder. Jouw
tanden en kiezen uniek
Zeven jaren van ons leven
fijn…
Kleine man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
889 Een kleine man
Met grote dromen
Zijn blonde lokken
Waaien vrolijk in de zon
Dapper stappen zijn voeten
Door plassen en modder
Heldhaftig doorsta
Jij stormen en de wind
Met vriendjes op pad
Kleine knuistjes
Pakken ongeduldig
Blaadjes, stenen en takjes
Jij kleine man
Met je grote dromen
Verstop ze in je rugzak
en neem ze mee op jouw…
Finale keuze
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
905 En dan is er nog die keuze
waar ik nog niet uit ben
welk einde het worden zal
het geleidelijke proces
van terugkeren in de aarde
de evolutie tot stof
of de snelle revolutie
van de eenmalige kracht
in het afscheidsvuur
ook van belang is
wat willen zij
die overleven
maar dat vraag
je niet zomaar
even…
Wraak
gedicht
5.0 met 2 stemmen
13.814 Ik sta geregistreerd. Geboorte, plaats, tijd.
Ik sta voor zowat één kilo papier:
geboorteakte militie, verhuizen van daar naar hier,
politieke sympathieën, vakbondsaangehorigheid.
Daarom ben ik op zoek naar een plek op de
grens van drie naties.
Daar wil ik dan sterven.
Want ik wil met mijn dood op z'n minst het
plezier bederven
van…
Een band voor het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.323 Rust nu maar zacht, lieve tante
je hele leven zorgzaam voor iedereen
je hebt je rust meer dan verdiend
je had een hart van goud en nu staan we alleen
Onze band is er al heel lang
heel mooi, speciaal en fijn
je was voor mij heel dierbaar
je zal altijd in mijn hart zijn
We zaten meestal op één lijn
ik kon je altijd bellen met een reden of…
Voltooid verleden tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.458 Zolang geleden, dat ik niet meer weten zou,
hoe je er ooit uitzag in goede tijden, evenmin in slechte.
Zolang geleden is het, dat je koos,
niet in dit aardse bestaan te blijven.
Zolang geleden, dat ik me neergelegd heb,
bij je beslissing een einde te verkiezen,
wat niemand zou mogen kiezen.
Zolang geleden, en toch elk jaar weer denk ik…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 Wil jij nog lezen?
over stof,
dat tussen graven
dwarrelt?
Put jij hoop?
uit weer een vers
gegraven put?
Wie kan geven
dat gedicht
de ogen niet gesloten blijven?
Gras gaat groeien
over leven
bloemen bloeien
om het even
Soms nog even
blijft een levendig gezicht
hangen
woorden en gedachten
in geheugen;
wordt ter aarde…
Kees
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.877 “Kees uit de keuken!”,
schreeuwde ik hem oneindig veel keer
vaak geheel buiten zinnen toe
als hij daar als een volleerde zwerfkat
uit de omvergetrokken vuilnisbak
weggegooide haringstaarten gevist had.
“Kees en nu naar binnen!”,
fulmineerde ik ontelbare malen
wanneer hij weer eens als een Houdini
in een onbewaakt ogenblik ongezien
de paradijselijke…
Jouw As
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.150 Jouw as
verstrooid op het gras
Jouw as
meegenomen door de wind
want eens was jij een mensenkind
Jouw as
waarheen gewaaid
waar?
voorgoed onvindbaar
Jouw as
is zijn weg gegaan
zoals jij bij mij bent weggegaan
Jouw as
krijgt een laatste groet
vaarwel mijn lief
het ga je goed…
Ode aan de Dood
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.736 Vorst der verschrikking! vol van bekommernis
Ziet gij me treuren; daar ge mijne egâ, rooft;
Haar wegvoert uit mijn liefdes armen,
En ze laat leven in 't bevend harte.
Doch niet meer bevend!.... 'k voel hare onsterflijkheid;
Daar zij me toeroept: scheld deze slaaf toch niet!
Hij paste slechts op Gods bevelen,
Toen hij de kerker mij…
Over asbest.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
979 Ons hele leven
Is van asbest vergeven.
Dit mineraal
Is dodelijk materiaal
Weg ermee is het streven.
Als laatste rest,
… as best.…
Van lieverlee
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.071 De stenen letters spreken
over eeuwig en zacht rusten
maar voor de overlevenden
van de pijnlijke scheiding
voelt het eeuwig maar niet zacht
Doch al lijkt de pijn nog vers
de bloemen zijn reeds lang verwelkt
er bloeien nieuwe planten
die hoop en warmte vragen
Dicht daarom van lieverlee
het zwarte gat van het verleden
open de zware binnendeur…
Oudejaarsavond 13/14
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 Met vreemde vrouwen dansen
De mannen luidruchtig en boevig
Inschattend lustvolle kansen
M'n dochters en ik gedrieënlijk droevig
Vonken schieten uit ogen en borsten
Denkend aan jouw wiegende krullen
Naar drank en lichaam dorsten
Die je doodsdrang niet konden verhullen
Nadat de kruitdampen
Gedoofd zijn is er in mijn hoofd
Net als de donkere…
EEN DODE.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.831 'k Heb u, even maar, verlaten
om nog te kopen wat petrool,
zodat van 't bleek gelaat en
handen
zou wijken sombre schemer dool
voor het vertroostend stille branden
van dit getemperd lampenlicht,
dat om uw dode aangezicht
ging leggen glanzen aureool.
De nacht zal ik hier bij u waken,
nu alle snaren sidd'rend braken
van uw vermoeide hartsviool…
Zij die er waren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.150 Roep me en ik zal bij je zijn
roep me en ik blijf bij je
roep me en ik laat je niet alleen
roep me en er is vrede
Zij die er waren
zullen altijd blijven bestaan
ze laten ons niet alleen
maar geven kracht om door te gaan
Voortaan aan je zijde
voortaan in je hoofd
altijd is er die liefde
dat is wat er blijft
Wees niet bang voor teleurstelling…
Begrafenis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
915 Geen bloemen
Haydn, Bach
koffie
veel sterkte
en jij lachte
je dood.…
LAATSTE WENS..over leven, over lijden!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 Als de zwaartekracht van de mens
zo blijft hij kleven aan de aarde
al wordt hij op grote hoogte gebracht
zijn blik blijft op de wereld gericht!
Hij durft te springen en te landen
en zijn mooiste lach te tonen
het leven mag geleefd worden
"of er niks aan de hand is"!…
Ineens
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.077 Dat je zomaar
ineens
iemand niet meer ziet
Nóóit meer ziet
Een lach die nog
zo levendig
in je oren klinkt
uitbundig of fluweel zacht
en als herinnering in je hart zweeft
dag en nacht
Een kus op je mond die
niet meer tintelt, na klinkt
en smaakt naar meer
Nooit meer
Dat zomaar ineens
iemand is verdwenen
als op de vleugels…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.055 Je strooit stilte voor mijn voeten
door duistere gedachtengangen
slechts jouw licht schaduwt mij
dat ene sprankje hoop vervliegt
vuur en vlam zomaar gedoofd
door het gitzwarte bestempeld
hier tastende in het luchtledige
mij wentelende om jouw as
verwaai jij, mijn wervelwind…
Nationale rouw!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
920 Woensdag 23 juli 2014 16.00 uur
Dag van Nationale rouw
Nederland is 1 minuut stil
Zielloze zeer pijnlijke stilte
voor hen: de honderden gestorvenen
Begin van een rauwe lange rouw
voor hen: de duizenden nabestaanden…
Terecht indrukwekkend
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
870 Je moet wel kijken,
al is het confronterend,
je blijft denken aan
die mensonterende actie,
die al die mensen
het leven hebben gekost!
Eervol,
respect,
bijna liefdevol
wordt er gekeken,
ademloos,
stil.…
Dromen tot het zwart werd (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 Iedereen zit in de gordel, de motor start
er zit een meisje met een knuffel in haar hand
ze kijkt door het raampje, vraagt aan haar moeder:
"mamma, wanneer zijn we in dat mooie land?"
Een man die lacht, streelt het haar van zijn vrouw
net getrouwd, klaar voor hun reis, stralend van geluk
"Je hoeft niet bang voor het vliegen te zijn lief,…
Thuis van huis (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.045 En nu ben je eindelijk weer thuis,
maar jij zal nooit meer de deur open doen
de fles blijft onaangeraakt nog in de koelkast staan
aan de eettafel geen gezellige gesprekken meer
de poes die voorlopig nog eten van de buren krijgt
de hond die in het pension wacht op jouw terugkeer
het bed dat niet meer door jou beslapen zal worden
de kamers in het…
De dood schrijft schraal en sober
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.089 Twee letters
twee cijfers
MH17
en 298 maal een punt
uit.…
BIJNA DOODSERVARING (BDE)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.100 Waarom heb je er nooit over gesproken?
Ze zouden denken, dat ik gek was
op de operatietafel stopte mijn hart
geen zuurstof meer in de hersenen
mijn lichaam kwam los
ik zweefde en zag alles duidelijk
ineens was er veel licht en heldere kleuren
een heel groot universum opende zich
opgewonden werd ik door deze ervaring
er was nu bewustzijn buiten…
Bij de dood van een klein kind
gedicht
4.4 met 5 stemmen
8.603 Ach kind, ben je al nu gegaan,
nog van het leven niets ervaren,
terwijl in onze broze jaren
wij ouden nog gevangen staan.
Een ademtocht, je blik opslaan,
om lichter lucht bij ons te snoepen,
had je genoeg, te veel doorstaan;
je keerde in, niet meer te roepen.
Met deze blik en zucht misschien,
je trok je terug met schrik en beven,
heeft…