Netgedichten over lightverse

mijn fantasie gaat op de loop als ik probeer te dichten realiteit verliest zijn weg het leven krijgt andere gezichten en maak ik dan een mooi gedicht waarin ik mezelf omschrijf voel ik me soms de Bergerac en ben een prachtig wijf…

Ik ben de wildgroei langs uw beukenhagen Ik ben de slinkse kruiper in uw gras Ik ben welhaast een onuitroeibaar ras Ik ben uw diepe smart, uw jammerklagen Ik blijf, al gaf u mij een giftig bad Uw immer toegenegen zevenblad…

kent u het euforische gevoel na het voltooien van een gedicht en dat dan na het herlezen blijkt dat wat op het eerste gezicht zo geweldig geschreven leek tot uw grote ontsteltenis niet meer dan een klote schrijfsel is…

Na lange tijd ga ik het toch maar weer een keer proberen Want anders dreig ik de sonnettenkunst nog te verleren Niet dat ik mij daar kundig of ervaren in mag noemen Nee, zulk een titel kan ik mij nog lange niet op roemen Helaas kan leraar Adriaan mij thans niet onderwijzen Dus reken in nabije toekomst niet op poezieprijzen! Het blijft…

Kinds wereld geprojecteerd in het prisma van een druppel dauw, nu ijzig balancerend aan een onwillige tak, die trouw bleef aan een voorspelde in het Hooglied van de zon tot aan de horizon. kleine vlinder die zij wilde vangen in een gesponnen vleugels van woorden, verlangens die ze begreep maar bewust ontweek, voordat ik sprak. rustend…

Ja doei, ik ga nu zelf even genieten Emotioneel trok ik de zware karren Hielp ik altijd de knopen te ontwarren Plus leidingwater bij de wijn te gieten Vast slaaf geweest of bij de Jezuïten Dat meegenomen naar volgende levens In mij gegrift bij nadere gegevens Het wilde mij pas nu te binnenschieten Bezjoer, hierbij geef ik de brui eraan…

Je was in een speeltuin een speeltuin met een echoput Je kende... noch betekenis noch ervan het nut Je zag... de kinderbenen hangen over de rand Bij brand kon je water eruit putten De emmers gingen dan van hand naar hand om het vuur te blussen maar ondertussen gingen m'n ogen naar die kinderbenen Ik hoefde…

Dagen met dekens grijs geschilderd, het pallet met bakkebaarden in gebroken wit gestemd de zon hangtin de touwen van het balkon, te vroeg uitgerold te reiken tot over de horizon een wolkje adem verwoordt een levende aanwezigheid maakt het vormloze zichtbaar in een eigen tint, stil verbonden raakt in de compleetheid van een kind wat oogcontact…

Wij,Hollanders trekken lijnen lijnen... in het landschap De sloten watergangen paden,wegen als langs een liniaal geschreven taal van wiskundigen Wij trekken lijnen vanuit onze breinen: rechtlijnig Misschien dat het een kronkel is.…

‘U bent weer aan het hyperventileren’ - Gebroken ribben, zeven, pen in arm - ‘Hoe komt het dat u zo moet transpireren’ - Ik ben in shock en heb het vreeslijk warm - ‘Allez nu op uw rechterzij proberen’ - Ik zit verstopt tot aan mijn endeldarm En ik begin alsnog te protesteren Mijn polsslag slaat met wild geraas alarm - De inquisitie van…

Mijn lief had hoge nood van hier naar elders onderweg, dus stoppen bij een tank station. “Als jij nu rustig plassen gaat en ondertussen ik een stukje rijd dan hebben we dat alvast gedaan.” Zoals mijn vader altijd deed, maar omgekeerd, wanneer wij kinderen na een lange rit nu eindelijk aangekomen wilden zijn, dan bood mijn vader aan:…

‘Wat moet u nu met potlood en papier?’ We gaan nu slapen, morgen mag u schrijven.’ Er komen dikke tranen bovendrijven Het zit me al een hele tijd tot hier ‘Kom op, u moet straks zelf weer kunnen douchen.’ Ik voel me een zak zand, zacht uitgedrukt Is zij nou van de ondersteek gerukt? Wat zit ze mij toch vreselijk te pushen Het is een hijgend…

Je was met mij aan zee Het kabbelen van golfjes als knabbelen aan je voeten Met mij was je mee..... in een sfeer van niet-moeten Ik zag zoveel meer dan het bloot van je voeten.…

ik ben geen zanger maar een dichter en m'n pen is zoveel lichter dan mijn stem het gewicht zit in de woorden en de zinnen die ik tem verlang van mij geen fraai gezang want een vers is slechts behang in een bundel naargelang…

Hij floeg de tanden uit mijn bek (vandaar dit laftig fpraakgebrek), maar toen hij éven ftond te flapen, greep ik naar mijn geheime wapen: mijn linkfe hoek, ietf koloffaalf, en hij ging plat in ronde twaalf.…

Lieve wensen? ik wens jou toe wat je mij toewensen zou ik gun jou wat je mij gunnen zou ik geef jou wat je mij geven zou ONVOORWAARDELIJK…

Het Klein Kastratenkoor uit Koog zong in de nachtmis hemelhoog. Wij hoorden toe, en voelden allen: Kerst kan héél mooi zijn zonder ballen. (uit: Goed voor hart en bloedvaten)…

Zo'n mooie meid had ik nog nooit gezien. Ik stond haar diep getroffen aan te staren: perfect gemodelleerd, goudblonde haren, zo rank, zo rijp, en hooguit negentien. Helaas ben ik wat schuchter, en mitsdien geen meester in gewiekste commentaren. Zij had geen last van dergelijke bezwaren en vroeg: 'Heb ik wat van je aan misschien?' Maar…

Jantje zag eens pruimen hangen, o! als eieren zo groot, doch helaas niet onbespoten. Jantje snoepte, en ging dood. 'Hier is,' zo sprak Jantjes vader, 'iets onwenselijks gebeurd. Kijk, die knul wou toch niet deugen, dus daarover niet getreurd. Maar ik lijd als ondernemer door de streken van dat joch lelijke imagoschade: wie koopt straks…

Toen haar klandizie weg begon te blijven, ging Blonde Molly haar memoires schrijven. Helaas is 't bij een kladversie gebleven: haar afwerkplek was opgeheven. (uit: Goed voor hart en bloedvaten)…

Een bijstandsmoe kreeg van 't sociaal bureau een tweedehands computertje cadeau, puntgaaf, maar in 't gebruik een beetje saai. Er stond maar één programma op: stand-by. (uit: Goed voor hart en bloedvaten)…

'Des winters trek ik naar het zuiden,' sprak in Stonehenge een oude druide'. 'Mij zul je dan niet rond zien struinen bij deze winderige ruine. Ik zit, als het hier sneeuwt en vriest, mooi in Venetie of in Triest, en, wat ook aardig is, daarginter komen wél trema's uit de printer. (uit: Goed voor hart en bloedvaten)…

Was het een wonder, was 't gewoon een tref, of zou mijn oog mij deze keer bedriegen? 'k Zag boven 't IJ zo'n vijftig vogels vliegen, die vormden overduidelijk een F. Ik vroeg een plaatselijke vogelaar: 'Ziet u die letter ook? Is dat niet raar? Met een neerbuigend lachje sneerde hij: Hier fliege ganse altaajd in een Fei.…

die avond zou het eind'lijk moeten gebeuren hij had zichzelf op snijdend scherp gesteld zijn haren opge-egeld met wax geweld zich afgespoten met Axe oorlogs geuren z'n kleding striemend strak in felle kleuren z'n borsthaar als een krullig stoppelveld z'n tattoo ter versiering opgesteld al opdat een girl hem good zou keuren in de tent…

'Piep knoggie larien' Het lijkt wel of ik dronken ben. 'Piep knoggie larien kwiekkwiek' Er moet iets met mij gebeurd zijn... 'Da wawa psychosa' Nou nee, zo erg is het niet. 'Piriet, piriet, curiosa' Precies, dat piept wat vrolijker. 'Parachuteke, parasiet, limieteke een-twee-drie-hopla' Nou zie maar, zie maar of je mijn toestand…

mijn hoofd zit vol met muizenissen soms laat ik het wat hangen zet valletjes met brood en kaas zij laten zich niet vangen neem nog maar een flesje wijn daar kunnen ze niet tegen als ik de volgende dag een kater heb dan komt hij zeer gelegen…

Er liep een jongen over straat met een vlinder in zijn haar ik vroeg wat doet die vlinder daar die mooie vlinder in je haar dat is mijn oma die overleden is zei de jongen tegen mij ik ben gelukkig dat ze bij me is deze vlinder maakt me blij ik keek begrijpend naar de jongen ik had mijn oma nooit herkend maar met oma's net als vlinders…

sodemieters juffrouw Pieters u loopt te klagen over hoe andr'en zich gedragen terwijl alles wat u doet aandacht vragen is en altijd weten 'hoe ut moet'. Oh, u wilt aandacht voor uw eigen leed? Zeg dat dan meteen een klopje hier een woordje daar en dan is het allemaal weer voor mekaar…

ik ik ben ik ben alleen ik ben alleen met haar - ik ben alleen met haargroeimiddelen aan de slag gegaan en van dan af is het enkel nog gek scheren geblazen…

Het uitgebeten kruis laag afgezakt, de sleetse dunne kont glimt als een spiegel, de rits doet het alleen na veel gepriegel, geen lusje op de band is nog intact. De achterzak zo lek als een vergiet en onder in de omslag zitten gaten. Twee bulten waar voorheen de vouwen zaten; het dragen waard? dat is maar hoe je ’t ziet. Mijn vrouw verstopt…