Alle inzendingen over herinneren

6780 resultaten.

Sorteren op:

Herinneringsbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
zij klom op zijn schoot/vader las voor uit de krant enwel Spekkie en Blekkie niet meer charmant dat even terzijde de herinnering blijft al was de stem monotoom voorlezen zozo wordt zeer aanbevolen vroeger was het gewoon dit alles speelde zich af in de Haagsche Vreeswijkstraat het gejuig vanuit het Zuiderpark Ado…
Antonia16 februari 2020Lees meer >

[ Beits, zeep, appels, stof ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 429
Beits, zeep, appels, stof: ik houd van zoldergeuren – maar ik nies ze weg.…
Zywa2 maart 2020Lees meer >

Ik weet niet hoe

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
Ik heb geen toespraak, ook niet deze en geen vaarwels die jou omarmen je nog een laatste keer verwarmen ik ken de boeken die je hebt gelezen en weet wel wat je zoal dwars zat naar welke films je keek en wat je at toch heb ik jou niet goed genoeg gekend om echt te kunnen zeggen wie jij bent mijn toespraak over jou is daarom deze: jouw eigen…
Zywa9 april 2020Lees meer >

Oude sleutels

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Ik heb doosjes (eerste kwaliteit) met spijkers, een jampot vol sleutels van onbekende deuren en een berg koffers bewaard vonderwerpen uit mama's huis geheim geworden herinneringen als onbeschreven museumstukken schraal op een schap in de schuur door mij weggezet om later ooit mijn verleden mee te openen als de tijd stil gaat staan, en…
Zywa23 augustus 2020Lees meer >

De stille passen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Na het springen leer ik tussen tranen en lach met vaste partners de stille passen Soms huil ik om later steeds weer om vroeger en de herhaling ervan alsof het over moet Dansend denk ik ook aan het fijne dat niet mogelijk is en waar ik van verlost ben ofschoon ik het mis wat ik rijm als ik rust – door een oude kier sluipt fantasie…
Zywa1 november 2020Lees meer >

Indië

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Denkend aan het oude Indië denk ik aan mijn vroege jaren, mijn leven van voor de oorlog hoe gelukkig we toen nog waren. Ik zie weer die koele witte huizen langs de tamarinde lanen staan, waar op het heetst van de dag de luiken voor de ramen gaan. Bovenin de kamers, die ruitjes altijd weer in glas in lood, waar het zonlicht doorheen speelde…
Ruud12 januari 2021Lees meer >

memory lane

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
herinneringen hartig heftig zoet zout zeer samen verzameld…
J.Bakx19 februari 2021Lees meer >

Zeewind

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
Koele zeewind ontspande mijn gemoed schuimkop en vloed spoelde mijn voetstappen weg ik harkte daar rouwverdriet bijeen witte meeuwen schreven cirkels tegen hemelblauw mijn lief hier vond ik jou ik loop hier alleen met jouw schaduw de zee is ruw.…

meidagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
de sluimering die lijkt te ontwaken in een figuurlijke windstilte van bevroren tijd een weten dat verborgen gaat achter zwijgen het verlangen naar een onbetreden landschap vrij van belastend gewicht niets is onbeschreven, alles ongeheeld en vervlochten met geheugenweefsel vroeg in de ochtend, een naderend moment als kind stel je soms…

[ De mooiste foto's ]

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
De mooiste foto's nam ik niet: het aankleden – het onderweg zijn.…
Zywa15 mei 2021Lees meer >

[ Mijn oude tante ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
Mijn oude tante: midden in haar familie -- in fotolijstjes.…
Zywa28 juni 2021Lees meer >

terzijde

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
het mag geen naam hebben zodat benoemen geen woorden achterlaat toch bevat een boek haast evenveel kantlijn als tekst evenveel ongeschreven geschiedenis waar het verleden niet in past en de toekomst nog niet rijp voor is, dan maar als voetnoot vergelijkbaar met een beetje leven en half sterven zoiets als dovend daglicht een zijdelingse…
Iniduo20 juli 2021Lees meer >

In de tuin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
In het groen van heden Wordt het zonlicht Door een onlangs verleden Aanhoudend vermeden Ik zie wel de rondte in de verste verte En voel zeker de kleur van haar gloed Of hoor je soms zachte stem die je altijd Begeleidt in de wind die je bemint Die voortdurend, vaak ongewild je diepste tonen vervoert maar uit onmacht niet de verlossende…

Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 582
Toen jij bij me kwam was zij net om de hoek verdwenen of was het andersom ik keek haar lang na zo lang als maar kon met mijn ogen tot spleetjes verdween ze in een vreemde drukte witte jas , flets blauwe broek of heb ik de dingen verdraaid je sprak maar ik hoorde je niet als was ik zelf om die hoek verdwenen of zag ik het verkeerd…

Vlucht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
je bent zoveel meer dan je eigenwaarde je verschijnt nog iedere keer of steeds vaker als kwetsbare veer overal en nergens op aarde je leeft op een tak die aldoor breekt en je glijdt met gevoel te vaak in een wak terwijl jij zelf voor ieder zo boven alles uitsteekt je lippen spellen die woorden die mij ten diepste raken niet zomaar…

Bij het niet-nationale monument langs de Canadese grens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 432
Dit is het veld waar de strijd niet heeft plaatsgevonden, waar geen onbekende soldaat stierf. Waar gras de handen ineen sloeg, waar geen monument staat, en de lucht het enige heroïsche is Vogels vliegen geluidloos, ontvouwen hun vleugels in de open lucht. Er zijn geen gedode mensen noch vermoordden in dit gebied, geheiligd door ontkenning…
J.Bakx10 april 2022Lees meer >

bakkeleien

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
ondanks de vorderende dag trilde alles nog na van de hitte alles verdient een naam zei de oude man onder de boom de anderen knikten herinneren jullie je nog de hitte toen we jong waren het gras was geel en de insecten gonsden de mannen knikten opnieuw meer kan ik me eigenlijk niet herinneren uit die tijd ik weet nog sprak een ander…

Ik blijf kijken. (2)

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
De blauwe vlinder vliegt hier al lang niet meer zoals weleer in zonnige tijden ‘k had het nog graag eens gewild De engel biedt me helaas ook geen soelaas meer alhoewel zij mij wel voor altijd zal kunnen zien ik haar enkel met m’n ogen dicht Andere tijden zijn het en inmiddels al aangebroken heel andere ogen bezien mij en overzien velen…

hoe stil het was

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
nu haar thuisloos hart de roestige bodem van het verleden raakt ruikt zij de zoete lucht herinnert ze zich hoe stil het was dat daar de betekenis lag…
J.Bakx9 oktober 2022Lees meer >

terug naar huis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
ze herkent de geuren van haar jeugd het zingen van de rijstvogels het krijsen van de kaketoes ze kijkt naar de wolken: dit is de mist in mijn hoofd die trekt maar niet weg een vogel pikt alles leeg daarboven alles was veranderd en toch ook weer niet…
J.Bakx31 oktober 2022Lees meer >

ogenblik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
het zijn mijn ogen die de blik verstaan kan zijn dat ik word aangezogen door de afstand die mij leert te gedogen als mijn liefde geen weg vindt mij eigenlijk nagelt aan de grond mij aan het onherroepelijke bindt wijl de ziel blijft zoeken, ook als de avond verstilt het diepste ontmoet je soms plots in de ander die in een ogenblik de herinnering…

Levend verleden

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
naar wie ik enkel nog zie als ik in het verleden staar, zij waarvan ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar Zij, het fiere meisje van lang geleden was ik zeker niet vergeten doch sommigen leven ergens ver weg in afstand, wel of niet te meten Toch woont zij plots even in mijn gedachten waarin het beeld van een jong mens verschijnt en herinner…

bewogen terugreis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
ze voelt het zand dat dagen later in haar schoenen schuurde ze ziet de boomtoppen die geluidloos voor de ramen wiegden ze hoort de paarden die tot hun knieën in de bagger stonden ze voelt de armen van haar moeder voor even het kind dat ze ooit was…
J.Bakx2 februari 2023Lees meer >

terugkeer

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 605
poëet bied met een lint van lettergrepen de herinnering aan een veilige haven dicht een plek waar het verdriet kan rusten al vindt de striemende echo steeds de weg terug schrijf met trommelstokken roer je ben erbij sta ernaast vertel zonder te breken…

hoe je toch

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 486
hoe je zonnebloempitten plant de bodemlagen uit je hoofd bant toch over het lot van Aleksej N tobt denkt aan bordjes van de kindercrèche hoe je een vogelvlucht ziet je ogen pogen haar te volgen hoe je toch omkijkt naar het ravijn aan het speelgoed van Alice denkt hoe je het onkruid wiedt de bodem adem geeft en zonlicht biedt je toch…
J.Bakx10 maart 2024Lees meer >

[ Herinnerd vallen ]

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
Herinnerd vallen de scherpe feiten uiteen -- in een vage sfeer.…
Zywa24 juli 2024Lees meer >

Vaarwel Mädchen

hartenkreet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.616
strand twee persoons strandlaken Herinneringen te meer die een vloed aan tranen losmaken Vaarwel pensionkamer waar herinneringen begonnen Herinneringen te meer door haar schoonheid verzonnen Vaarwel mooie, lieve vrouw vaarwel de tijd gedeeld met jou Herinneringen aan mijn "Mädchen" we hielden zo veel van elkaar ik mis haar warmte…
Namasté24 januari 2007Lees meer >

Beschuitje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
aan haar beschuitje met honing heeft zij zoete herinneringen…

De tijd staat even stil

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.389
Welk mens wil niet vertoeven aan de oever van het meer vol prachtige herinneringen, daar zijn, en niets te hoeven dan verwijlen nog een keer. Ze langs zich heen zien glijden als zwanen op dat meer, gevolgd door 'n spoor van schitteringen, getrokken langs hun zijden. wie wil dat niet een keer?…
aad26 januari 2008Lees meer >

OM JOU HUIL IK NIET MEER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Om jou huil ik al lang niet meer dat ben jij waarachtig niet waard Van jou kreeg ik een maagzweer dus liggen je brieven in de haard Mijn tranen zijn nu opgedroogd ik schrapte je naam uit mijn hart Verdriet dat zich had opgehoogd kleurde mijn dagen louter zwart In al je brieven leek je de schat die voor mij ‘t einde moest zijn Een mooi…