Netgedichten over actualiteit

Fred Grim en Danny Blind gaan met elkaar ‘Oranje’ voor de duur van twee jaar coachen. Mislukt het die naar Rusland toe te loodsen, Dan staat het hakblok voor het tweetal klaar. Niks is nog zeker maar één ding staat vast: Een scherp geslepen bijl ligt in de kast.…

Een vershouddoos om kliekjes te bewaren Hét hebbedingetje bij Albert Heijn En nu er blijkbaar niet genoeg van zijn Heb ik weer voor Jan Joker lopen sparen Geen moestuinzaadje dat het bij mij deed De Wuppies heb ik nog niet eens compleet!…

De banken gaan steeds dieper digitaal Ze moeten met de concurrentie strijden En vanzelfsprekend in de kosten snijden U snapt, beleggers, bonus, kapitaal Helaas, de mens past niet in dat geheel Dus plofkraakt ING zijn personeel.…

hoe kan ik dwalen als iedereen me altijd komt halen mij de weg en paden wijst waar de grote groep verblijft ik wil weg uit de gelijkvormigheid van het zoemend samen denken dat nooit meer verrassende elementen zal kunnen schenken waar zij elkaar steunen met dezelfde mantra’s in geestdodende dreunen wil snel ontsnappen uit…

hoe in het oorspronkelijk bejegend jargon het verkeer vrij vertaalt met spreekwoordelijke beloftes, is des zins van een beloning gelinkt aan geldelijke behoeftes de drang van de vlucht naar het excentrieke warmt het vlees als lippen blijven haken aan het woord van dank en genitaliën zich kruisen aan de beweging van het spel de fantasie…

Ik bel u maar weer even meneer Poetin Wat hier over dat vliegtuig is gezegd Daar denkt u anders over.., ja terecht Want feiten checken daar bent u juist goed in Misschien zien wij het inderdaad verkeerd En hebben we die BUK zelf gelanceerd.…

Ik snap niet dat je penalty ’s kunt missen. Zie hier, hoe ik een strafschop vroeger nam: Haast blindelings gaf ik de bal een ram, Waarna de doelverdediger kon ‘vissen’. Die jeugdherinnering is blijven hangen, Wat kan ik naar die tijd van toen verlangen.…

Verbieden ze straks ook al het ontgroenen Dat schept nou juist een levenslange band De gleuven gaan een tijd van hand tot hand Als feut lik je het bier van onze schoenen We waterboarden ze in het pissoir Waar maken we ons druk om met elkaar?…

ja ik ben los maar niet geslagen heb met regen en wind de straten geschrobd geen alledaags karwei maar later met de zon erbij veranderde het aanzien van de stad ben op pad gegaan mensen keken me aan of ze vuur zagen branden had mijn naturel aangedaan de schaamte voorbij in mijn geboortevel weg met kleingeestigheid en preuts bekrompen…

Als kuddedier doen wij volgens NS Op hun perron vooral de foute dingen Door bij dezelfde treindeur te staan dringen Veroorzaken we tijdverlies en stress Nieuw: Instapzones, eindelijk beland je In die coupé van 'krantje en croissantje'.…

We leven met elkaar in bange dagen Dus kijken we en masse Hoe Holland bakt Een appeltaart is in elkaar gezakt Van Duin loopt ouderwets te donderjagen Een uurtje even niets dan zoetigheid Voor heel- en halve garen: 'Bakkers,...Tijd!'…

jij hebt het helemaal gehad aait je boeddha zacht over zijn bolletje doet aan zen prevelt mantra’s om nu eindelijk eens te weten wie je bent hebt met bomen gefluisterd was lang in jezelf gekeerd maar het heeft je niets geleerd alles krijgen en bereiken biedt geen enkel perspectief als je niet van je eigen ik geniet geef je…

op weg van het meer naar de duinen verdwaal ik in haar huis ze heeft haar lichaam gesluierd en ik kniel doe mijn ogen dicht en wacht op de blauwe maan in het donker van mijn ogen licht ze even op een vuurvliegje een vallende ster of dans je dan te hoog door daken door muren en ramen valt de blauwe maan over schelpen en stenen…

Sjoerd Willem is een hork en plast in bed En Thomas slaapt met knuffels en een doekje Breng Roderick ook liever geen bezoekje Omdat je met van alles wordt besmet Adres, 06, en e-mail vind je hier Wij staan nu quitte en verder veel plezier.…

'U hebt de Kamer heel wat uit te leggen Uw woorden zijn niet die van een premier Onwaardig en dan ook nog op TV Wat denkt u dat de mensen daarvan zeggen?' 'Men heeft mij, en zeur niet meer aan mijn kop, Gewoon verkeerd verstaan, ik zei: 'Fleur op!'…

De Kamer lijkt bijzonder goedgemutst Er wordt gegrinnikt en geginnegapt Soms bozig naar de microfoon gestapt Dan speelt men verontwaardigd of onthutst In het verpleeghuis kijkt men het eens aan Het lachen is ze daar allang vergaan.…

vanavond draait het zwaard in de sterkte van de pees, hangwouden stangen lange takken aan de waarde van hun vrees, wie ontmoet ontluistert zich van zang dat geboeid de duisternis ontvlucht haastige treden ontvouwen de breedte waarlangs voeten strijken, iets gespt zich aan de werkelijkheid die in nuances als idolen zijn neergelegd -wellicht…

ze stonden wat te turen handen boven hun ogen starende blikken gericht op de zee slechts gekleed in een fel rode bikini en een donker blauwe boerkini gewoon gezellig samen hand in hand twee jonge vrouwen op ‘t strand…

Naar wie gaat straks mijn felbegeerd orgaan Daar is nog niet met mij over gesproken Is het er een die stevig door blijft roken Of iemand met een hele domme baan? Alvorens men mijn ribbenkast gaat kraken Wil ik wel even netjes kennismaken.…

zij zwermden ik vloog alleen anderen schreeuwden waar ga je heen voelde later hun vleugeltippen raken toen zij mij stuurden om de vlucht mee te maken werd recalcitrant scheerde snel naar de andere kant hopend op vrij baan zij lieten mij niet gaan doken achter me aan ik was de afvallige maar had hen niets misdaan kreeg geen vrije…

Piloot of brandweerman wilde ik worden Of voetballer die elke wedstrijd scoort Van Pokemon had je nog nooit gehoord Op straat noteerden we de nummerborden Wie speelt nog machinistje op de trein Als je ook Vlogger op Youtube kan zijn.…

De gouden koets ontbreekt op Prinsjesdag Hij zakte van ellende door zijn veren Zo’n zeven jaar duurt nog het restaureren En op de troon wacht nieuwe tegenslag Je declameert een stuk dat weer niet bekt En waar de inhoud al van is gelekt.…

De donor wet, hij is er door! Van mij mag alles weggegeven. Kom ik misschien van Gogh wel tegen die zit te kniezen om zijn oor. Dan geef ik hem een oplawaai terwijl ik naar mijn nieren zwaai.…

Uitmuntende conditie niet te dik Fris en fruitig, fit van lijf en leden Zelfs niet de kleinste onvolkomenheden Ook nooit een blaffend hoestje of de hik Als dokter zeg ik zonder overdrijven Patient kan nog wel járen door met schrijven.…

Ze willen in het ziekenhuis graag weten Welk cijfer ik wil geven aan mijn pijn. Wel wetend dat het subjectief zal zijn, Want pijnen zijn nou eenmaal niet te meten. Stop daar nou mee, is mijn ultieme wens, Aan pijn, maar ook aan vragen is een grens.…

door omstandigheden aangekomen waar je niet wilt zijn en vertrekken naar waar je nooit zult terugkeren een richting kiezen die door duizend anderen eerder is gelopen te denken aan die ene kant maar tegen beter weten in rechtsaf waar de afgrond en links de vluchtweg om te landen voor het hek met keus er onderdoor of te klimmen, te verkolen…

waar zijn huis en haard gebleven wij omgeven ons met spullen zonder leven een decor waarin wij figureren het voetlicht gaat pas aan na uitproberen we spelen geen gezelschapsspel ploffen neer iedereen bekijkt het zelf wel in verder gaan knippen lichten gaat verwarming bij naderen vanzelf aan maar het huis voelt leeg de haard…

Er komen hoge muren Te staan richting Kanaal Ontheemd en illegaal Krijg je het te verduren Je vlucht zal je bezuren Je vindt het een schandaal Er komen hoge muren Te staan richting Kanaal Men tracht nu bij te sturen Wat misging allemaal Men spreekt zelfs klare taal Weg met versperringsvuren Er komen hoge muren…

Er kwamen beelden en geluiden ik was verbaasd Om wat ik zag en hoorde, de muziek dat binnen kwam Voelde je ook hoe alles mee ging in die stroom Een bron om op te rijzen bij die klanken Rijk en arm wil daarvoor danken Zingen de vogels vanuit de luchten Tortelen de duiven in de dakgoot Totdat hemeltranen weer in daken huilen En rode slagvelden…

de herfst ontluikt als een droom diep gelegen in het erbarmen waar zwijgers takken hakken en bladeren worden ontmand als filosofische krijgers de geur van bloed overpeinst de straat, met het denken losgerukt van stem en stil gebaar, de wind zuigt aan de valreep waar benen zich lossen van het openbaar gewoel want alles lijkt de dood te doen…