Netgedichten over actualiteit

ik heb de wolken niet geschoren dat deed de wind in onderkanten plat met donker afgevlakt mijn macht reikt niet over dag en nacht weet van de schemering was al vroeg het kind van iedere rekening speelde tussen zwart en wit wist van geen wijken grijzen zag ik niet zij hadden geen gezicht het naamloos land van gaan en komen voedde…

tjonge jonge wat een hitte ik zit zwetend in de tuin de zon staat knalgeel aan de hemel en ik word rood in plaats van bruin nu begint mijn huid te jeuken kleine bultjes op het lijf allergie verplaatst zich sneller terwijl ik van mijn stoel afdrijf wat een onzin hier te zitten terug naar binnen gordijnen dicht en een grote ventilator slechts…

ik was het lamplicht kwijt vage contouren bewogen waar zij dit niet zouden mogen stilte werd onderbroken door geritsel en geschraap uit stukken die hier al eeuwenlang werden bewaard jaren verstoften in lucht die onaangekondigd uit zijn tijdloze winterslaap was gevlucht ik wist de poppen op schappen hun kleding een ruïne van verkleurde…

Een postuum eerbetoon aan Daan de Ligt, Die afgelopen week is overleden. Daans houdbaarheidstermijn was overschreden, Wat op te maken is uit zijn gedicht. Een afscheid dus, precies zoals het hoort, Ook Daan de Ligt leeft in zijn rijmen voort.…

Men vermijde 't best discussies als de pest. Door deze hittegolf te trotseren, kunnen we beter onze kont richting water keren!…

Het is een tikkeltje morbide Dat elke kaaskop die die Ross bezoekt Na korte tijd kan worden afgeboekt, Dat heeft verdacht veel weg van genocide. Victor Hugo, een beetje vrij vertaald: “Geschiedenis wordt altijd weer herhaald.”…

Ik ken er een, die stuitert bij het leven, Die BMX’t en heeft ADHD, Die doet in Rio aan de Spelen mee Met stuiteren, met springen en met zweven. Die stuitert daar met acht man simultaan Als kangoeroes gezellig op een baan.…

In - door Spartaanse training - topconditie Legt zij tweehonderd meter af in stijl, Waarna een persmuskiet met botte bijl Een rol vertolkt als lid der Inquisitie. Als nummer twee krijgt zij een kruisverhoor, In vredesnaam, waar doet zij het nog voor.…

Denk niet dat een verzekering er is Om bij een schadeclaim geld uit te keren. Wat men u ooit een keer heeft aan staan smeren Is bij een claim een bron van ergernis. “Mijnheer, daar kunnen wij niet aan beginnen, Wij zijn de hele dag de premies aan het innen.”…

Defensie zit al tijden op zwart zaad Dus in geval van nood gaan onze troepen De vijand vloeren door 'Pang-Pang!' te roepen En hoofddeksels zijn schaars voor Jan Soldaat Al fluiten straks de kogels om mijn oren Ik ben gelukkig met de helm geboren.…

op niets ben ik ooit uitgekomen na het lange zoeken naar een speld de hooiberg lag in duizend delen ik zat ernaast volkomen uitgeteld…

Voorheen ontging mij elke amplitude De nahup en de anderhalve schroef Mijn kennis van de rekstok; armoe troef Ik had ook niet de juiste attitude Maar u moet straks eens op mijn handstand letten Want ik ben omgeturnd door Hans van Zetten.…

Het lukt nog niet met die medailleoogst Uit vorm, de berm, de drank, een pols, de regen De tegenstanders zitten ook flink tegen Dus moeten we nog verder, harder, hoogst Maar zonder plak op vlinder, rug of crawl Gaan we voor goud met oeverloos gewauwel.…

Woorden geven aan een toetsenbord. Harmonie aan gespannen snaren. Ritme aan een grote trom. Verbaasd kijk ik om me heen en luister. Iemand klopt ritmisch op mijn deur. Ik ben nieuwsgierig als een kat. Is het een dichter? Een drummer? Een gitarist? Een kater?…

jouw handen om mijn lichaam geklemd, de ogen half geknepen tegen de harde wind, het monologe gebrom van de motor roept een extase op waarin de snelheid ons langs onbegrepen plaatsen voert vertrouwd hangt jouw lichaam tegen dat van mij, de warmte maakt ons één, je wang streelt mijn leren jas terwijl je armen mijn contouren bespieden vanaf…

hij was rond uitdagend rood ving mijn blik ik wist dat hij zou gaan bewegen als ik hem vond gaf een pass hij rolde van mij af een felle streep in groenig gras als een magneet trok hij me aan ik bleef gaan naar links en rechts in subtiel toucheren van voet naar borst dan hoofd en knie binnenkant paal geniaal…

wij kenden het spel van eb en vloed met zand en de golven bouwden de dijkjes wisten bij voorbaat dat water er over heen slaat begonnen weer zonder woorden opnieuw maar iets verder weg er waren geen ruïnes het strand bleef intact alsof ons plezier geen geschiedenis had we zagen in schuim hun overwinningslach op zand van maagdelijke…

zo wil ik dichten in de vrijstaat van mijn omhulsel wonen in het land dat niet bestaat vrijen met de wind die gaat alsook leven met de donder die mijn ziel bestookt met vuur me laven aan de drank me behoeden voor stank en dank dan als het eind mijn vel verrimpelt de ogen tochtig in de regen die van binnenuit mijn spreken verhult, de dagen…

Jouw goede nieuws van vandaag, gaat onze wereld niet veranderen. Mijn kleine nieuws voor morgen, zal niemand gaan schokken. Een bakker die onze taart gaat bakken. Een kind dat graag naar school toe gaat. Een chirurg die een gezwel verwijdert. Een politievrouw die helpt op straat. Moeders die hun zonen corrigeren. Werklozen die mooi werk…

ik wist het beeld elegant en strak met blinkend staal bekleed waar zijn licht weerkaatste wilden mensen weer samen praten maar omdat natuurlijk gezag alle harten bond verloren anderen hun macht er werden al snel schaduwen gesmeed tegen zijn rijzende zon het beeld werd beklad de sokkel ondergraven door leugens en valse vragen…

Dit heette vroeger toch komkommertijd ? Met nieuwtjes die de krant normaal niet halen; ‘Alcohol juist goed bij leverkwalen’ ‘De wandelende tak steeds vaker kwijt’ Je las in zalig lome ledigheid; ‘Training voor faalangstige garnalen’ ‘Timmermans zwijgt plots in alle talen’ ‘Verbod op gillen voor de keukenmeid’ Nu dagelijks een nieuwe slachtpartij…

iedere dag weer doen de kleuren van nieuwsbeelden zeer aan mijn ogen het lijkt erop dat zij de realiteit willen ontlopen met een valse voorstelling van zaken of het iets heeft te maken met manipuleren moet je mij niet vragen ik stel de kleuren steeds bij omdat anders contrast zijn waarde verliest en alle info wordt opgediend als…

Al was ook ieder Russisch plasje fout Ze mogen na veel mitsen en veel maren ( Het IOC wil kool en Poetin sparen) In Rio jagen op Olympisch goud De enige die na controle hing Was de Chinese worstelaar Do-Ping.…

ik wil mijn dromen slijten zij zijn voor mij steeds meer een last met iedere keer een andere cast in de meest bizarre decors worden afschuwelijke scenes uitgelicht die ik in vergeten niet meer wist het taalgebruik is volks en licht vulgair er is geen enkele zelfreflectie in hun irritante beter weten air godzijdank is er gelukkig…

dragend is de verte in onbehagen en al zou ik willen weten, van toch waarom schrijf ik zacht hun taal in de rijp van morgenochtend en hoop dat de nacht is gebleven in de stilte waar vrede heerst doch ik ween, daar mijn angst gestoeld is naar vrouw en kind die zonder schuld gekliefd naar ontijdse waarheden hun dood beleven in pijn en traan…

Mijn smartphone kwam verpakt In enig plastic en karton Met deze telefoon ben ik Op zoek naar Pokémon Ik kan me niet herinneren Hoe ik ermee begon Of dat er ooit een tijdperk was Waarin ik zonder kon Ik wil een Pokémon! Jaja, een Pokémon! Ik wil een Po-po-po-po-po-po-pokémon! Ik speur langs heide, bos en beemd Alsmede het gazon Ik vind…

Ik hield hem voor de slimste van mijn groepje samen met zijn vrouw uit Etiopië, maar te dik voor zo jong, met vliegtuig gevlucht eerst Zweden een jaar. Zijn boerenbedrijf met vijftig koeien onteigend Bij hem kwam een delegatie uit Groningen leren hoe efficiënt Goudse kaas maken, daar! Nu zitten zij in het restaurant van het asiel voor…

in deze wereld ruilden wij onze macht en waardigheid tegen de worst van politici en multinationals nu zijn wij als pionnen in hun schaakspel strategisch tegen elkaar op gezet goed geoliede robots net als sommige vogels slapen wij terwijl we vliegen tussen de incidenten door enkel geprogrammeerd om te vuur en te zwaard het denkbeeldige…

valse schaduwen tekenen deze tijd waarin sociale cohesie verandert in haat en nijd wij hebben hun bedjes gespreid maar zij dromen zich al sultan in het nieuw ottomaanse rijk er komen weer kristalnachten aan want vrijheid en naastenliefde mogen en kunnen niet bestaan staan wij nog voor onze normen en waarden of laten wij deze gesels…

De muggen dansen in de wind En wachten tot de avond valt De vogels hebben hun rustplaats al in het vizier Ik zie een buitenspelend kind, Met weemoed denk ik terug Aan die zomers van weleer We speelden boompje wisselen in het bos Dit is de zomer van het Pokémon vertier.…