8109 resultaten.
De cicade
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Zingend klein beestje
Zijn achterban volgt al rap
Geen oog meer dicht doen…
Zonnekind
netgedicht
4.4 met 102 stemmen
3.657 tussen tierende woekertongen
met zwarte gal doorspekt
kiemt soms het reinste zaad
van onweerstaanbaar pretgewas
opgewekt gaat dit een lichter pad
weet waar het omarmt en vat
teloorgaande kelken te binden
in een veelkleurig veldboeket
nu maar hopen dat de hovenier
dit warme groen op waarde schat
mocht hij zo’n mirakel vinden
en het…
De inpoldering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Verdwenen stranden
Maken plaats voor grazend vee
De inpoldering…
Zon en maan
gedicht
3.7 met 22 stemmen
16.079 Wat een geluiden, wat een oceanen!
Elke letter opent de verte.
Door op een knop te drukken,
Door aan een touw te trekken,
Door een handel over te halen.
Elke lettergreep opent de verte.
Met een donkere zucht uit de diepte,
Met een kameraadschappelijke lach van opzij,
Met een schrille kreet in de wolken.
Elk woord opent de verte
En ruikt…
Het opstuivend zand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
621 Galopperend paard
Over toendra en steppe
Het opstuivend zand…
stadsontwikkeling
netgedicht
4.3 met 33 stemmen
1.369 s komen
dat duingebied, de onschuld niet verloren
nog rusteloos, zoals het altijd was
met stuivend zand en vrolijk wuivend gras
de ideale bouwplaats voor kantoren
dat landgoed, nog zo groen, verstild en puur
met rozentuin en perken vol margrieten
een lustoord waar de stadsmens kan genieten
ik denk aan hoge flats (te koop, te huur)
natuur…
regendruppel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
819 opgevangen regendruppel
in zoveel vormen reeds bestaan
zon verdampt en opgestegen
eengeworden wolkenpracht
afgesplitst en neergedwarreld
licht gesmolten hemeltraan
neergevallen buienregen
kristallen druppel zielsverwant
boodschapper van elementen
houd ik
al is het maar heel even
het universum in mijn hand…
VAN LENTE SPREKEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
554 Winter
hangt nog aan takken
Vorst
haakt al aan knoppen
Hoorbaar
van lente:het kloppen
aan de deur
nog geen geur
Voelbaar
de bries die van lente spreekt.…
Dans in het duister
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.220 Het droge gekraak
Van knappende takken
Bewegingen gedempt
Door vochtig mos
Ik wil je leiden
In deze dans
Toch blijf ik staan
Reik niet naar je hand
Je silhouet, zo teder
In het zilver van de maan
Jij danste in het duister
Maar ik zag jou als een helder licht…
GEEN NOTEN OP HUN ZANG
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Ze zingen niet
ze krijsen zich
een vooravondconcert
forte & fortissimo
Ze hebben geen
noten op hun zang
Hoge bomen
hun pleisterplaats
Voor koude nacht
en vroege ochtend
Bij het eerste licht
vertrekken ze
Verrekken het
te zingen.…
Vogel
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
839 Een stille vogel
Zweeft door de heldere lucht
En ziet de aarde onder zich
Vormt geen gedachten
Over het leven daar
Van de aardse metropool
Voelt de wind
Langs zijn vleugels strelen
En geniet van deze intimiteit
Een stille vogel
Bemoeit zich alleen
Met het leven in de lucht…
Lentezuchten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
716 lome bomen
langs de sloot
hangen jong
te lanterfanten
onderlijvig
zwiert het mee
om er liefde
voor te planten…
spetspatss..pets…patspets..pats
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
804 Tegenwind waait woeste vlagen
dikke spetters spatten uit elkaar
miljoenen druppels, vochtig, klaar
proberen mij naar zee te dragen
Striemkracht wakkert regenslagen
gesmolten kristallen, ijzig zwaar
ze doorweken vlot, ik, zoutpilaar
die niet in staat is, heeft te klagen
Het lijkt of ik me expres laat plagen
door de kille storm waarin ik…
Baken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Om niet de brug te zien
Het grauw en gretig grijs
Het snel maar gaan en terug
Ging ik naar rechts
nog voor de brug
en nam de dijk
tot andere tint
mijn blik toen trof
nog grijs maar dieper
van beweging
de stad met kloeke toren
gleed langzaam
tussen zwerk en water
een huivering
zou dit het eind…
en morgen bij ‘t ontwaken
geen ‘Bommel…
Plaatsen, passages
gedicht
2.6 met 52 stemmen
21.786 Ga nu maar liggen liefste in de tuin,
de lege plekken in het hoge gras, ik heb
altijd gewild dat ik dat was, een lege
plek voor iemand, om te blijven.
Zomer, nu alles in me terugkeert
zie ik het paard weer, liggend
met gestrekte benen, als was zij
dood, met wieltjes, en de grijze, veel
te dikke buik, waaruit een kraai pikt,
dons en haren…
Zoonsopkomst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
752 In het westen dooft het oude licht
kleurt de aarde met gouden gloed
als haar gebed in wees gegroet
dan doet zij traag haar ogen dicht
de stilte daalt in fluweel gekleed
met kalme weidse vleugelslagen
die de slapende ten ruste dragen
wiens adem in het duister gleed
met glanzende blik kijk ik geboeid
naar het mooie wonder der natuur
terwijl…
Tertiair, ingesloten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
663 Een klein insect
door vloeibare hars omgeven
tot in de kleinste details
in zijn oorspronkelijkheid weergegeven.
Door golfstromen verspreid
uit verleden bewaard gebleven
teneinde zich in barnsteen afgezet
en ingebed.
Ergens uit oertijd
wacht een week skelet
misschien in klei of zand
op oog en hand;
een teken van leven.…
Aandacht
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.089 ik beschrijf je
met mijn lippen
verhaal je schoonheid
met mijn stem
groei maar groei maar
ik teken je kleur
met mijn ogen
en noem je mooi
groei maar groei maar
vorm je leven
ik dek je toe
met aarde, met gevoel
op de vensterbank
in het licht
ik geef je aandacht
een gezicht…
Nachtwacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.612 De maan waast schemer politoer
in nevelsluiers over het meer
haar stralen dalen parelend neer
en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer
dat zich wiegend voort laat zweven
op de ziel van ontslapen akkoorden
die hun daag’lijkse hymne verwoordden
tot zij klankloos in duisternis dreven
De wachter bleekt in stil bekoren
door het fragiele van de…
zingen nu luidkeels de mussen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.033 storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard
in bossen is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard
weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit
ik zag je vallen…
Versteend boswezentje
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Kralen diep verzonken in geschrokken open staren
achter kronkelde stronken waar `t even leek te kraken
een ohooh lijkt je vonkelende lachje aan te raken
het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren
Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken
bitt`re sijpelsappen rollen ontkrullen lokken oker haren
snappen bos bewust van…
je godvergeten onweersgeur
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
842 ik neem je in de onweersluchten
je cumulust zo torenhoog
laat zelfs de snelle zwaluw vluchten
angst scheert langs de regenboog
je dondert stemmig lage tonen
bliksemt de problemen weg
de lentebui zal niets verschonen
en hagel hoort niet wat ik zeg
in het tikken op je vinger
krijgt mijn zon de goede kleur
je bent nog maar een beginner…
boerendorpje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 Een schilderachtig boerendorpje
verwaaid in de wuivende bomen
als handen die de hemel dragen
koeien met vlekken
als gesmolten chocolade
het piepen van een kuikentje
wordt afgewisseld
door het zachte geblaat
van een schaapje
een vermoeide zon
blaast haar laatste adem uit
Gitzwarte zwaluwen leiden
De stoet van fonkelende sterren
Die samen…
Gekreukte japon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
572 Straten geuren naar zoete hemelbloemen
terwijl de zon vredig ondergaat aan een oranje horizon
een aangename bries streelt langs mijn betraande wang
langzaam trek ik dan mijn leed uit… als een gekreukte japon…
Weggewaaid
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
857 Als een dor blad
Dat overbodig is
Aan je sterke takken
Dwarrelde ik omlaag
Mijn enige hoop
Was dicht te belanden
Aan je krachtige stam
Totdat ik werd meegevoerd
Door een harteloze
Windvlaag
Over mijn schouder
Wierp ik een laatste blik
Want het hart bleef achter bij jou
Maar jij…jij had je al omgedraaid
Meegevoerd door een harteloze…
WOUD VAN DE DOOD
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
629 Ik loop geheel ontbloot
Over zandige paden
Door een droge sloot
Langs kadavers vol maden
Het bruine, droge gras
Is reeds lang verdord
Een uitgedroogde plas
Bewaakt een verlaten fort
Een oneervolle naam
Siert dit dorre oord
Een twijfelachtige faam
Waar de natuur wreed ontspoort
Het woud van de dood
Een woestijn vol ellende
Die elke…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 je raapte op grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen…
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
849 stilte droomt en verte trilt een kerktoren
op klokke twaalf zijn alle boeren klaar
zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar
kwetterend in de zwartgeploegde voren
je schaduwt deze plaats al eeuwenlang
zucht zacht als ze hun eerste honger stillen
zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen
als hun zomer weer dat trieste einde nam
ben jij…
Schapen en bloemen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
663 De zomer is begonnen,
De lente is voorbij
Maar jij...
Jij geeft je bloemetjes water,
die al beginnen te bloeien
Ondertussen lopen de lammetjes in de wei,
die al aardig beginnen te groeien
In een mooi wolig schaap
In de tijd dat ik dit gedicht maak…
Mammoet
gedicht
3.5 met 46 stemmen
20.656 Het is heel koud in dit gedicht.
Zo koud - voorzichtig met je netvlies -
dat je blij mag zijn om het alleen
te hoeven lezen.
Het is gemaakt van zwarte vingers
en bevroren inkt. Het staat in gletsjers
om me heen verrezen.
Ik heb er lang in rondgedwaald.
Ten slotte ben ik opgegeven,
door de wind in slaap gefluisterd,
weggedoken in de tijd…