Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

De cicade

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Zingend klein beestje Zijn achterban volgt al rap Geen oog meer dicht doen…

Zonnekind

netgedicht
4.4 met 102 stemmen aantal keer bekeken 3.657
tussen tierende woekertongen met zwarte gal doorspekt kiemt soms het reinste zaad van onweerstaanbaar pretgewas opgewekt gaat dit een lichter pad weet waar het omarmt en vat teloorgaande kelken te binden in een veelkleurig veldboeket nu maar hopen dat de hovenier dit warme groen op waarde schat mocht hij zo’n mirakel vinden en het…
Ludy Bührs17 december 2007Lees meer >

Zon en maan

gedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 16.079
Wat een geluiden, wat een oceanen! Elke letter opent de verte. Door op een knop te drukken, Door aan een touw te trekken, Door een handel over te halen. Elke lettergreep opent de verte. Met een donkere zucht uit de diepte, Met een kameraadschappelijke lach van opzij, Met een schrille kreet in de wolken. Elk woord opent de verte En ruikt…
Arjen Duinker2 september 2022Lees meer >

stadsontwikkeling

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.369
s komen dat duingebied, de onschuld niet verloren nog rusteloos, zoals het altijd was met stuivend zand en vrolijk wuivend gras de ideale bouwplaats voor kantoren dat landgoed, nog zo groen, verstild en puur met rozentuin en perken vol margrieten een lustoord waar de stadsmens kan genieten ik denk aan hoge flats (te koop, te huur) natuur…

regendruppel

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 819
opgevangen regendruppel in zoveel vormen reeds bestaan zon verdampt en opgestegen eengeworden wolkenpracht afgesplitst en neergedwarreld licht gesmolten hemeltraan neergevallen buienregen kristallen druppel zielsverwant boodschapper van elementen houd ik al is het maar heel even het universum in mijn hand…

VAN LENTE SPREKEN

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Winter hangt nog aan takken Vorst haakt al aan knoppen Hoorbaar van lente:het kloppen aan de deur nog geen geur Voelbaar de bries die van lente spreekt.…
Harry Daudt22 januari 2008Lees meer >

Dans in het duister

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Het droge gekraak Van knappende takken Bewegingen gedempt Door vochtig mos Ik wil je leiden In deze dans Toch blijf ik staan Reik niet naar je hand Je silhouet, zo teder In het zilver van de maan Jij danste in het duister Maar ik zag jou als een helder licht…
MVE23 januari 2008Lees meer >

GEEN NOTEN OP HUN ZANG

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Ze zingen niet ze krijsen zich een vooravondconcert forte & fortissimo Ze hebben geen noten op hun zang Hoge bomen hun pleisterplaats Voor koude nacht en vroege ochtend Bij het eerste licht vertrekken ze Verrekken het te zingen.…
Harry Daudt25 januari 2008Lees meer >

Vogel

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 839
Een stille vogel Zweeft door de heldere lucht En ziet de aarde onder zich Vormt geen gedachten Over het leven daar Van de aardse metropool Voelt de wind Langs zijn vleugels strelen En geniet van deze intimiteit Een stille vogel Bemoeit zich alleen Met het leven in de lucht…

Lentezuchten

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
lome bomen langs de sloot hangen jong te lanterfanten onderlijvig zwiert het mee om er liefde voor te planten…

spetspatss..pets…patspets..pats

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
Tegenwind waait woeste vlagen dikke spetters spatten uit elkaar miljoenen druppels, vochtig, klaar proberen mij naar zee te dragen Striemkracht wakkert regenslagen gesmolten kristallen, ijzig zwaar ze doorweken vlot, ik, zoutpilaar die niet in staat is, heeft te klagen Het lijkt of ik me expres laat plagen door de kille storm waarin ik…
WOLF5 april 2004Lees meer >

Baken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
Om niet de brug te zien Het grauw en gretig grijs Het snel maar gaan en terug Ging ik naar rechts nog voor de brug en nam de dijk tot andere tint mijn blik toen trof nog grijs maar dieper van beweging de stad met kloeke toren gleed langzaam tussen zwerk en water een huivering zou dit het eind… en morgen bij ‘t ontwaken geen ‘Bommel…

Plaatsen, passages

gedicht
2.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 21.786
Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven. Zomer, nu alles in me terugkeert zie ik het paard weer, liggend met gestrekte benen, als was zij dood, met wieltjes, en de grijze, veel te dikke buik, waaruit een kraai pikt, dons en haren…

Zoonsopkomst

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 752
In het westen dooft het oude licht kleurt de aarde met gouden gloed als haar gebed in wees gegroet dan doet zij traag haar ogen dicht de stilte daalt in fluweel gekleed met kalme weidse vleugelslagen die de slapende ten ruste dragen wiens adem in het duister gleed met glanzende blik kijk ik geboeid naar het mooie wonder der natuur terwijl…
Biba20 april 2004Lees meer >

Tertiair, ingesloten

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 663
Een klein insect door vloeibare hars omgeven tot in de kleinste details in zijn oorspronkelijkheid weergegeven. Door golfstromen verspreid uit verleden bewaard gebleven teneinde zich in barnsteen afgezet en ingebed. Ergens uit oertijd wacht een week skelet misschien in klei of zand op oog en hand; een teken van leven.…

Aandacht

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.089
ik beschrijf je met mijn lippen verhaal je schoonheid met mijn stem groei maar groei maar ik teken je kleur met mijn ogen en noem je mooi groei maar groei maar vorm je leven ik dek je toe met aarde, met gevoel op de vensterbank in het licht ik geef je aandacht een gezicht…

Nachtwacht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.612
De maan waast schemer politoer in nevelsluiers over het meer haar stralen dalen parelend neer en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer dat zich wiegend voort laat zweven op de ziel van ontslapen akkoorden die hun daag’lijkse hymne verwoordden tot zij klankloos in duisternis dreven De wachter bleekt in stil bekoren door het fragiele van de…
Biba9 mei 2004Lees meer >

zingen nu luidkeels de mussen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.033
storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard in bossen is het ziek en zwak geveld door het verwoestende natuurgeweld de rooiende winden zijn langzaam bedaard weer staan vele bomen scheef in het gelid struiken die snel uit de kluiten groeien een soort dat kort na het eerste bloeien wordt gekapt omdat de stam op dikte zit ik zag je vallen…

Versteend boswezentje

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 822
Kralen diep verzonken in geschrokken open staren achter kronkelde stronken waar `t even leek te kraken een ohooh lijkt je vonkelende lachje aan te raken het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken bitt`re sijpelsappen rollen ontkrullen lokken oker haren snappen bos bewust van…
WOLF16 mei 2004Lees meer >

je godvergeten onweersgeur

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 842
ik neem je in de onweersluchten je cumulust zo torenhoog laat zelfs de snelle zwaluw vluchten angst scheert langs de regenboog je dondert stemmig lage tonen bliksemt de problemen weg de lentebui zal niets verschonen en hagel hoort niet wat ik zeg in het tikken op je vinger krijgt mijn zon de goede kleur je bent nog maar een beginner…

boerendorpje

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
Een schilderachtig boerendorpje verwaaid in de wuivende bomen als handen die de hemel dragen koeien met vlekken als gesmolten chocolade het piepen van een kuikentje wordt afgewisseld door het zachte geblaat van een schaapje een vermoeide zon blaast haar laatste adem uit Gitzwarte zwaluwen leiden De stoet van fonkelende sterren Die samen…

Gekreukte japon

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Straten geuren naar zoete hemelbloemen terwijl de zon vredig ondergaat aan een oranje horizon een aangename bries streelt langs mijn betraande wang langzaam trek ik dan mijn leed uit… als een gekreukte japon…
Tulay21 mei 2004Lees meer >

Weggewaaid

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 857
Als een dor blad Dat overbodig is Aan je sterke takken Dwarrelde ik omlaag Mijn enige hoop Was dicht te belanden Aan je krachtige stam Totdat ik werd meegevoerd Door een harteloze Windvlaag Over mijn schouder Wierp ik een laatste blik Want het hart bleef achter bij jou Maar jij…jij had je al omgedraaid Meegevoerd door een harteloze…
Tulay21 mei 2004Lees meer >

WOUD VAN DE DOOD

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
Ik loop geheel ontbloot Over zandige paden Door een droge sloot Langs kadavers vol maden Het bruine, droge gras Is reeds lang verdord Een uitgedroogde plas Bewaakt een verlaten fort Een oneervolle naam Siert dit dorre oord Een twijfelachtige faam Waar de natuur wreed ontspoort Het woud van de dood Een woestijn vol ellende Die elke…

de mooist gekleurde

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 821
je raapte op grootte schelpen van het zand woog ze in je hand bekeek de tijd in lagen kleuren droegen groei vertelden over jaren hoe het diertje leefde de lijnen rondden bloei ik vond de grootste jij de mooist gekleurde ik keek je aan, omhelsde je de zee getuigde het gebeuren golven juichten wit en de branding brulde, maar de schelpen…

rode kaarsen bloeiend in de lentezon

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 849
stilte droomt en verte trilt een kerktoren op klokke twaalf zijn alle boeren klaar zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar kwetterend in de zwartgeploegde voren je schaduwt deze plaats al eeuwenlang zucht zacht als ze hun eerste honger stillen zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen als hun zomer weer dat trieste einde nam ben jij…

Schapen en bloemen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
De zomer is begonnen, De lente is voorbij Maar jij... Jij geeft je bloemetjes water, die al beginnen te bloeien Ondertussen lopen de lammetjes in de wei, die al aardig beginnen te groeien In een mooi wolig schaap In de tijd dat ik dit gedicht maak…

Mammoet

gedicht
3.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 20.656
Het is heel koud in dit gedicht. Zo koud - voorzichtig met je netvlies - dat je blij mag zijn om het alleen te hoeven lezen. Het is gemaakt van zwarte vingers en bevroren inkt. Het staat in gletsjers om me heen verrezen. Ik heb er lang in rondgedwaald. Ten slotte ben ik opgegeven, door de wind in slaap gefluisterd, weggedoken in de tijd…