Ik zou het firmament kunnen vullen met de uitbundigste
leugens, de meest vreemde verdraaiingen, de overtreffende
trappen van overdrijving en het buitenproportionele hopen
van mensen op de mogelijkheid van heldendom, een bijna heilig
geloof in wonderen, - als de leugens als sterren konden oplichten.…
Nog zijn er sterren in deez’ nacht,
Waar ’t ranke bootje hulp van wacht!
Weldadigheid doet nog haar stem aan de aarde horen.
Die bloem, geteeld uit godlijk zaad,
Spreidt nog haar geur in Neêrlands luchten;
En hoe het mensdom ook moet zuchten,
Zij blijft ons hart ten toeverlaat.
Verdelger!…
Op de Campo de’ Fiori
een geheiligde glorie
voor de beul en zijn Kerk:
brandende Bruno hun werk.
Volgens jou is alles één
en is daarbuiten niets.
Dat gegeven duurt eeuwig lang;
je beulen waren terecht heel bang
dat hun dogma’s zouden kwijnen,
hun dwaze leer verdwijnen.
Kennis bestrijdt het duister
en brengt ons licht en luister.
Kijkend…
Rap ging nu ons dwergje huiswaarts,
door de duinen, reeds zag hij van verre,
De machtige torens van het kasteel
Met daken blinkend als de sterre.
67.
Maar helaas, wat is op aarde
Blijvend, ook tevredenheid
Wijkt zoo vaak voor nieuwe wenschen
Wordt verdrongen door den tijd.
68.…
Mária Lécina heeft een waaier
daar staan al de sterren ter wereld op
Geen sterveling komt er voorbij die waaier
of de zon en de maan gaan voor hem op
¿Porqué, Mária?
Mária Lécina heeft lichte ogen
daar staan groene stortzeeën in,
dat diepe water is betoverd
daar schijnt de hel en de hemel in
¿Porqué, Mária?…
De vloot van sterren week weerzijds en ruim
Lag daar de heerweg -- als wapenheraut
Stoof 't wolkje voort, het droeg de kleuren goud
En wit van zijn meestres, en een bazuin
Leek hij te blazen van roodgoud en bruin.
Wie kan den glans verdragen van die zon,
Wanneer zij naakt, witgloeiend staat? Mei kon
Het niet en droomde in.…